به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، ملبورن با تحلیل نقشههای جغرافیایی، تصاویر ماهوارهای و دادههای جمعیتی، مناطقی را که بیشترین نیاز به درختکاری و ایجاد پارکهای کوچک دارند، شناسایی کرده است و برنامهریزیهای دقیق برای گسترش پوشش سبز شهری انجام میدهد.
یکی از مهمترین اقدامات ملبورن در این زمینه، اجرای استراتژی جنگل شهری ۲۰۳۰ است که هدف آن افزایش پوشش درختی در سطح شهر است. با استفاده از مدلهای پیشبینی تغییرات اقلیمی و تحلیل مناطق با بیشترین دمای شهری، مسئولان شهری توانستهاند درختکاری را در نقاطی انجام دهند که بیشترین تاثیر در کاهش گرما و بهبود کیفیت هوا را دارد. همچنین با طراحی بامها و دیوارهای سبز در بخشهای مختلف شهر، اثرات خنککنندگی گیاهان شهری به حداکثر رسیده است.
در ملبورن، پوشش درختی شهری به معنای سطحی از شهر است که توسط برگها و شاخههای درختان پوشیده شده و سایه ایجاد میکند. افزایش این پوشش، علاوه بر کاهش دمای خیابانها و مناطق شهری که تحت پدیده جزیره گرمای شهری قرار دارند، باعث بهبود کیفیت هوا، کاهش سیلابهای شهری و ایجاد زیستگاه برای گونههای مختلف گیاهی و جانوری میشود.
مدیریت هوشمند فضاهای سبز در ملبورن تنها به برنامهریزی محدود نمیشود؛ حسگرهای نصبشده در پارکها و خاک درختان، سلامت گیاهان و میزان رطوبت خاک را بهصورت مداوم پایش میکنند و این اطلاعات باعث شده مصرف آب بهینه شود و مراقبت از درختان تازهکاشته با کمترین هزینه و بالاترین کارایی انجام گیرد.
یکی دیگر از ابعاد این برنامه، مشارکت شهروندان است؛ مردم میتوانند با ارائه پیشنهادات، شرکت در رویدادهای کاشت درخت و مراقبت از فضای سبز محله خود، در تحقق اهداف برنامه سهیم باشند. همچنین سنجش مداوم سلامت درختان، میزان رطوبت خاک و پایش رشد پوشش سبز با استفاده از فناوریهای نوین، به حفظ و مراقبت بهینه از درختان کمک میکند.
با اجرای این برنامهها، ملبورن موفق شده پوشش درختی شهری خود را به حدود ۲۴ درصد افزایش دهد و طرحهای آتی هدفگذاری کردهاند که تا سال ۲۰۴۰ این پوشش در مناطق کلیدی به ۴۰ درصد برسد. کارشناسان محیطزیست معتقدند دادهکاوی در برنامهریزی سبز شهری علاوه بر کاهش اثرات گرمای شهری و بهبود کیفیت هوا، نقش مهمی در افزایش رفاه و سلامت روان شهروندان ایفا میکند.