مهدی عبداللهیدبیر سرویس اقتصاد
خرید خانه در تهران طی سه دهه اخیر به شدت دشوارتر شده و به یکی از بزرگترین چالشهای اقتصادی خانوارهای شهری تبدیل شده است. بررسیها نشان میدهد که اگر یک خانواده پایتختنشین امروز یکسوم درآمد خود را پسانداز کند، تقریباً نیم قرن طول میکشد تا صاحب خانه شود.
در دهه ۷۰ و اوایل دهه ۹۰، وضعیت خرید خانه به مراتب آسانتر بود. خانوارهای شهری با پسانداز یکسوم درآمد خود میتوانستند طی ۱۷ تا ۱۸ سال صاحب یک واحد مسکونی ۷۵ متری شوند. این مدت زمان در اوایل دهه ۱۳۹۰ به ۲۰ تا ۲۲ سال افزایش یافت و در سال ۱۳۹۹ به حدود ۳۴ سال رسید؛ با این حساب دوره زمانی خانه دار شدن تقریباً دو برابر دوره انتظار در سه دهه قبل شده است.
بر اساس بررسی «فرهیختگان»، طول دوره انتظار خرید خانه در تهران از حدود ۳۰ تا ۳۳ سال در سالهای ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۱ به ۵۰ سال در سالهای اخیر افزایش یافته است. این یعنی حتی با صرفهجویی قابل توجه و پسانداز یکسوم درآمد، خانوارها باید نیمی از عمر خود را صرف جمعآوری سرمایه کنند تا بتوانند صاحب خانه شوند.
کارشناسان اقتصادی این روند را نتیجه افزایش شدید قیمت مسکن و کاهش قدرت خرید خانوارها میدانند. افزایش تورم، رشد نامتناسب قیمت زمین و مصالح، و محدودیتهای عرضه مسکن باعث شده است که فاصله بین درآمد و قیمت خانه به شکلی بیسابقه بزرگ شود.
