سید‌حسن خمینی با تأکید بر این‌که امام یک تفاوت بنیادین با تمام گروه‌ها دارد، تصریح کرد: امام از روز اول با مبارزه مسلحانه موافقت نمی‌کند‌؛ تنها راه مبارزه «قدرت نرم» یعنی مردم است. این چیزی است که بعد از انقلاب، غرب و غربی‌ها را به نوع دیگری نگاه به مقوله اسلام، عاشقان اهل‌بیت(ع) و یک رهبر دینی واداشت. سالیوان در خاطراتش یک جمله زیبایی دارد که می‌گوید «آیت‌الله خمینی این قدرت را دارد که در کمتر از نیم ساعت دو میلیون را به خیابان‌های تهران بیاورد.»
وی با اشاره به این‌که همیشه اتکای جمهوری اسلامی به مردم بوده است، افزود: قدرت نرم جمهوری اسلامی اتفاقا آن کسانی هم هستند که کمترین انتفاع را از آن برده‌اند. معمولا آنهایی که سر سفره جمهوری اسلامی بودند، منتقدان و غرغروهای بیشتری هستند. آن کسانی که آمدند جنگ را عهده‌دار شدند و انقلاب را از هر خطری عبوری دادند و در این حوادث اخیر بعد از چهار روز، سیل آسا آمدند و باز هم طومار هر بحرانی را بین بردند «مردم» بودند. 
یادگار امام تأکید کرد: این زخم عمیق بیگانه که دو قرن ایران را آزار داد و هر کسی از خارج تصمیم گرفته و آمدند و سوختند و زدند و بردند و شاهان را آوردند و بردند و شمال ایران را جدا کردند، افغانستان را جدا کردند، ترکمانچای آوردند، تبریز را اشغال ‌کردند، چون اتکای آن حاکمان به مردمش نبود. نقطه قدرت جمهوری اسلامی حتما نیروهای نظامی، نیروهای امنیتی و سلاح‌هایش هست اما آن که او را ممتاز کرده «دل‌های مردم» است.