علی کهن، نویسنده و بازیگر تئاتر و نمایشهای رادیویی، در پاسخ به این سوال که چرا «پدر رادیوی کرمان» خوانده میشود به خبرنگار ایرنا گفت: از دوران نوجوانی که ما به رادیو رفتیم، عشق به رادیو و نمایشهای رادیویی در وجود من بود و نتوانستم آن را کنار بگذارم. همین الان هم که دارم با شما صحبت میکنم هنوز هم در رادیو کار میکنم.
او درباره زمانی که روی نمایش رادیویی کار میکند، اظهار داشت: بیشتر از سی سال است که در رادیو فعالم.

این هنرمند رادیو نمایش، درباره آثار به اجرا درآمده در کرمان گفت: سه یا چهار اثر از میان کارها را دیدم. بدون اغراق اگر بخواهم بگویم کارها خوب و قابل قبول بود اما بعضی از کارها با معنایی که ما برای رادیو تئاتر داریم، مغایرتهایی داشت که باید درباره آن صحبت شود.
کهن درباره این آثار گفت: وقتی میگویم رادیو و بعد میگوییم تئاتر، باید نکاتی را رعایت کنیم، مثلا در رادیو پرسپکتیو صدا، تاثیر زیادی دارد، وقتی که من از جنابعالی دور شوم و از میکروفون فاصله بگیرم، فاصله من و شما را بینندهای که صحنه را نمیبیند در ذهنش باید با پرسپکتیو همین صدا حس کند. متاسفانه در آثار امسال خیلیها میکروفون نصب میکردند و همیشه صدایشان نِت بود و اگر کارگردان بخواهد نشان بدهد یک نفر از فاصله دور حرف میزند و دیالوگ میگوید، قادر به انجامش نیست و بیننده نمیتواند تخیل کند.
او اضافه کرد: به عقیده من هیچ چیزی کاملتر از ذهنیت بیننده نیست، نمایش های رادیویی به این دلیل ماندگار شد که مردم هر چیزی را که در ذهنشان فکر میکردند تصویر کردند. مثلا فرض بفرمایید من میگویم «رستم»، واقعی ترین «رستم» را شنونده در ذهنش تصویر میکند اما اگر من بیایم آدمی را گریم کنم و در صحنه بگذارم، رستم را کوچک کردهام، به دلیل اینکه ذهن خیلی کاملترش را در اختیار من میگذارد. مغز من یک شخصیت خیلی تنومند و بزرگ و رستموار را نشان میدهد، از این جهت رستمی که در ذهن ساخته میشود، قابل باورتر است.
کهن گفت: هر جایی که به چیزی که ذهنیت ما میسازد، ضربه بزند، رادیو تئاتر خراب میشود.
این هنرمند درباره انتقال بخشی از جشنواره به کرمان گفت: ایده خوبی است، من پیشنهاد میکنم، این کار ادامه پیدا کند. تئاتر باید به میان مردم بیاید و در شهرستانها حضور یابد، اکنون همه چیز در تهران جمع شده است، ۹۰ درصد کسانی که تهران کار میکنند، همه بچههای شهرستان هستند.
او اظهار داشت: به نظرم باید تئاتر بیشتر به میان جامعه بیاید و بیشتر گسترش پیدا کند تا اینکه مردم به سمت و سوی تئاتر بروند. این که تماشای تئاتر فقط در مرکز کشور با هزاران مشکل و با هزاران سختی باشد خوب نیست. من برای چند فیلم سینمایی به تهران دعوت شدم، باور نمیکنید، منتظر بودم زودتر کار به پایان برسد و به خانه برگردم. برای من زندگی در تهران اصلا قابل تحمل نیست.
به گزارش ایرنا، چهل و چهارمین جشنواره تئاتر فجر از دوم تا یازدهم بهمن ماه ۱۴۰۴ در تهران برپاست. دبیری این دوره را وحید فخر موسوی است. این جشنواره در ۶ بخش «خیابانی»، «صحنهای»، «دیگرگونههای اجرایی»، «ایران من»،«فراگیر» و «فجر پلاس» با حضور هنرمندانی از تهران و شهرستان برگزار میشود.
۶۲ درصد آثار از استانها و ۳۷ درصد از شهر تهران در جشنواره حضور پیدا کردند. ایرج راد، فریبا کوثری، رامین راستاد، قطب الدین صادقی و ... بخشی از داوران این رویداد فرهنگی هستند.