به گزارش ایسنا، یک سال پس از آغاز ابتکار دفاع موشکی «گنبد طلایی» دولت «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا، این پروژه بهرغم جاهطلبیهای اولیه، پیشرفت محسوسی نداشته و بهدلیل اختلافات فنی و نگرانیها درباره اجزای فضایی، با تأخیر در اجرای عملی و مشکلاتی در بودجه مواجه شده است.
فرمان اجرایی ایجاد این سامانه که ۲۷ ژانویه ۲۰۲۵ امضا شد، جدول زمانی فشردهای را برای استقرار یک سامانه جامع دفاع موشکی سرزمینی تا سال ۲۰۲۸ تعیین کرده بود. با این حال، یک سال بعد، بخش قابل توجهی از ۲۵ میلیارد دلاری که تابستان گذشته به این برنامه اختصاص یافت، هنوز هزینه نشده است؛ چراکه مقامها همچنان بر سر عناصر بنیادین معماری فضایی این سامانه به بحث ادامه میدهند.
به گفته ۲ مقام آمریکایی، کار برای نهاییسازی معماری این سپر دفاع موشکی همچنان در جریان است و اجرای گسترده بودجه آغاز نشده است. این مقامها تأکید کردهاند که منابع مالی در دسترس است و در صورت اتخاذ تصمیمهای کلیدی، ممکن است در روزهای آینده مبالغ قابل توجهی آزاد شود.
یکی از مقامهای پنتاگون در پاسخ به پرسشهای رویترز اعلام کرد: «دفتر گنبد طلایی همچنان به اهداف تعیینشده در فرمان اجرایی پایبند است. برنامه اجرایی و فناوریهای مرتبط پویا هستند؛ با این حال، عناصر پایهای معماری اکنون تثبیت شدهاند. جزئیات معماری محرمانه است.»
اختلاف بر سر تسلیحات فضایی
طرح گنبد طلایی بر گسترش سامانههای دفاع زمینی موجود، از جمله موشکهای رهگیر، حسگرها و سامانههای فرماندهی و کنترل، تکیه دارد و در عین حال افزودن عناصر آزمایشی فضایی را نیز مدنظر قرار میدهد؛ عناصری که برای شناسایی، رهگیری و احتمالاً مقابله با تهدیدها از مدار زمین طراحی شدهاند. این بخش شامل شبکههای پیشرفته ماهوارهای و تسلیحات مداری است که هنوز محل بحث هستند.
به گفته یکی از مقامها، یکی از عوامل اصلی تأخیر، اختلافات داخلی بر سر تجهیزات محرمانه فضایی بوده است. یکی از مدیران صنعت دفاعی که نخواست نامش فاش شود، گفت سامانههای مورد بحث احتمالاً به استانداردهای ارتباطی مربوط میشوند. مدیر دیگری نیز احتمال داد این سامانهها شامل قابلیتهای ضدماهوارهای باشند؛ موضوعی که پرسشهایی را درباره انطباق چنین تسلیحاتی با ماهیت دفاعی این طرح ایجاد کرده است.
ایالات متحده در گذشته بهدلیل نگرانی از ایجاد زبالههای فضایی، با تسلیحات ضدماهوارهای مخالفت کرده و در سال ۲۰۰۷ از آزمایش موشک ضدماهوارهای چین انتقاد کرده بود.
به گفته مقامهای آمریکایی و مدیران صنعتی، معماری فضایی همچنان یکی از موضوعاتی است که باید پیش از آنکه «ژنرال مایکل گتلاین» مدیر این برنامه بتواند روند انعقاد مجموعهای از قراردادهای تدارکاتی برای تسلیحات موجود را آغاز کند، تعیین تکلیف شود.
تعداد محدود قراردادها
نیروی فضایی آمریکا در ماه نوامبر حدود ۶ قرارداد کوچکارزش برای ساخت نمونههای اولیه دفاع موشکی در چارچوب گنبد طلایی اعطا کرد. به گفته منابعی که پیشتر با رویترز گفتوگو کرده بودند، این قراردادها به شرکتهایی از جمله نورثروپ گرومن، ترو آنومالی، لاکهید مارتین و اندوریل تعلق گرفت و ارزش هر یک حدود ۱۲۰ هزار دلار بود. این قراردادها نخستین گامهای ملموس در برنامهای به شمار میروند که ترامپ گفته است در نهایت ممکن است ۱۷۵ میلیارد دلار هزینه در بر داشته باشد.
به گفته مقامهای آمریکایی، از ماه دسامبر تاکنون دستکم یک جلسه توجیهی محرمانه درباره معماری این سامانه برای شرکتهای دفاعی برگزار شده است.
«تام کاراکو» کارشناس امنیت تسلیحاتی در مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی در واشنگتن، گفت بخش عمده سال گذشته صرف بررسیهای امنیتی، تصمیمگیریهای نیروی انسانی و تصویب طرحهای پیچیده شده است. او افزود بعید است پروژه گنبد طلایی تا سال ۲۰۲۸ بهطور کامل تکمیل شود.
وی تصریح کرد: «در سه سال آینده کارهای زیادی میتوان برای یکپارچهسازی بهتر سامانههای موجود انجام داد، اما تردیدی نیست که برخی بخشها پس از ۲۰۲۸ نیز اجرا شده و تکامل خواهند یافت.»
ابهام درباره نقش گرینلند
یکی دیگر از مسائل حلنشده پیرامون گنبد طلایی، نقش احتمالی گرینلند است. ترامپ اخیراً کنترل آمریکا بر این قلمرو دانمارک را به ابتکار دفاع موشکی پیوند زده و بارها گفته است بهدست آوردن گرینلند برای این پروژه «حیاتی» است.
با این حال، کارشناسان دفاعی خاطرنشان میکنند توافقهای موجود هماکنون امکان گسترش عملیات نظامی آمریکا در این جزیره را فراهم میکند. یکی از مقامهای آمریکایی نیز تأکید کرده است که گرینلند بخشی از معماری پیشنهادی گنبد طلایی نیست.
انتهای پیام