به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، در روزگار معاصر، مفهوم «انتظار ظهور» دیگر تنها به دعا و آرزو محدود نمیشود، بلکه به مرحلهای از کنش آگاهانه و تلاش جمعی برای تحقق جامعه الهی ارتقا یافته است. امروز در نگاه نخبگان و اندیشمندان دینی، انتظار نه یک حالت انفعالی، بلکه مسئولیتی بزرگ برای ساختن زمینههای ظهور محسوب میشود؛ مسئولیتی که انقلاب اسلامی ایران آن را در عمل معنا بخشیده است.
انقلاب اسلامی، به عنوان یکی از جریانهای تاریخی مؤثر در جهان معاصر، نشان داد که آرمانهای دینی میتوانند به صورت یک نظام سیاسی و اجتماعی تجلی یابند. با استقرار حکومتی بر پایه ولایت فقیه، مردم ایران اثبات کردند که ایمان به خداوند و تعهد به ارزشهای الهی قادر است جامعهای نو بسازد؛ جامعهای که در آن عدالت، استقلال و آزادی بر اصول معنوی استوار میشوند.
این تحول، نه تنها نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران است، بلکه به عنوان پیامی جهانی برای ملتها عمل میکند. پیام انقلاب اسلامی آن است که میتوان در دنیایی مادیگرا و پر از بحران، بر اساس آموزههای وحیانی حکومتی بنا کرد که انسان را به جای منفعت، به کرامت و رشد معنوی دعوت کند. چنین الگوی زندهای، در حقیقت بخشی از مسیر آمادهسازی جهانی برای ظهور امام عصر است.
کارشناسان حوزه دین و سیاست معتقدند که مرحله انتظار فعال، با تعهد اجتماعی و مشارکت در ساخت جامعه اسلامی معنا پیدا میکند. این مشارکت، از تربیت نسل مؤمن و انقلابی گرفته تا روزآمدسازی مفاهیم عدالت، در سطوح فرهنگی، اقتصادی و سیاسی جلوهگر است. هر گام در جهت اصلاح جامعه، در واقع گامی در مسیر ظهور محسوب میشود.
حجت الاسلام و المسلمین بیگی خمینی امور روحانیت گفتمان انقلاب اسلامی در گفتوگو با خبرگزاری تسنیم در این باره میگوید: انتظار ظهور، تنها محدود به دعا و تمنای ظهور حضرت نیست؛ بلکه در این مقطع تاریخی، با نقشآفرینی فعال و مشارکت میتوان زمینه و مقدمات تحقق ظهور را فراهم آورد. انقلاب اسلامی ایران، به این معنا، هم نمونهای عملی از حکومت الهی و هم پیامی زنده برای بشریت است که نشان میدهد تحقق عدالت، آزادی و حاکمیت خداوند در جهان ممکن است و بشریت را به سمت استقبال از دولت امام زمان آماده میکند.
وی افزود: در عین حال، حوادث و اغتشاشات اخیر که منجر به حمایت عظیم مردم شریف ایران از انقلاب شکوهمند اسلامی در روز 22 دی ماه شد، یادآور آن است که مسیر تحقق حکومت الهی هنوز نیازمند هوشیاری، آگاهی و مشارکت فعال مردم است و هر لغزش در فهم و عمل، میتواند بستر انحراف و ناکامی را فراهم آورد. از این رو، وظیفه ما بیش از پیش روشن است: پایداری بر اصول انقلاب، حمایت از نظام و مشارکت آگاهانه در عرصههای اجتماعی و سیاسی، تا بذر حکومت عدل الهی در جهان بارور شود.
به گفته کارشناسان، انقلاب اسلامی ظرفیت آن را دارد که به عنوان «الگوی حکومت دینی در عصر غیبت» مورد توجه کشورهای اسلامی دیگر قرار گیرد. این نظام، ضمن حفظ استقلال سیاسی، توانسته است رابطه میان دین و سیاست را بازتعریف کند و ثابت نماید که ایمان و عقلانیت، در کنار هم میتوانند بنیان یک تمدن نوین اسلامی را شکل دهند.
مردم ایران نیز در طول چهار دهه اخیر با حضور فعال و آگاهانه در عرصههای مختلف اجتماعی و سیاسی، نشان دادهاند که مفهوم انتظار در فرهنگ ایرانی و اسلامی، از جنس عمل است؛ عمل به عدالت، خدمت، مقاومت و ایمان. این حرکت مستمر، چهرهای از «جامعه منتظر» را ترسیم کرده است که در تقویت معنویت جهانی نقشآفرینی میکند.
در همین راستا، بسیاری از اندیشمندان جهان اسلام معتقدند که انقلاب اسلامی ایران، نه پایان راه، بلکه آغاز فصلی نو در مسیر تمدنسازی مهدوی است. گسترش عدالت اجتماعی، بیداری ملتها و شکلگیری محور مقاومت در برابر ظلم جهانی، نشانههای آشکاری از تحقق وعدههای الهی محسوب میشوند.
پس انتظار حقیقی در این عصر، یعنی آمادهسازی همه ظرفیتهای انسانی، فرهنگی و سیاسی برای ظهور منجی عالم بشریت. انقلاب اسلامی با الهام از همین مفهوم، توانسته به عنوان یک تجربه زنده، نشان دهد که ظهور، تنها در دعا و تمنای دلها نیست؛ بلکه در تلاش جمعی ملتها برای برپایی عدالت و حاکمیت الهی معنا مییابد.
انتهایپیام/