به گزارش خبرنگار فرهنگی ایرنا، سیدمهدی جوادی، تهیه‌کننده فیلم «گیس» پس از نشست خبری در جمع خبرنگاران، با بیان اینکه نیروهای امنیتی کشور ستون یک خانه هستند، اظهار کرد: شاید در این دستگاه‌ها هم مانند هر دستگاه دیگری، موضوعاتی و ایراداتی باشد ولی اساس حضور حفاظت در این دستگاه‌ها برای پاکسازی همین اتفاقات و آلودگی‌هاست و در نهایت هیچ خانه‌ای نمی‌تواند بدون ستون باشد و هیچ کشوری بدون نیروی امنیتی پایدار نمی‌تواند به توسعه و استقلالش ادامه دهد.

او در پاسخ به این سوال که نقش حامد بهداد در فیلم اغراق‌آمیز بوده است، گفت: نه، اگر فکر می‌کردم میشناختمش. اگر چنین نیروهای امنیتی داشتیم واقعا چنین حوادثی در کشور رخ نمی داد. به نظرم ما نیروهای امنیتی بسیار خوب، دلسوز، پاکدست و متخصصی داریم که بسیاری از حوادثی که هنوز ما احساس‌شان نمی‌کنیم به این دلیل است که آنها قبل از اینکه ما بتوانیم این حوادث را درک کنیم بلای آن را از سر ما دور کردند.

جوادی درباره اینکه نگاه مدیریتی گذشته شما در فارابی چقدر در ساخت «گیس» تاثیر گذار بود، بیان کرد: حتما تاثیرگذار است، هر آدمی برای خودش نگاهی دارد، یک اثر امضا و اثر انگشت دارد. بنده هم همان زمان که در فارابی هم بودم سعی می‌کردم آثار فارابی منطبق بر یک منطق و در واقع سناریویی باشد که منطق و پشتوانه‌ای داشته باشد و در منظومه محتوایی تولیدات سینمایی کشور مساله‌ای را حل کند. فکر می‌کنم این تولید هم در همین منظومه می‌گنجد و بخشی از موضوعات محتوایی که من فکر می‌کردم در سینما گفته نشده را بیان کردم.

او با بیان خاطره‌ای اظهار کرد: در سال ۱۴۰۰ مدیرعامل بنیاد فارابی بودم. برای یکی از فیلم‌ها می‌خواستیم از یکی از بازیگران مشهور سینما کمک بگیریم وی به من گفت جو خیابان و بیرون طوری است که اصلا نمی‌شود در برنامه‌ای حضور پیدا کرد. مگر می‌شود فیلمبرداری کرد؟ من از او خواستم و گفتم، دو ساعت وقتت را به من بده با موتور در خیابان دور می‌زنیم، بعد هم به مرکز مانیتورینگ پلیس تهران می‌رویم، میدان‌های تهران را ببین و قضاوت کن آن چه می‌بینی با آن چه برایت روایت شده تطبیق دارد یا نه؟ و فردای آن بازیگر پشت دوربین برای ما بازی کرد.

این تهیه‌کننده افزود: من این را حس می‌کنم که بسیاری از عوامل ناشی از حس همدردی با مردم است، حس آنان را تقبیح نمی‌کنم، اما رفتاری که ناشی از اتمسفری است که برای آنان ساخته می‌شود و این اتمسفر محصول هجمه‌های رسانه‌ای و آدم‌هایی است که من از آنان به عنوان فاشیست رسانه‌ای و فاشیست افکار تعبیر می‌کنم. کسانی که می‌گویند یا همفکر ما هستی یا از دایره انسانیت خارج هستی و دادگاه تفتیش عقاید به راه انداخته‌اند.