مرحوم آیتالله شیخ محمدهادی عبدخدایی، از علمای برجسته مشهد و فرزند عالم بزرگ مرحوم آیتالله شیخ غلامحسین تبریزی، در سال ۱۳۱۷ شمسی در مشهد مقدس متولد شد. وی تحصیلات حوزوی خود را در حوزههای علمیه مشهد و قم گذراند و از محضر اساتید برجستهای چون آیتالله شیخ مجتبی قزوینی، آیتالله شیخ هاشم قزوینی، آیتالله سید جواد خامنهای، مرحوم آیتاللهالعظمی میلانی و پدر بزرگوارش بهره برد.آیتالله عبدخدایی علاوه بر تحصیلات حوزوی، تحصیلات دانشگاهی خود را نیز تا مقطع دکترای فلسفه ادامه داد.
وی از شاگردان آیات عظام گلپایگانی و میرزا هاشم آملی به شمار میرفت و پس از سالها تحصیل و تدریس در قم، به مشهد بازگشت. تولیت و مدیریت مدرسه علمیه جعفریه، تدریس در حوزه و دانشگاه، عضویت در هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد و ریاست دانشگاه علوم قرآنی مشهد از جمله مسئولیتهای علمی و آموزشی او بود.
مرحوم آیتالله عبدخدایی دارای آثار علمی متعددی است و بیش از ۱۰ عنوان کتاب در حوزههای حدیث، معارف اسلامی، تفسیر قرآن و شرح ادعیه از وی منتشر شده است.
وی همچنین در عرصههای اجرایی و سیاسی نیز نقشآفرین بود و در چند دوره نمایندگی مردم مشهد در مجلس شورای اسلامی، نمایندگی مجلس خبرگان رهبری از استان خراسان رضوی و مسئولیت سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان را بر عهده داشت.
این عالم ربانی از فقیهان انقلابی و پایبند به آرمانهای امام خمینی(ره) بود و در دوران اقامت امام راحل در پاریس، مدتی در کنار ایشان حضور داشت.
وی در جریان انقلاب اسلامی در مشهد حضوری فعال در راهپیماییها داشت و نقش حلقه ارتباطی میان مرحوم پدر خود و امام خمینی(ره) را ایفا میکرد. ارتباط آیتالله عبدخدایی با مقام معظم رهبری نیز ریشهای تاریخی، علمی و خانوادگی داشت و این دو از دوران تحصیل، انس و رفاقتی دیرینه با یکدیگر داشتند.
از ویژگیهای شاخص مرحوم آیتالله عبدخدایی میتوان به اخلاق متعالی، تواضع، سادهزیستی، اهتمام ویژه به معنویت و انس با دعا و معارف اهلبیت(ع) اشاره کرد.
وی شخصیتی خوشفکر، بهروز و در عین حال پایبند به سنتهای اصیل حوزوی بود و با وجود مسئولیتهای متعدد، هیچگاه از روحیه طلبگی فاصله نگرفت. وقف منزل شخصی خود برای مدرسه علمیه و ایجاد موقوفات علمی، نمونهای از بیاعتنایی او به مظاهر دنیوی و اهتمامش به تربیت طلاب و نشر معارف دینی است.
میراث فکری و علمی آیتالله عبدخدایی مبتنی بر مکتب معارفی خراسان و ترویج معارف قرآن، سنت و اهلبیت(ع) بود. وی معتقد بود انتقال معارف دینی به جامعه باید بر پایه منابع وحیانی استوار باشد و همواره دغدغه پاسخگویی به نیازهای فکری جوانان و شبهات دینی جامعه را داشت.
درگذشت این عالم مبارز، موجی از اندوه و تأثر را در میان شاگردان، همرزمان و علاقهمندان به اندیشههای انقلابی برانگیخت. آیتالله عبدخدایی عمر خود را در مسیر تبلیغ معارف اسلامی، دفاع از آرمانهای انقلاب و حضور فعال در عرصههای فرهنگی و اجتماعی سپری کرد و بهعنوان شخصیتی صریح، متعهد و اثرگذار شناخته میشد. فقدان او ضایعهای برای جامعه روحانیت و دوستداران جریانهای اصیل فکری بهشمار میآید.