طرفداری | پرسپولیس بالاخره به نقطهای رسیده که رؤیای دیرینهاش را جدیتر از همیشه دنبال میکند: ساخت ورزشگاه اختصاصی. سرخپوشان اگرچه از سوی نهادهای شهری زمینی را برای این پروژه در اختیار دارند، اما چالش اصلی، کمبود مساحت مفید زمین است. به همین دلیل، خرید املاک اطراف و حل تعارضهای ملکی بهعنوان گام نخست در دستور کار قرار گرفته؛ مسیری سخت، اما ضروری برای ساخت خانهای در شأن میلیونها هوادار پرسپولیس.
اما ساخت ورزشگاه پرسپولیس، فقط «ساختن» نیست؛ جزئیات، سرنوشت این پروژه را تعیین میکند. نخستین و مهمترین نکته، ظرفیت سکوهاست. باشگاهی با این حجم از هوادار نمیتواند به ورزشگاهی ۲۵ یا ۳۰ هزار نفری قانع باشد. حداقل ظرفیت قابل قبول برای پرسپولیس، ورزشگاهی با گنجایش ۵۰ هزار نفر است؛ عددی که پاسخگوی عطش همیشگی ارتش سرخ باشد.
دومین اصل، طراحی سکوهاست. ورزشگاه پرسپولیس باید بدون پیست دوومیدانی ساخته شود تا فاصله تماشاگر با زمین بازی به حداقل برسد. طراحی مدور، سکوهای نزدیک به زمین و فضایی خفهکننده برای حریفان، امضای واقعی یک ورزشگاه مدرن فوتبالی است. سوم، سقف کامل ورزشگاه است. پوشش کامل سکوها یک الزام است و اگر بودجه اجازه دهد، سقف متحرک میتواند پرسپولیس را صاحب یکی از مدرنترین ورزشگاههای آسیا کند.
در نهایت، هویت ورزشگاه اهمیت دارد. ورزشگاه پرسپولیس باید پر از المانهای ملی و نمادهای تاریخی باشگاه باشد؛ جایی که نهفقط از نظر فنی و مالی، بلکه از نظر فرهنگی هم «خانه پرسپولیس» باشد. رؤیایی که اگر درست ساخته شود، میتواند آینده سرخها را متحول کند.