منوچهر هادی، تهیهکننده فیلم «خیابان جمهوری» درباره دلیل انتخاب الناز ملک برای بازی در این فیلم به خبرنگار سینمایی ایرنا، اینگونه توضیح داد و گفت: او ریشه ترکی دارد و پدر و مادر ملک ترک زباناند. ۸۰ درصد از فیلم و نقش او، با زبانی ترکی ارتباط داشت و ملک به خوبی این زبان و لهجه را بلد است و اجرا کرد. از انتخاب و بازی او در این فیلم راضی هستم.
وی در خصوص شانس اهدای سیمرغ برای بازی به الناز ملک در جشنواره چهل و چهارم، گفت: هنوز فیلمهای دیگر را ندیدهام. اما فیلمی که نقش اصلی آن، متعلق به یک زن باشد، بسیار کم است، هم فیلمنامهها کم هستند و هم فیلمهای کمتری ساخته میشوند.
هادی ادامه داد: در خیابان جمهوری، نقش اصلی را یک زن برعهده دارد و بار اصلی فیلم بر دوش ملک بوده است، فکر میکنم از این زاویه شانس کاندید شدن را دارد. البته اینکه تا چه اندازه این فیلم و بازی الناز ملک موفق بوده را باید داوران بگویند و فیلمهای دیگر را هم باید دید.
این تهیه کننده در خصوص تغییر رویکردش از کمدی به فیلمهای اجتماعی به خبرنگار ایرنا، گفت: باید بگویم من از کارهای اجتماعی به کارهای کمدی ورود کردهام. اما هر وقت فرصتش پیش بیاید، کارهای اجتماعی هم میسازم.
هادی تصریح کرد: موضوع مهم برای کار اجتماعی، این است که واقعا سرمایهگذار گیر نمیآید. اگر بخواهید با ارگان یا نهاد دولتی شریک بشوید، آنها خواستهها و اولویتهایی دارند. چه بخواهید یا نه، اثر به سمت سفارشی شدن پیش میرود. ترجیح میدهم، اگر کار اجتماعی میسازم، ۱۰۰ درصد دغدغههای خودم، متن و جامعه را به تصویر بکشم. اگر شرایط فراهم باشد، دوست دارم هر سال فیلم اجتماعی بسازم.
همچنین کارگردان خیابان جمهوری، در خصوص اکران بینالمللی این فیلم، توضیح داد: جشنوارههای جهانی وجود دارند که به موضوعات زنان میپردازند، برای این جنس از فیلمها هستند، حتما اثر را در این رویدادها شرکت میدهیم. حالا باید با موشورت پخشکننده فیلم، برنامهریزیهای لازم را انجام بدهیم.
قصه اجتماعی از فقر در میآید
هادی در ادامه در جمع خبرنگاران با اشاره به داستانهای آسیبهای اجتماعی، گفت: قصه اجتماعی اساسا از فقر درمیآید. آدم ثروتمندی که سراسر زندگیاش خوشی است، اتفاقاتی در زندگیاش دارد که میتواند موضوع دراماتیک و جذابی برای فیلم باشد، اما اساسا داستان فیلم اجتماعی، از فقر و قشر متوسط بیرون میآید.
وی افزود: در جنوبیترین محلههای تهران زیست کردهام. فامیلهایم در آنجا زندگی کردهاند. یک خانواده پُر جمعیت هستیم، ۹ خواهر و برادریم که اکثرشان کارمند و از طبقه متوسط جامعهاند. با آنها زندگی میکنم. اگر وضع مالیام کمی به واسطه فیلمهای کمدی خوب شده، اما زندگی آنها و مشکلاتشان را میبینم.
هادی ادامه داد: همچنین من در اجتماع هستم. مگر میشود یک فیلمساز به لحاظ موقعیتش در بالای شهر زندگی کند، آن وقت زندگی خودش، گذشته و دوستانش را فراموش کند. یا نرود و تحقیق نکند. با عدم تحقیق، نمیتواند فیلم بسازد.
این تهیهکننده اضافه کرد: اگر فیلمساز، مشاهدات و ذخائر خوبی در ذهن و اجتماعش نداشته باشد، به طور قطع هیچ لحظهای از فیلم او درنمیآید.
هادی در خصوص تحریمکنندگان جشنواره، توضیح داد: من به آنهایی که آن سوی دنیا نشستهاند و جشنواره را تحریم کردهاند نیز احترام میگذارم. اما ما آنقدر وجود داشتهایم که با توجه به خطر حمله احتمالی به کشورمان، در سرزمینمان ایستادهایم. این خطر را به جان خریده و فیلم میسازیم.
وی افزود: فیلمسازی کار شریفی است. شریفتر از آنکه شما آن طرف ایستادهاید و برای دیگران نسخه میپیچید.