به گزارش ایرنا، زمستان که از راه می‌رسد، زندگی در ارتفاعات چهل‌چشمه معنایی تازه پیدا می‌کند. کوه‌های سلطان و شاه‌نشین، همیشه نماد عظمت و استواری‌اند؛ اما در روزهای برفی دی و بهمن، انگار چهره‌ای سخت‌تر و خشن‌تر از همیشه پیدا می‌کنند. باد سرد با برف می‌پیچد؛ قله‌ها، جاده‌ها و روستاها در مه و سفیدی گم می‌شوند و چراغ خانه‌ها زودتر از همیشه روشن می‌شود.

اما در همین سرمای بی‌امان،‌چراغ پایگاه عملیاتی سپاه در دل ارتفاعات چهل‌چشمه روشن است.

این‌جا مرز است؛ خط آرامش و ناامنی. مردان پایگاه، کنار بخاری‌های نفتی، همسایه باد و برف‌اند. لباس‌های زمستانی و پوتین‌های رزم، تنها سپرشان در برابر سوز طاقت‌فرساست؛ اما آنچه این جمع را کنار هم نگه داشته، فقط وظیفه نیست، بلکه همدلی، مسئولیت و امید به آینده است.

زندگی در دل زمستان

همزمان با طلوع خورشید، صدای اذان از بلندگوی کوچک پایگاه می‌پیچد. بچه‌های نگهبان، شیفت را تحویل می‌دهند. یکی برای پاک کردن مسیر پله‌ها پارو برمی‌دارد، دیگری چای تازه دم می‌کند. زندگی، اگرچه سخت و گاه سرمایش تا مغز استخوان نفوذ می‌کند، اما جریان دارد؛ با شوخی‌های بی‌قصد موقع صرف چای یا نگرانی برای روستای پایین‌دست که شاید راهش ساعت‌ها بسته بماند.

در مناطق کوهستانی چهل‌چشمه، زمستان یعنی انتظارهای طولانی، ماموریت‌های شبانه و لحظه‌هایی که سکوت همه جا را گرفته است. راه‌ها لغزان و لغزش‌پذیرند، بوران و مه ناگهانی می‌تواند همه برنامه‌ها را بر هم بزند، اما گشت‌های مرزی، حتی زیر بارش سنگین، از بین کوه‌ها به راه‌شان ادامه می‌دهند.

امنیت؛ پاسداری بی‌وقفه

فرمانده لشکر عملیاتی ۲۲ بیت‌المقدس که برای سرکشی به پایگاه آمده، می‌گوید: "عملیات‌های ما چهار فصل است ولی در زمستان سرمای هوا خیلی شدید است؛ با این حال امنیت مردم و آرامش منطقه برای ما از هرچیز مهم‌تر است. مردم باید بدانند که ما اینجا، حتی شب‌های زیر برف، بیداریم."

سردار منصور ولی‌ئی تأکید می‌کند که وقتی چراغ پایگاه روشن است، یعنی زندگی در این ارتفاعات جریان دارد.

همدلی و امید؛ روایت نیروها

یکی از جوان‌ترین نیروهای پایگاه، پاسداری اهل خود کردستان و از شهر قروه است که به این منطقه آمده.

او می‌گوید: " ۲۰ روز در پایگاه شیفت هستم و چند روزی کنار خانواده. هوا سرد و شرایط خیلی دشوار است ولی اینجا می‌فهمی امنیت کشور فقط حرف نیست؛ یک جور زندگی است"

یک نیروی بومی اهل یکی از روستاهای پایین‌دست می‌گوید: خودم اهل همین خاکم. می‌دانم این منطقه چه سختی‌هایی دارد. ما اینجا نگهبان امنیت خانه‌های خودمانیم. وقتی صبح صدای بچه‌هایت را با گوشی می‌شنوی و پایگاه را ترک می‌کنی، هر سختی‌ای را تحمل می‌کنی تا روستا و خانواده‌ات در آرامش باشند.

یک افسر با سابقه، علت ماندنش را بیش از وظیفه و دستور نظامی می‌داند: هر کشوری به نگهبان نیاز دارد، مخصوصاً مرزهایش. ما اینجا با سرمای جانسوز و با ناامن‌کننده‌ها جنگیدیم اما چیزی که اینجا را نگه می‌دارد محبت رفقاست؛ بدون همدلی و رفاقت، هیچ مأموریتی ادامه پیدا نمی‌کند.

خدمت فراتر از پاسداری

زمستان، آزمونِ مقاومت هم هست. برخی روزهای سخت‌تر، نیروها با پای پیاده آذوقه می‌برند یا در راه، به اهالی روستاها کمک می‌کنند. گاهی پیامک اضطراری یک روستایی، همه نیروها را به حرکت درمی‌آورد. در کنار وظایف امنیتی، خدمت به مردم و اطمینان دادن به روستاییان، برایشان اهمیت بالایی دارد.

زندگی، میان سکوت کوه‌ها

با غروب آفتاب، سکوت دوباره همه جا را می‌گیرد؛ تنها صدایی که گاهی می‌آید، سوز سرماست، اما چشمان بیدار نگهبانان و مردان کوهستان، نشانه‌ای از پاسداری و امید است.

پایگاه عملیاتی سپاه در ارتفاعات چهل‌چشمه، میان کوه‌های سرسخت و برف‌های بی‌امان، تصویر روشنی از اراده و همدلی ایرانیان را نمایان ساخته است؛ مأموریتی که نه سد راهش باد و برف است و نه سکوت کوهستان؛ مأموریتی که قلبش با مردم تپیده و نگاهش به آینده‌ای امن‌تر دوخته شده است.

به گزارش ایرنا، چهل‌چشمه (به کُردی چل‌چه‌مه) نام یک رشته کوهستانی در استان کردستان بوده که در غرب شهرستان دیواندره قرار گرفته‌ است و بلندترین قله آن با ارتفاع ۳۱۹۵متر در نزدیک روستای بست واقع شده است.