محمدکاظم کاظمی، از داوران بیستمین دوره جشنواره بینالمللی شعر فجر در گفتوگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) عنوان کرد: در مجموع تعداد کمی کتابهای ارسالی به دبیرخانه جشنواره بالا بود و در این دوره حدود ۱۰۰۰ کتاب در حوزه شعر کلاسیک و چند صد کتاب در حوزه شعر نو و تعداد مطلوبی نیز در حوزه شعر محاوره داشتیم. با اینکه تعداد آثار نسبت به سالهای قبل و به عنوان نمونه ۳۰ سال پیش و دهه ۷۰ رشد بسیار قابل توجهی داشت اغلب آثار از نظر سطح کیفی و محتوایی در وضعیت یکسانی بودند و فراز و فرود و نقطه اوج چندانی نسبت به هم نداشتند.
وی با تاکید بر اینکه در این دوره با شعر جریانساز و پدیده کمتر مواجه بودیم، افزود: در دهه ۷۰ شاید تعداد کتابهای شعر منتشرشده در یک سال زیاد نبود ولی با کسی مانند احمد عزیزی به عنوان یک جمالشناس متفاوت و دارای گفتمان جدید در محتوا و ساختار شعری نیز روبهرو شدیم یا به عنوان نمونهای دیگر میتوان به ظهور پدیدهای در شعر با کتاب «گنجشک و جبرئیل» اثر سیدحسن حسینی در اوایل دهه ۷۰ اشاره کرد. در این دوره اما با شاعر جریانساز و پدیدهای مواجه نشدیم.
شاعر کتاب «هشترود» ادامه داد: با اینکه در این دوره با اثر پدیده و غافلگیرکننده مواجه نشدیم ولی یکی از نقاط قوت، رشد شعر جوانان بود که بسیاری از شاعران نوقلم و نوظهور آثارشان از پیشکسوتان نیز زیباتر و تحسینبرانگیزتر بود.
کاظمی با بیان اینکه موضوع غالب در اشعار این دوره از جشنواره، عشق بوده است، گفت: بیشتر اشعار عاشقانه و به صورت نجوای عاشق و معشوق در بستری یکنواخت و یکسان بودند و کمتر با تنوع در نگاه و مضمونپردازی مواجه شدیم.
شاعر «شمشیر و جغرافیا» تاکید کرد: در داوری آثار این دوره از جشنواره تلاش شد کیفیت شعر و نه محتوا و موضوع مورد توجه باشد و هیچ خطکشی ارزشی نداشتیم. همچنین در بررسی کتابها تمام شعرهای شاعر را مورد توجه قراردادیم و به میانگینی برای سطح کلی آثار هر کتاب رسیدیم.
کاظمی گفت: شعر جوانان امروز از نظر تکنیک و ساختار زبانی پیشرفت خوبی داشته ولی از نظر تنوع مضامین و نگرشها دارای ضعف است. شاعران جوان ما در «چگونه گفتن» مهارت دارند ولی «چه گفتن» را نیاموختهاند. شعر موفق باید نمودار شخصیت شاعر و زیست و فرهنگ و اندیشههای وی باشد که در این دوره کمتر ظهور و بروز داشت.
اختتامیه بیستمین دوره جشنواره شعر فجر ۱۳ بهمن در تالار قلم کتابخانه ملی برگزار خواهد شد.
∎