آژمان بیژنینسب، نویسنده و کارگردان نمایش «جهانمیان» که از شیراز در چهلوچهارمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر حضور دارد، در گفتوگو با خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا درباره ایده شکلگیری این اثر توضیح داد: ایده این اثر برگرفته از «کمدی الهی» دانته است؛ اثری سهگانه که دوزخ، برزخ و بهشت را دربرمیگیرد. در این پروژه، بخش نخست یعنی «دوزخ» تولید شده و روایت ما از همینجا آغاز میشود.
بیژنینسب افزود: در این نمایش، سفر الهی لاله و لادن، دو خواهر دوقلو که به هم چسبیدهاند روایت میشود. لاله برای پیدا کردن خواهرش لادن، پس از جدایی، سفر خود را از جهنم آغاز میکند و همراه با میکائیل و هدهد که نقش فرشتههای راهنما را دارند، از هفت طبقه جهنم عبور میکند و در نهایت به رهایی و حرکت به سمت بهشت میرسد. این اثر در واقع نخستین بخش از یک سهگانه نمایشی است که حدود دو سال و نیم است بهطور متمرکز روی آن کار میکنیم.
در انتخاب بازیگران از ظرفیتهای بومی استفاده کردیم
این کارگردان با اشاره به زمان تولید اثر گفت: تولید این پروژه به حدود دو سال پیش بازمیگردد که اجرای آن را در تالار اصلی مجموعه تئاتر است.
وی درباره انتخاب بازیگران «جهانمیان» توضیح داد: این نمایش ۳۲ بازیگر دارد که انتخاب آنها بر اساس توانمندیهایشان و از شهرهای مختلف استان فارس انجام شده است. از بیشتر شهرستانها یک یا دو بازیگر در گروه حضور دارند؛ از جمله شیراز، جهرم و آباده. تمرکز اصلی ما روی ظرفیتهای بومی استان بوده است.
بعد از جشنواره اجراهایی در کلانشهرها خواهیم داشت
بیژنینسب درباره اجراهای پیشین نمایش نیز بیان کرد: اجراهای قبلی در شیراز بوده و هنوز اجرای خارج از استان نداشتهایم، اما با توجه به تهیهکنندهای که داریم؛ برنامهریزی شده است که پس از جشنواره، اجراهایی در شهرهای مختلف کشور، بهویژه کلانشهرها داشته باشیم.
وی در پاسخ به این پرسش که جشنواره تئاتر فجر چه نقشی در تعامل با مخاطب و معرفی گروههای نمایشی دارد، گفت: جشنواره فجر تنها ویترین ثابت و مداوم تئاتر در ایران بوده که همواره برگزار شده و به یک جریان یا دولت خاص محدود نبوده است. برای ما که از شهرستان به پایتخت میآییم، این فرصت فراهم میشود که مخاطبان حرفهایتری آثارمان را ببینند و همین مسئله به شناخت گروههای تئاتری خارج از مرکز کمک زیادی میکند.
این کارگردان ادامه داد: حضور تهیهکنندگان، کمپانیها و فعالان حرفهای تئاتر در جشنواره، امکان دیدهشدن و شکلگیری همکاریهای تازه را فراهم میکند. بهنظر من، مهمترین دستاورد جشنواره برای گروههایی مثل ما، همین شناخت و ارتباطی است که از طریق اجرا در کلانشهرها بهوجود میآید.
هنرمندی که زیست حرفهایاش تئاتر است نباید متهم و گناهکار شناخته شود
بیژنینسب در ادامه این گفتوگو با اشاره به شرایط اجتماعی و نسبت آن با فعالیت تئاتری اظهار کرد: نگاهی که گاهی با بیرحمی به تئاتر و هنرمندان آن میشود، منصفانه نیست. هنرمندی که تمام شغل و زیست حرفهایاش تئاتر است، نباید بهسادگی متهم شود یا بهعنوان انسانی گناهکار مورد قضاوت قرار بگیرد. همانطور که بزرگان تئاتر همواره گفتهاند، تئاتر به زنده بودنش معنا پیدا میکند و رسالت اصلی ما تلاش برای بقای آن است. ما نمیتوانیم بهدلیل شرایط جامعه، تئاتر را قربانی کنیم؛ چراکه توقف، پیش از هر چیز به خود ما آسیب میزند. سالها برای یک اثر زحمت کشیدهایم و درست در زمانی که به مرحله اجرا و برداشت رسیدهایم، کنار کشیدن به معنای از بین رفتن تمام آن تلاشهاست.
تئاتر باید زنده بماند
این کارگردان تاکید کرد: ادامه فعالیت تئاتری هیچ ارتباطی با عادیسازی شرایط یا نادیده گرفتن مسائل اجتماعی ندارد. متاسفانه این روزها برچسبها و قضاوتهایی به هنرمندان زده میشود و بسیاری خود را صاحبنظر در حوزه سیاست میدانند، اما واقعیت این است که انگیزه ما تنها زنده نگهداشتن تئاتر در هر شرایطی است.
انتهای پیام/