گروه فرهنگ-رجانیوز: «قمارباز» یک فیلم سبک ولی سرپا است. کمحادثه ولی پرکشش است. فیلم با درونمایه جاسوسی ـ امنیتی در بستر جنگ دوازده روزه روایت میشود. فیلم بر پایه کشف جلو میرود ولی در لوکیشن واحد.
در چنین فیلمی پیشران اصلی داستان دیالوگ و بازی است که همین دو عنصر برگ برنده فیلم به حساب میآید. دیالوگهای گرم و تضادآمیز، مخاطب را همراه میکند، تعلیق ایجاد میکند و او را تا پایان میکشد و جایی از ریتم نمیافتد.
شخصیتهای اصلی فیلم تیپ نیستند و کاملا مولفههای شخصیت را دارند. همه در موقعیت انتخاب قرار میگیرند و دست به انتخاب میزنند. شخصیتها با بازی درونی و عمیق خود، به سبک سینمای کلاسیک مدام تعلیق فیلم را عمیقتر و جدیتر میکنند.
محسن بهاری در اولین تجربه فیلمسازی خود، دست روی نقطه مهمی میگذارد؛ زندگی در میانه جنگ و جنگ در میانه زندگی. فیلم در کلان روایت خود میگوید وقتی جنگ شروع میشود، تو هم بخشی از جنگی. اگر بخواهی از جنگ فرار کنی، جنگ از همان نقطه وارد زندگیات میشود و آرامش و حریم امنت را به گروگان میگیرد. اگر بخواهی از جنگ فرار کنی، جنگ تا اتاق خوابت هم میآید و کل خانهات میشود اتاق بازجویی. پس تصمیم بگیر، بمان و بجنگ.
انتهای پیام/