طرفداری | ایوان آرتور برودیس (Ivan Arthur Broadis) یا آیوور برودیس (Ivor Broadis) زاده 18 دسامبر 1922 در جزیره سگهای انگلستان است. او در پستهای مهاجم دوم و هافبک نفوذی بازی میکرد. آیوور با شروع جنگ جهانی دوم، به نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا پیوست تا در طول جنگ، 500 ساعت بر فراز ولینگتون و لنکستر پرواز کند. او در بمباران شهرها، نقشی نداشت و پس از پایان جنگ جهانی، در سال 1946 با کارلایل یونایتد قرارداد بست تا به دور از موج ویرانگر جنگ، فوتبال بازی کند. او پیش از جنگ، در بازیهای آماتور فوتبال حضور داشت و از همین دوران بود که به دلیل کجشنوی مسئولان برگزارکننده، نامش به «آیوور» تغییر کرد؛ این اتفاق به آن دلیل افتاد که «ایوان» توسط این مسئول، «آیوور» شنیده شد. رسیدن یک جنوبی به باشگاه شمالی کارلایل، اتفاق بدیعی بود که توانست تا تغییرات جالبی را در این باشگاه به وجود آورد.
خیلی طول نکشید که آیوور، متوجه شد که پیشنهاد ارائهشده از سوی باشگاه کارلایل، حضور به عنوان مربی-بازیکن بوده است. این بازیکن که پس از حضور در جنگ، از چالش مهیجی نمیهراسید، به سرعت پیشنهاد مدیران کارلایل را قبول کرد تا در 24 سالگی، جوانترین مربی-بازیکن تاریخ انگلستان شود. کمتجربگی برودیس، در یک مورد بسیار مورد توجه قرار گرفت؛ او یکی از بازیکنان مورد نیازش را با قول خرید یک خانه کامل و لوازم برقی کاملاً نو، خریداری کرد، غافل از آن که منشی باشگاه، با استفاده از اختیارات خود، تمام وسایل برقی را برای خود برداشت. با این وجود، عملکرد برودیس در شمال انگلستان، قابل توجه بود و او توانست تا علاوه بر مربیگری، به عنوان بازیکن نیز در ترکیب تیمش بدرخشد. سه فصل حضور او در کارلایل به آمار کلی 91 بازی و 52 گل منتهی شد. در ادامه راه، بدهیهای کارلایل رو به افزایش بود و تزریق پول، به کندی صورت میگرفت.
برودیس تصمیم گرفت تا برای کمک به باشگاه خود، پیشنهادات رسیده به خودش، به عنوان بازیکن تیم را بررسی کند. در نهایت، پیشنهاد ساندرلند که شامل 18 هزار پوند میشد، مورد پسند برودیس قرار گرفت تا او که سرمربی کارلایل نیز بود، با فروش خودش به ساندرلند، موافقت کند. این انتقال باعث شد تا برودیس به نخستین سرمربی تاریخ فوتبال تبدیل شود که خودش را به باشگاهی دیگر میفروشد. در روزهایی که فعالیت ایجنتها و مدیر برنامهها مرسوم نبود، برودیس توانست تا پس از کسب تجارب مدیریتی در کارلایل، دستمزد قابل توجه 12 پوندی را در ساندرلند دریافت کند. نخستین بازی این بازیکن برای ساندرلند، دیدار هفته 28 برابر آرسنال بود. در فصلی که با گلزنی برابر پورتسموث و منچستر یونایتد همراه بود، برودیس به آمار 13 بازی و دو گل در بالاترین سطح فوتبال انگلستان رسید. او در دو فصل بعدی خود در ساندرلند نیز درخشان بود و به آمارهای 42 بازی و 13 گل در فصل 50-1949 و 22 بازی و 10 گل در فصل 51-1950 دست یافت. بریس برابر استون ویلا و میدلزبورو و گلزنی برابر لیورپول، آرسنال و چلسی در فصل 50-1949 و هتتریک برابر چارلتون و منچستر یونایتد در فصل 51-1950، از لحظات مهم این دو فصل آیوور در ساندرلند بود.
منچستر سیتی در سال 1951 و در روزهایی که تازه به لیگ برتر بازگشته بود، با قراردادی 25 هزار پوندی، برودیس را خریداری کرد تا بتواند در بالاترین سطح، ماندگار باشد. برودیس که در پنج بازی فصل 52-1951، برای ساندرلند بازی کرده بود، از هفته 12 و دیدار برابر تاتنهام، برای منچستر سیتی به میدان رفت. چارلتون، فولام و چلسی، تیمهایی بودند که این بازیکن برابرشان با پیراهن سیتی، گلزنی کرد. 33 بازی و چهار گل در این فصل برودیس به ثبت رسید. 34 بازی و شش گل، حاصل دومین فصل همکاری برودیس با سیتیزنها بود که با گلزنی در دو بازی رفت و برگشت دربی منچستر برابر یونایتد و بریس برابر ساندرلند (تیم سابق) همراه شد. نیوکاسل در سال 1953، این بازیکن را با 20 هزار پوند خریداری کرد. حضور در تیم پرستاره نیوکاسل، برودیس را به شکوفایی بیشتری رساند. او در نخستین فصل حضورش در جمع زاغها، آمار قابل قبول 28 بازی و 13 گل را به ثبت رساند و بار دیگر، ستاره تیمش برابر منچستر یونایتد و ساندرلند بود. او در فصل دوم همکاری خود با نیوکاسل، علاوه بر آمار 23 بازی و پنج گل، قهرمانی جام حذفی انگلستان را به دست آورد. چهار سال بازی برای کارلایل یونایتد در بازگشت به این تیم که به آمار 159 بازی و 32 گل منتهی شد، تجربه بعدی برودیس در دوران فوتبالش بود. او سپس راهی باشگاه ملکه جنوب شد و در یک فصل، آمار 63 بازی و 20 گل را به ثبت رساند. برودیس در سال 1960، تصمیم گرفت تا از دنیای فوتبال خداحافظی کند.
نخستین بازی ملی این بازیکن برای تیم ملی انگلستان، دیدار سال 1951 آنها برابر اتریش بود. گلزنی برابر ایتالیا و آمریکا، به همراه یک بریس و گلزنی در بازی دیگری برابر اسکاتلند، باعث شد تا برودیس در تیم ملی کشورش، جایگاهی را پیدا کند. او در سال 1954، تنها بازیکنی بود که در شکست 1-7 برابر مجارستان، برای انگلیسیها گلزنی کرد. گفته میشود که پس از شکست سنگین برابر مجارستان، کفشهای برودیس آنقدر داغ بود که او به سایر بازیکنان تیم هشدار داد تا به آن دست نزنند. رسیدن به جام جهانی 1954، باعث شد تا نام این بازیکن نیز به لیست بازیکنان حاضر در بزرگترین آوردگاه فوتبالی جهان اضافه شود. برودیس در نخستین بازی خود برابر بلژیک، دو گل زد و یک پاس گل داد تا به نخستین بازیکن انگلیسی تاریخ جامهای جهانی تبدیل شود که در یک بازی، بریس میکند. دیدار برابر اروگوئه در مرحله یکچهارم نهایی این دوره، آخرین بازی ملی برودیس بود. او با آمار نهایی 14 بازی، هشت گل و یک پاس گل، ماجراجویی ملی خود را به پایان رساند. برودیس پس از خداحافظی از فوتبال، به زندگی مستقل خود در کارلایل ادامه داد تا پس از سالیان سال، در تاریخ هشت اکتبر 2018، مسنترین بازیکن زنده فوتبال انگلستان باشد. برودیس که از زمان حضور در منچستر و نوشتن برای منچستر ایونینگ نیوز، تجربه روزنامهنگاری را داشت، این مهم را در بازنشستگی نیز ادامه داد. او در 12 آوریل 2019، در سن 96 سالگی، دار فانی را وداع گفت تا با وجود امیدواری هموطنانش، نتواند عمری در حد یک سده داشته باشد. او پس از انتقال تاریخی خودخواسته به ساندرلند، گاهی در تمرینات کارلایل حاضر میشد و در یکی از موارد، با سرمربی جدید یعنی بیل شنکلی، دچار ماجرایی جالب شد؛ شنکلی که در روزهای ابتدایی مربیگری، به نظم بسیار حساس بود، خطاب به برودیس گفت: «فکر میکنی کی هستی؟ تنها در صورتی میتوانی با ما تمرین کنی که هر کاری من میگویم، انجام دهی».
