به گزارش خبرگزاری حوزه، استاد شهید مطهری در یکی از آثار خود به پرسش و پاسخی در موضوع «نگاه اخلاقی اسلام به ازدواج» اشاره کرده است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
تا وقتی که رابطه زوجین با یکدیگر رابطه شهوانی یعنی رابطه جنسی است، قهرا اینها به هم به چشم یک ابزار نگاه میکنند.
رابطه جنسی یک امر حیوانی و طبیعی است. برای اطفای غریزه جنسی، زن برای مرد یک ابزار بیشتر نیست و مرد هم برای زن یک ابزار است.
ولی مسئله زوجین و کانون خانوادگی و فلسفه خانوادگی و روح خانوادگی عبارت است از روح ما فوق غریزه جنسی که میان دو نفر پیدا میشود.
یعنی شخصیت یکدیگر را دوست دارند و تا سنین پیری که دیگر مسئله غریزه جنسی بکلی ضعیف یا نابود میشود، علقه خانوادگی و محبت میانشان هست و روز به روز هم شدیدتر میشود ...
این اولین مرحلهای است که انسان از لاک خود فردی خارج میشود.
و به همین دلیل ازدواج در اسلام جنبه اخلاقی دارد با اینکه یک امر شهوانی است، و این تنها امری است که با وجود اینکه پایه طبیعی و شهوانی دارد جنبه اخلاقی نیز دارد.
مثلًا هیچ وقت خوردن جنبه اخلاقی پیدا نمیکند ولی ازدواج خودش جنبه اخلاقی دارد.
و در میان غرایز شهوانی انسان هر غریزهای که اشباع شود، اشباع آن تأثیری در معنویت انسان ندارد جز غریزه جنسی. لهذا ازدواج از نظر اسلام سنت و مستحب تعبیر شده.
منبع: استاد شهید مطهری، تعلیم و تربیت در اسلام، ص ۱۶۵ و ۱۶۶