با بازگشت سادیو مانه تعادل فنی دوباره به ترکیب النصر برگشت. ستاره سنگالی بار دیگر نشان داد چرا حضورش، حتی فراتر از اعداد و آمار، تأثیری واقعی و تعیینکننده در مستطیل سبز دارد؛ بازیکنی که همیشه در آمارها دیده نمیشود، اما در جریان بازی وزن دارد.
مانه ۸ بازی پیاپی غایب بود؛ غیبتی که به دلیل حضورش در تیم ملی سنگال و قهرمانی این تیم در جام ملتهای آفریقا ۲۰۲۵ رقم خورد. سنگال در فینال با نتیجه ۱ بر ۰ مراکش را شکست داد تا برای دومین بار در تاریخ به این عنوان برسد.
مانه در دیدار اخیر مقابل التعاون به ترکیب النصر برگشت؛ مسابقهای از هفته ۱۸ لیگ روشن عربستان که با پیروزی ۱ بر ۰ النصر به پایان رسید. هرچند گل بازی با اشتباه محمد الدوسری، مدافع التعاون، به ثمر رسید، اما نقش مانه در آن صحنه غیرقابل انکار بود. ارسال او از جناح چپ خط دفاعی حریف را به هم ریخت و توپ سرانجام راهی دروازه شد تا بار دیگر ثابت شود تأثیر مانه حتی بدون ثبت نامش پای گلها هم وجود دارد.
جان گرفتن جناح چپ
بازگشت مانه، بعد تازهای به ساختار هجومی النصر داد و به دورهای پایان داد که تیم یکی از مهمترین عناصر تعادل خود را از دست داده بود. جناح چپ با حضور دوباره این ستاره سنگالی جان گرفت؛ نفوذها بیشتر شد، فشار هجومی افزایش پیدا کرد و همین موضوع روی عملکرد کلی تیم اثر مستقیم گذاشت.
این تحرک، بار هجومی را از روی دوش کریستیانو رونالدو، ژوائو و کومان برداشت و به النصر تنوع بیشتری در ساخت حمله و خلق موقعیت داد. مانه شاید نه بهترین دریبلزن تیم باشد و نه در صدر جدول گلزنان یا پاس گلها قرار داشته باشد، اما بازیکنی است که چندین مؤلفه را همزمان به تیم اضافه میکند؛ پرس از جلو، سرعت، راهحلهای فردی، تحرک بدون توپ و انضباط تاکتیکی. جزئیاتی که شاید در آمارها دیده نشوند، اما در زمین بازی تفاوت میسازند.
تأثیری فراتر از عدد
غیبت مانه در هفتههای گذشته، اثر خود را بهوضوح نشان داد؛ بهخصوص در دیدارهای سخت مقابل الاهلی، الهلال و القادسیه. مسابقاتی که نیازمند بازیکنی با تجربه و درک تاکتیکی بالا بودند؛ کسی که پیش از آمار، به سیستم تیم خدمت کند.
به همین دلیل میتوان سادیو مانه را «مرد سایه» النصر نامید؛ بازیکنی با اثرگذاری فنی بالا حتی زمانی که در مرکز توجه نیست. در دوران غیبت او، النصر در ۴ بازی لغزید؛ تساوی برابر الاتفاق و شکست مقابل الاهلی، القادسیه و الهلال، نتایجی که این تیم را از صدر جدول لیگ روشن دور کرد.
راهحلهایی که جواب نداد
در غیاب مانه، ژرژ ژسوس، سرمربی پرتغالی النصر، تلاش کرد با گزینههای مختلف خلأ جناح چپ را پر کند. بازیکنانی مثل کومان، وسلی و آنجلو فرصت بازی پیدا کردند، اما هیچکدام نتوانستند از نظر فنی و تیمی تأثیر لازم را بگذارند. عملکردها مقطعی بود و فاقد تداوم و کارایی.
حتی استفاده از ایمن یحیی و فلیکس در این پست هم راهگشا نشد. تحرک بدون توپ کاهش یافت، شدت پرس در یکسوم هجومی پایین آمد و النصر یکی از کلیدهای اصلی تعادل بین دفاع و حمله را از دست داد؛ تا اینکه مانه برگشت و دوباره جناح چپ را زنده کرد.