به گزارش مشرق، دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا، روز پنجشنبه با امضای یک فرمان اجرایی، وضعیت اضطراری ملی در رابطه با کوبا اعلام کرد.
ترامپ در این فرمان اجرایی دولت کوبا را به «همسویی با قدرتهای متخاصم خارجی و گروههای تروریستی» متهم و آن را تهدیدی «غیرعادی و فوقالعاده» برای امنیت ملی و سیاست خارجی آمریکا توصیف کرده است.
در این فرمان اجرایی آمده است که سیاستها و اقدامات دولت کوبا «تهدیدی غیرعادی و فوقالعاده» برای ایالات متحده ایجاد کرده که بخش عمده آن منشأ خارجی دارد. ترامپ برای مقابله با این تهدید ادعایی مکانیسمی برای اعمال تعرفههای اضافی بر واردات کالاها از کشورهای خارجی ایجاد کرد که به طور مستقیم یا غیرمستقیم نفت به کوبا میفروشند یا عرضه میکنند.
کاخ سفید این اقدام را تشدید قابل توجه فشار بر دولت کوبا دانست و هدف آن را حفاظت از منافع امنیت ملی و سیاست خارجی آمریکا اعلام کرد.
فرمان ترامپ ادعا میکند که کوبا میزبان بزرگترین مرکز شنود سیگنالهای روسیه در خارج از این کشور است که تلاش میکند اطلاعات حساس امنیتی آمریکا را سرقت کند. همچنین ادعا شده همکاری اطلاعاتی و دفاعی کوبا با چین در حال تعمیق است.
بر اساس این فرمان، وزارت بازرگانی آمریکا کشورهایی که به کوبا نفت عرضه میکنند را رصد و مشخص خواهد کرد؛ سپس وزارت امور خارجه با همکاری وزارت خزانهداری، امنیت داخلی، بازرگانی و نماینده تجاری ایالات متحده، تصمیم میگیرد که آیا تعرفههای جدید اعمال شود و میزان آن چقدر باشد.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا که اصالتاً کوباییتبار است و از مخالفان سرسخت حکومت کوبا به شمار میرود، مسئول نظارت بر این وضعیت اضطراری ملی و گزارشدهی به کنگره خواهد بود. وزارت بازرگانی نیز به رصد کشورهایی که نفت به کوبا میفرستند ادامه میدهد.
سیاست تهاجمی
سیاست جدید بخشی از سیاست تهاجمی و مداخلهجویانه ایالات متحده آمریکا در امور داخلی کشورهای دیگر است.
یکی از برجستهترین جنبههای این سیاست، دخالت مستقیم در امور آمریکای لاتین است که ترامپ آن را «حیاط خلوت آمریکا» میداند. برای مثال، در اوایل سال ۲۰۲۶، نیروهای آمریکایی به ونزوئلا حمله کردند، نیکلاس مادورو، رئیسجمهور این کشور، و همسرش را دستگیر کردند و او را به ایالات متحده منتقل کردند تا به اتهام قاچاق مواد مخدر محاکمه شود.
در خاورمیانه، ترامپ سیاست دخالتگرایانهای را ادامه داده و حتی فراتر رفته است. در فوریه ۲۰۲۵، او پیشنهاد کرد که ایالات متحده نوار غزه را – منطقهای در فلسطین که تحت کنترل حماس بود – تصرف کند، جمعیت فلسطینی را به اجبار به کشورهای عربی مانند اردن و مصر منتقل کند، و آن را به یک منطقه اقتصادی ویژه تبدیل کند.
علاوه بر این، در تیرماه سال جاری ترامپ دستور حمله به تأسیسات هستهای ایران را صادر کرد.
ادعاهای سرزمینی ترامپ یکی از جنجالیترین بخشهای سیاست خارجی او بوده است. او بارها علاقه خود را به ضمیمه کردن گرینلند ابراز کرده است. گرینلند
جزیرهای بزرگ در اقیانوس اطلس شمالی که بخشی خودمختار از دانمارک است. ترامپ تصرف این جزیره را برای امنیت ملی آمریکا ضروری میداند، زیرا منابع معدنی نادر و موقعیت استراتژیک آن در قطب شمال میتواند به ایالات متحده در رقابت با چین و روسیه کمک کند.
ترامپ همچنین به کانادا پیشنهاد داده که به عنوان ایالت ۵۱ آمریکا به این کشور بپیوندد. او همچنین خواستار کنترل کانال پاناما به عنوان یک آبراه حیاتی در آمریکای مرکزی شده است.
این سیاستها با واکنشهای بینالمللی روبرو شدهاند و از جمله محکومیت سازمان ملل و نگرانی متحدان اروپایی ایالات متحده را به همراه داشتهاند.
ترامپ ادعا میکند که این اقدامات برای حفاظت از آمریکا در برابر تهدیدهای خارجی ضروری است، اما آنها خطر بیثباتی جهانی را افزایش داده و روابط ایالات متحده با بسیاری از کشورها را پیچیده کردهاند.