مونولوگ یا همان تکگویی یکی از شیوههای نمایشی است که از اوخر قرن ۱۹ رواج پیدا کرد، در مونولوگ مبنا بر درونگرایی و ذهنگرایی است؛ به این معنی که آنچه مخاطب میبیند یا میشنود در واقع در خلوت شخصیت یا کاراکتر میگذرد.
بدون شک مونولوگ یکی از سختترین و پرچالشترین شیوههای نمایشی است که با توجه به صعوبت برقراری ارتباط مخاطب با این سبک نمایشی، کمتر کارگردانی سراغ آثار مونولوگ میرود. اساسا در عمده آثار مونولوگ - با توجه به ماهیت مونولوگ- با نمایشهایی مواجه هستیم که محوریت اثر بر کلام و بیان است و همین موضوع دلیل اصلی کم شدن اجرای آثار مونولوگ است.
سرخی، نقش آتش میزند بر لوح وجود...
آرش عباسی نویسنده «نقل سرخ» که پیشینه خوبی در نوشتن نمایشنامه دارد، این بار ایده سخت و جدیدی را برای نگارش نمایشنامه خود برگزیده است. نقال نمایش «نقل سرخ» به نویسندگی آرش عباسی و کارگردانی سعید یزدانی که در چهل و چهارمین جشنواره تئاتر فجر در تالار چهارسو مجموعه تئاتر شهر اجرا شد، در واقع حضور معنوی دارد نه حضور ماهوی، مَشکی است که روایتگر روز تاسوعا میشود. مخاطب از زبان مشک خاستگاه او را درمییابد و روایت حیات او از ابتدا تا زمانی که مشک میشود و در روز تاسوعا بر دوش حضرت عباس (ع) میافتد را میبیند و میشنود.
مرگ به وقت پرواری، عاقبت حیوان است...
نویسنده با دراماتیک کردن فضای اثر، مخاطب را با خود به صحرای کربلا و روز تاسوعا میکشاند، تماشاگر از زبان بازیگر نقش مشک اتفاقات آن روز را مرور میکند. عباسی نویسنده نمایش با ظرافت به مخاطب گوشزد میکند که مبدأ آمدن و مسیر زندگی کجا و چگونه باشد مهم نیست، عاقبتِ نیک و فرجام خیرِ انسان چیزی است که بر همه چیز ارجحیت دارد.
وای به سالی که در آن قحطی ابزار جنگ باشد...
عباسی، گریزی به تجهیز سپاه اسلام دارد و خطر ضعف نیروی رزمی را یادآور میشود. نویسنده با ذکر نمونه تاسوعا و عاشورا و بییاری حضرت سیدالشهداء(ع) هشدار میدهد سپاهی که فقر نیروی انسانی و تجهیزات جنگی داشته باشد حتی اگر سردار رشیدی همچون قمربنیهاشم(ع) داشته باشد در برابر دشمن تا دندان مسلح راه به جایی نخواهد برد.
من ماندهام بر این زمین...
این هنر کارگردان آثار مونولوگ است که هدایتگر خوبی برای پرسوناژ اصلی نمایش خود باشد، در واقع اصلیترین وظیفه کارگردان یک نمایش مونولوگ، بازی گرفتن درست و صحیح از بازیگر اصلی نمایش است.
ویدا موسوی بازیگر نقش اصلی نمایش «نقل سرخ» در سایه بازیگردانی منطقی کارگردان، به خوبی از عهده نقش خود برآمده است. موسوی در حدود ۵۰ دقیقه صحنه را به طور کامل در اختیار دارد. او با مهارت و توانمندی مخاطب را مجاب میکند تمام هوش و حواس خود را معطوف نمایش کند. این بازیگر به عنوان نقطه عطف نمایش، نقش مهمی در موفقیت «نقل سرخ» دارد. سعید یزدانی کارگردان این اثر اما برای تفهیم بیشتر مضامین نمایش در کنار پرسوناژ اصلی از گروه فرم استفاده کرده است. گروه فرم یا همان پرفورمنس در راستای طراحی خوب حرکات، مکمل خوبی برای نقش اصلی نمایش شده و حضور آنها پیشبرنده و مفید واقع شده است.
نمایش «نقل سرخ» که به نمایندگی از اصفهان روی صحنه رفته از معدود آثار مذهبی جشنواره چهل و چهارم است که توانسته رضایت خاطر علاقهمندان به این سبک را در پی داشته باشد.