صاحب‌خبر - در این مطلب نگاهی به بدترین خودروهای ساخته شده در دهه ۲۰۱۰ می‌اندازیم؛ ماشین‌هایی که نتوانستند برخلاف انتظار، موفقیت بزرگی کسب کنند. در دهه 2010 میلادی، همه چشم به آینده هیجان انگیز صنعت خودرو دوخته بودند و این انتظار کاملا بجا بود. خودروسازان در آن زمان با کوله باری از تجربه که طی سال‌ها خاک خوردن به آن رسیده بودند و به کمک زنجیره‌های تأمین تکامل یافته و پیشرفت رایانه‌ها و فناوری‌های این چنینی، به استقبال سناریوهای مختلف و متنوع می‌رفتند. فهرست مطالب جیپ کامپس 2011 دوج دارت 2013 شورولت کروز 2011 بی ام و F-10 سری 5 مدل 2011 تا 2017 فورد فیستا 2011 فورد فوکوس 2012 تا 2018 نیسان جوک تسلا مدل S فیات 500 فولکس واگن تیگوان مینی کوپر لندرور دیسکاوری و دیسکاوری اسپرت بدترین خودروهای ساخته شده در دهه ۲۰۱۰ در دهه پیش، تغییر و تحولات جدی در طراحی خودروها رقم خورد، چرا که طراحان و مهندسان از آزمون و خطا ترسی نداشتند. گروه فولکس واگن آلمان سراغ موتورهای 10 و 12 سیلندر رفت تا از آن‌ها در شاسی بلندهای خانوادگی استفاده کند. همچنین بی ام و نیز با پیشرانه 12 سیلندر خود را زیر کاپوت سدان‌های لوکسش قرار داد و فورد نیز یکی از قدرتمندترین پیکاپ‌های جهان – F-150 SVT Lightning – را عرضه کرد. با عنایت به مجموعه رویدادهای بالا، انتظارات از دهه بعدی به شدت افزایش یافت، اما در عمل برخی خودروها موفق نشدند. برخی از این مدل‌ها نام‌های معتبر و شناخته شده‌ای را یدک می‌کشیدند، اما به خاطر ضعف مدیریتی یا طراحی نامناسب، شکست خوردند و بعضی دیگر هم با تکنولوژی‌هایی عرضه شدند که هنوز برای بازار آن زمان آماده نبودند. تعدادی از خودروها نیز قربانی کاهش هزینه‌ها شدند و گرچه به سود تولیدکننده‌ها بود، اما اعتبار بعضی برندها را خدشه‌دار ساخت. باید توجه داشت که دلایل مختلفی برای بد بودن بعضی از خودروها وجود داشت. برای مثال تعدادی از ماشین‌ها با تبلیغات و هیاهوی زیاد معرفی شدند، اما در عمل نتوانستند انتظارات مشتریان را برآورده کنند یا تعدادی دیگر با ایرادات فنی و ایمنی دست‌وپنجه نرم می‌کردند. دلیل دیگری که باعث می‌شود بعضی از خودروهای دهه 2010 را بد بدانیم، ظاهر ناپسند یا قیمت‌های گزاف است. با در نظر گرفتن تمامی این عوامل، در ادامه این مطلب از گجت نیوز، 12 خودرو بد که در این دهه ساخته شده را معرفی می‌کنیم. بیشتر بخوانید ارزان‌ترین خودروهای جدید در سال 2026 از موتور تا دوربین عقب؛ نگاهی به ۱۰ خودروساز با بیشترین ایراد فنی و فراخوان در ۲۰۲۵ جیپ کامپس 2011 جیپ کامپس جایگزین مناسبی برای رانگلر به حساب می‌آید، چرا که قیمت به صرفه‌تری دارد و همین باعث محبوبیت آن بین مشتریان می‌شود. اولین نسل از کامپس در سال 2011 تغییر و تحولات عمیقی پذیرفت و قرار بود این خودرو موفقی برای استارت دهه 2010 میلادی باشد. مدل‌های اولیه – به استثنای مدل 2007 – جزو بهترین سال‌ها برای کامپس بودند. مدل 2011 این خودرو پلتفرم مشترکی با دوج کالیبر داشت و به همین خاطر تمام مشکلات آن را به ارث برده بود. همچنین فقط تیپ‌های پایه با گیربکس دستی 5 سرعته عرضه می‌شدند و بقیه مدل‌ها مجهز به گیربکس CVT با ضریب متغیر شده بودند که به معنای واقعی کلمه عملکرد وحشتناکی داشتند. علاوه بر این، پیشرانه پایه 2.0 لیتری 4 سیلندر خطی با 158 اسب بخار قدرت و 191 نیوتن متر گشتاور، قدرت کمی داشت، سیستم تعلیق عملکرد خوبی از خود نشان نداده بود و منتقدان معتقد بودند که فرمان لغزش‌های قابل توجهی دارد. حتی موتور حجیم‌تر 2.4 لیتری 4 سیلندر با 172 اسب بخار قدرت و 223 نیوتن متر گشتاور هم نتوانست خوش بدرخشد. فضای بار کامپس 642 لیتر گنجایش داشت و در مقایسه با فولکس واگن تیگوان فضای کمتری ارائه می‌داد. مدل 2011 فراخوان‌های متعددی به علت کیسه هوا و ستون فرمان اعلام کرد و تنها نقاط قوتی که این شاسی بلند، قیمت 19 هزار دلاری برای مدل دو دیفرانسیل و طراحی آن بود که وامدار جیپ گرند چروکی است و ظاهری لوکس دارد. بیشتر بخوانید ۱۰ شاسی بلند آفرود جان‌ سخت که جیپ رانگلر را به چالش می‌کشند جیپ نسخه یادبود رانگلر را معرفی کرد؛ ادای احترام به میراث ۸۵ ساله برند آمریکایی دوج دارت 2013 برند دوج با جیپ در حال حاضر متعلق به گروه استلانتیس هستند و خودرو بعدی که در فهرست بدترین خودروهای دهه 2010 قرار می‌گیرد، دوج دارت 2013 است. نام دارت جدید نیست و در واقع از سدان افسانه‌ای دهه 1960 میلادی با همین نام گرفته شده است. با این اوصاف، نام گذاری این سدان جدید، حرکت جسورانه‌ای بوده و انتظار می‌رفت که جای خالی آن خودرو را پر کند، اما در کمال ناباوری شکست خورد. طراحی این خودرو در ابتدا خوب بود و در نهایت شبیه به فورد فوکوس شد. فضای کابین مثل سایر بخش‌های این خودرو معمولی و ساده بود و تجربه رانندگی در سطح استاندارد قرار می‌گرفت. قیمت دارت مدل 2013 کمی گران بود و از 16 هزار دلار که معادل 22 هزار دلار امروز است، شروع می‌شد. در سینه این خودرو یک پیشرانه 2.0 لیتری 4 سیلندر قرار داشت که می‌توانست 160 اسب بخار قدرت و 200 نیوتن متر گشتاور تولید کند. با همه این‌ها، دارت عملکرد بدی از خود نشان داد و شکایت‌های متعددی برای آن نزد NHTSA ثبت شد. یکی از ایرادات مهم این خودرو، خرابی زودهنگام باتری بود. از طرفی گیربکس‌های اتوماتیک 6 سرعته و دستی مشکلات زیادی برای رانندگان ایجاد می‌کردند و مدل‌های مجهز به پیشرانه 2.4 لیتری به طرز عجیبی مصرف روغن بالایی داشتند. بیشتر بخوانید احتمال تعطیلی برخی از معروف‌ترین برندهای خودرو جهان؛ پژو، سیتروئن، دوج، فیات و… رونمایی از اکسومد پرومتئوس؛ دوج چارجر ۱۹۶۸ با قلب تپنده ۱۰۰۰ اسب بخاری شورولت کروز 2011 شورولت کروز یک سدان میان رده بود که قصد داشت با تویوتا کرولا، هیوندای النترا و هوندا سیویک که در آن زمان فروش فوق العاده‌ای در آمریکا داشتند، رقابت کند. در مقایسه با این رقبا، کروز اساسا در هیچ زمینه‌ای موفق نبود. پیشرانه پایه این خودرو یک 1.8 لیتری 4 سیلندر خطی با حداکثر توان 136 اسب بخار قدرت و 166 نیوتن متر گشتاور بود که نسبت به رقبا حرفی برای گفتن نداشت. مدل 2011 از نظر قابلیت اطمینان با مشکلات فراوانی مواجه بود که از جمله آن‌ها می‌توان به لغزش گیربکس، از کار افتادن فن‌های خنک کننده، نشتی شلنگ‌ها، احتراق ناقص موتور و نواقص توربو در مدل‌های 1.4 لیتری اشاره کرد. فضای داخلی مدل‌های پایه ساده و یکنواخت بود و پلاستیک‌های سخت و آزاردهنده در همه جای کابین وجود داشت. تیپ‌های بالاتر مثل LTZ از امکانات بهتری برخوردار بودند که مهم‌ترین آن‌ها عبارتنداز: آینه‌های دارای گرم کن، کروز کنترل و رینگ‌های آلومینیومی. در حالی که مدل پایه LS با قیمت 16 هزار و 500 دلار عرضه می‌شد، تیپ پرچم دار LTZ با برچسب قیمتی 22 هزار دلار به فروش می‌رسید. این قیمت برای یک سدان نسبتا معمولی غیرلوکس و غیراسپرت از شورولت زیاد بود! بیشتر بخوانید شورولت کوروت کالاوی اسلج‌همر؛ خودرویی که ۲۰ سال رکورددار سرعت جهان بود توقف ۴ هفته‌ای تولید شورولت کوروت؛ جنرال موتورز کارخانه‌هایش را تعطیل کرد بی ام و F-10 سری 5 مدل 2011 تا 2017 نسل جدید F-10 برای بی ام و قرار بود یک سدان میان رده مایل به پرچم‌دار باشد که پایین‌تر از لیموزین‌های پرفورمنس سری 7 قرار می‌گرفت. BMW F-10 از سال 2011 تا 2016 در خط تولید بود و گرچه اغلب محصولات باوارایی‌ها قابلیت اطمینان زیادی ندارند، اما اف 10 سری 5 این ادعا را داشت. با همه این‌ها در خط تولید بی ام و مدل‌های مختلفی حضور داشتند که هر یک از آن‌ها مجهز به پیشرانه‌های متعددی مثل N20، N52، N53 و N55 بودند. گفتنی است که هر مدل و موتور خاص، عیب و ایرادات مخصوص به خود را داشت؛ بنابراین، مشکلات رایج و مشترک آن‌ها را معرفی می‌کنیم. در ابتدا باید به مشکل زنجیر تایم در تعدادی از مدل‌ها اشاره کنیم که به دنبال آن پارگی زودهنگام زنجیر به وجود می‌آمد. مورد دیگر، پمپ سوخت فشار بالا بود که از کار می‌افتاد و به دنبال آن مشکلات واشر هم پیدا می‌شدند. یکی از ایرادات F-10، نفوذ آب به داخل صندوق عقب به علت نصب نامناسب واشرهای لاستیکی بود. همه این‌ها علاوه بر مشکلات جزئی مثل خرابی سیستم اطلاعات سرگرمی، زود خالی شدن باتری و عیوب مکرر گیربکس بود. بیشتر بخوانید تصاویر جاسوسی مرسدس بنز GLC EQ هفت نفره منتشر شد؛ رقیب جدید BMW iX3 پایان تلخ رودستر افسانه‌ای؛ BMW Z4 با نسخه Final Edition خداحافظی می‌کند فورد فیستا 2011 معمولا وقتی خودرویی به خاطر یک ویژگی خاص شناخته می‌شود، آن ویژگی می‌تواند خوب یا بد باشد! برای مثال دوج وایپر ACR بال عقبی با قطر دقیقا 1776 میلی متر داشت، زیرا در آن سال اعلامیه استقلال آمریکا امضا شده و این دقت نظر فوق العاده است. متاسفانه فورد فیستا مدل 2011 هم به خاطر یک ویژگی خاص در ذهن همه مانده و آن گیربکس دو کلاچه فاجعه باری است که تبدیل به ویژگی تعیین کننده آن شده. مالکان فیستا مدل 2011 از سختی تعویض دنده، افت قدرت، لغزش بین دنده‌ها و موارد دیگر ناراضی و شاکی بودند. طولی نکشید که شکایت‌های فردی تبدیل به نارضایتی عمومی شد و حتی بعدتر معلوم شد که فورد با وجود اطلاع از این مشکل به تولید فیستا ادامه داده است! شاخص‌ترین شکایت علیه فورد، پرونده وارگاس بود که در سال 2020 با مبلغ 77.4 میلیون دلار حل و فصل شد. شرکت فورد مجبور شد علاوه بر پرداخت غرامت، مشوق‌های مختلفی برای جلب رضایت مشتریان در نظر بگیرد. با این حال فیستا خودرو بدی نبود. یک پیشرانه پایه 1.6 لیتری زیر کاپوت آن قرار گرفته بود که می‌توانست در بهترین حالت 120 اسب بخار قدرت و 151 نیوتن متر گشتاور تولید کند. مدل‌های دنده دستی امروزه مورد توجه مشتریان هستند و فضای داخلی قابل قبول برای زمان خودش با برچسب قیمتی 14 هزار دلار، معرکه به شمار می‌رفت. بیشتر بخوانید دونکروورت P24 RS یک سوپراسپرت 6 سیلندر 600 اسب بخاری با موتور فورد است جنجال جوایز خودروی سال 2026: چگونه فورد ماوریک Lobo با یک تریم، پیکاپ سال شد؟ فورد فوکوس 2012 تا 2018 خودرو بعدی که در فهرست بدترین خودروهای ساخته شده در دهه 2010 قرار می‌گیرد، فورد فوکوس است. این ماشین از گیربکس DPS6 PowerShift مشترک با فورد فیستا استفاده می‌کرد که پیش از این راجع به مشکلات آن صحبت کردیم. با این حال، فوکوس حتی مزایا و نقاط قوت فیستا مثل برچسب قیمتی مناسب و فضای داخلی مطلوب را هم نداشت و چالش‌های جدی‌تری برای مشتریان به وجود آورد. برای مثال پیشرانه ضعیف فوکوس باعث می‌شد که مرتب خاموش شود و همین منجر به صدور فراخوان‌های متعدد شد. فورد فوکوس به لحاظ اندازه مشابه با فیستا بود و زیر کاپوت از یک پیشرانه 2.0 لیتری بهره می‌برد. این موتور می‌توانست در بهترین حالت 160 اسب بخار قدرت و 198 نیوتن متر گشتاور تولید کند که بهتر از خروجی فیستا بود. از دیگر ایرادات این ماشین می‌توان به از کار افتادن لولای درها و فضای ذخیره سازی ناکافی اشاره کرد. نشت مایع خنک کننده نیز یک مشکل جدی دیگر بود که می‌توانست در درازمدت موتور را نابود کند. بیشتر بخوانید فورد برانکو RTR رونمایی شد: استایلی جدید برای رانندگی آفرود در سرعت‌های بالا فورد رقبا را به چالش کشید: رانندگی تمام خودران سطح 3 تا سال 2028 فراگیر می‌شود نیسان جوک جوک یک کراس اوور سایز کوچک به حساب می‌آید، اما بهتر است از آن به عنوان یک هاچ بک یاد شود تا یک کراس اوور! این خودرو در آغاز دهه 2010 میلادی عرضه شد و گرچه تعریفی نیست، اما موفق شده تا امروز فروش خوبی داشته باشد و تولید شود. حتی دومین نسل از نیسان جوک در سال 2019 معرفی گردید و به اعتقاد بسیاری، این خودرو زشت است. البته مشکلات جوک به زیبایی و زشتی ختم نمی‌شود، چرا که با چندین عیب و ایراد دیگر هم دست‌وپنجه نرم می‌کند که رفع هر یک از آن‌ها هزینه‌های زیادی روی دست مالکان می‌گذارد. اولین مشکل این کراس اوور ژاپنی، گیربکس سی وی تی آن بود که معروف به خرابی‌های زودهنگام و مکرر بود. همچنین مدل‌های توربوشارژ به علت فرسودگی زودهنگام زنجیرتایم و نیاز به تعویض مکرر این قطعه، هزینه و زحمت زیادی برای مالکان ایجاد می‌کردند. علاوه بر این، از نازک بودن روکش رنگ این خودرو شکایت داشتند و معتقد بودند که رنگ آن به آسانی پوسته و کنده می‌شود. فرسودگی زودرس کلاچ در مدل‌های دنده دستی هم یک ایراد بزرگ دیگر محسوب می‌شدند. بیشتر بخوانید ون نیسان با چهره‌ای اسپرت؛ نسخه ویژه کاروان با الهام از GT‑R معرفی شد نیسان NX8 با شارژ 800 ولت و 5C رونمایی شد: رقیبی جدید در بازار شاسی‌بلندهای میان‌سایز تسلا مدل S از نظر کیفیت و مدرن بودن، تسلا مدل S یک خودرو مناسب و معقول به حساب می‌آید، اما برچسب قیمتی و ارزش خرید آن موضوع دیگری است. بسیاری از ایراداتی که این خودرو دارد با به‌روزرسانی‌های نرم افزاری و رفع اشکال برطرف شده‌اند. با این حال، در دهه 2010، مشکلات فوق می‌توانستند در آن زمان رای خریداران را بزنند. برای مثال دستگیره‌های مخفی شونده که در مواقع غیرضرور با بدنه هم سطح می‌شدند، نقطه ضعف بودند. چالش‌های دیگر مربوط به برف پاک‌کن‌ها، شیشه‌شوی‌ها و ترمز دستی می‌شد. یکی از ایرادات مهم و غیرقابل انکار تسلا مدل اس، سیستم تعلیقی بود که پس از طی 80 هزار کیلومتر مسافت کنترل خود را از دست می‌داد. تسلا ده‌ها هزار دستگاه از خودروهای مدل S و X را به علت مشکلات مربوط به ستون فرمان فراخوان کرد. علاوه بر این، برای رانندگانی که به دنبال ویژگی‌های خودران در مدل‌های قدیمی‌تر هستند، باید تذکر داد که تغییرات سخت افزاری پس از سال 2014 به این معناست که مدل‌های قدیمی‌تر واجد شرایط دریافت این قابلیت نیستند. بیشتر بخوانید تسلا تولید مدل S و مدل X را برای تمرکز بر ربات‌های انسان‌نما متوقف می‌کند ولوو EX60 مدل 2027 رونمایی شد: برد طولانی، شارژ سریع و پورت تسلا فیات 500 قرار بود فیات 500 یک خودرو کوچک مخصوص مسافرت با رانندگی هیجان انگیز، ظاهر زیبا و مصرف سوخت مناسب باشد، اما این اتفاق رخ نداد. این خودرو واقعا ظاهر خوبی داشت، اما کیفیت مونتاژ آن ضعیف بود. فیات 500 جمع‌وجور بود، اما به همان اندازه پیشرانه کوچکی داشت. در مجموع از نظر رانندگی جذاب به شمار می‌رفت، ولی مشکلات قابل توجهی داشت که خرید آن را غیرقابل توجیه می‌کرد. رایج‌ترین ایرادات این ماشین شامل خرابی فرمان هیدرولیک، عدم نمایش درست صفحه کیلومتر، مشکلات سیستم تعلیق و فرسودگی زودرس کلاچ می‌شود. موتور پایه در مدل‌های اوایل دهه 2010 میلادی، یک پیشرانه 1.4 لیتری 4 سیلندر خطی بود که می‌توانست 101 اسب بخار قدرت و 132 نیوتن متر گشتاور تولید کند. برچسب قیمتی این مدل در سال 2013، حدود 16 هزار دلار بود و مهم‌ترین علتی که فیات 500 را در این فهرست قرار داده، عجیب و غریب بودن آن و مشکلاتش است. بیشتر بخوانید فیات 600 اسپرت معرفی شد؛ ظاهر زیبا، موتور ضعیف فیات ۵۰۰ بنزینی با شتاب خجالت‌آور ۱۷ ثانیه‌ای حرفی برای گفتن دارد؟ فولکس واگن تیگوان فولکس واگن تیگوان در سال 2009 به عنوان یک کراس اوور سایز متوسط برای خانواده‌های کم جمعیت معرفی شد. رقبای اصلی این خودرو آلمانی، تویوتا راو 4، هوندا CR-V، کیا اسپورتیج و هیوندای توسان بودند که همگی چه از نظر برچسب قیمتی، قابلیت اطمینان، راحتی یا تجربه رانندگی بهتر هستند. پیشرانه پایه این کراس اوور اروپایی یک 2.0 لیتری توربوشارژ ضعیف بود که می‌توانست در بهترین حالت 200 اسب بخار قدرت و 280 نیوتن متر گشتاور تولید کند. قابلیت اطمینان و قیمت بالا دو تا از مهم‌ترین ایرادات این ماشین محسوب می‌شد. از مهم‌ترین مشکلات رایج تیگوان می‌توان به خرابی پمپ روغن، سیستم توربو مستعد بروز مشکل، چالش‌های گیربکس و سیستم‌های الکتریکی اشاره کرد. آخرین میخ بر تابوت این کراس اوور آلمانی، برچسب قیمتی بالای آن برای مدل 2010 بود که با احتساب تورم امروز، 34 هزار و 500 دلار بود. بیشتر بخوانید فولکس‌واگن ID. Era 9X: رونمایی از شاسی‌بلند لوکس چینی VW با ابعادی عظیم فولکس واگن ID.4 فیس لیفت شباهت زیادی به تیگوان پیدا کرده است مینی کوپر مردم فکر می‌کنند که مینی کوپر نام یک برند خودروسازی است، اما در واقع «مینی» یک برند و «کوپر» یک مدل از سبد محصولات آن به شمار می‌رود. این خودرو مجهز به یک پیشرانه 1.6 لیتری شده که در بهترین حالت 121 اسب بخار قدرت و 154 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. با این اوصاف، مینی کوپر یک رقیب جدی برای فیات 500 به حساب می‌آید، زیرا هم برچسب قیمتی یکسانی دارند و هم هر دو از نظر قابلیت اطمینان حرفی برای گفتن ندارند. مینی کوپرهای دهه 2010 از وجود مشکلاتی مثل نشت روغن، ترموستات‌ها و سنسورهای معیوب، چالش‌های سیستم اگزوز و از همه مهم‌تر، فرسودگی زودرس تسمه تایم رنج می‌برد. هر یک از این مشکلات به تنهایی فاجعه بار هستند و با یکدیگر کلکسیونی از ایرادات خطرناک محسوب می‌شوند. همچنین ترکیب آن‌ها با یکدیگر موجب خرابی موتور می‌شود. بیشتر بخوانید آیا خودرو مینی کوپر از موتور خودروهای بی ام و استفاده می‌کند؟ مینی کوپر ۲۰۲۵ پرشیا خودرو به ایران آمد لندرور دیسکاوری و دیسکاوری اسپرت بر کسی پوشیده نیست که مدل‌های لندرور از نظر قابلیت اطمینان، شهرت زیادی ندارند و اغلب در رتبه‌های پایین فهرست قرار می‌گیرند. با این حال، قرار بود که دیسکاوری در دهه 2010، ناجی این برند در میان انبوهی از رقبای آلمانی و ژاپنی باشد. در واقعیت، حتی در میان رقبایی مثل جیپ گرند چروکی، آئودی Q7، مرسدس GLE و لکسوس GX، دیسکاوری از نظر عدم اطمینان و برچسب قیمتی در کلاس خود در پایین‌ترین رتبه قرار داشت. مشکلات عمده این خودرو مربوط به خرابی سیستم تعلیق بادی بود که باعث می‌شد سواری، به ویژه در طول شب با مشکل مواجه گردد. سیستم اطلاعات سرگرمی نقص فنی داشت، قفل درها به طور مرتب از کار می‌افتاد و اگر مایعی وجود داشت، نشت می‌کرد. (مایع خنک کننده یا حتی سوخت) همچنین ایراداتی در جعبه دنده دیده می‌شد و به قدری زیاد بود که نمی‌توان همه آن‌ها را نام برد. در کنار همه این موارد باید به واشرهای معیوب، سوپاپ‌های شکننده، فرسودگی زودرس باتری و زنجیر تایم هم اشاره کنیم که هر یک به تنهایی دردسرساز هستند. این خودرو با برچسب قیمتی پایه 37 هزار دلار در سال 2015 معادل 50 هزار دلار دیگر به فروش می‌رسید که بهای گزافی است. بیشتر بخوانید لندرور دیسکاوری و رنجرور ایووک در صف واردات؛ پای انگلیسی‌ها به بازار خودرو باز می‌شود ترسناک‌ترین دیفندر تاریخ؛ لندرور D7xr برای بلعیدن صحرا آمد!∎​