به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاعپرس، در آیین رونمایی از «شناسنامه قرارگاه کربلا در دوران دفاع مقدس» و گرامیداشت شهیدان سرلشکر غلامرضا محرابی و سردار احمد سیافزاده که با حضور فرماندهان، خانوادههای شهدا و راویان دفاع مقدس در مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس برگزار شد، دختر شهید محرابی به بیان ویژگیهای شخصیتی و سبک زندگی پدر بزرگوارش پرداخت.
دختر شهید محرابی ضمن تقدیر و تشکر از حضور شرکتکنندگان در این مراسم، با بیان اینکه اگرچه اطلاعات دقیقی از جزئیات فنی کارهای پدرم ندارم، اما به عنوان دختر ایشان شاهد ویژگیهای بارز شخصیتی وی بودهام، گفت: به نظر من پدرم زندگی کردن را واقعاً بلد بودند و به معنای حقیقی کلمه، خوب زندگی میکردند. همیشه با خودم فکر میکردم که ایکاش اگر قرار است زندگی کنم، بتوانم مانند پدرم باشم؛ چرا که ایشان از تکتک لحظههای زندگیاش، از غذایی که میخورد، از کارهایی که انجام میداد، از بازی با بچهها و رسیدگی به گل و گیاهان لذت میبرد و در واقع تمام لحظاتش را زندگی میکرد.
وی با اشاره به اینکه جایگاه، مرتبه و مقام برای شهید محرابی هیچگونه اهمیتی نداشت، تصریح کرد: بیتوجهی پدرم به درجات ظاهری به گونهای بود که من به عنوان فرزند یک فرد نظامی که اکنون حدود ۴۰ سال سن دارم، هنوز هم درجات و ترتیب آنها را نمیشناسم و نمیدانم سلسلهمراتب چگونه است؛ زیرا این مسائل حتماً برای خود او هم مهم نبود و هیچگاه در خانه مطرح نمیکردند.
فرزند شهید محرابی با تاکید بر تواضع و عدم خودنمایی پدرش در تشریح عملیاتها، اظهار کرد: پدرم هیچگاه نمیگفت که «من این کار را انجام دادم». زمانی که درباره عملیاتها صحبت میشد، با اینکه خودم میدانستم ایشان نقش داشتهاند و شبانهروز آنجا کار کردهاند، اما ایشان هیچگاه درباره نقش خود نمیگفت. حتی زمانی که تلویزیون مستندی از یک شهید یا عملیات نشان میداد، ایشان نمیگفت که «من هم آنجا بودم» و همواره از نقش خود صحبتی به میان نمیآورد.
وی با اشاره به وقتگذاری ویژه پدر برای خانواده و نوهها بیان کرد: وقتی بچههای من به منزل ایشان میرفتند، با اصرار میخواستند که پدربزرگ پیش آنها بیاید. حتی در زمانهای محدودی مثل روزهای جمعه که شاید دو سه ساعت وقت آزاد داشت، همان زمان را هم با بچهها بازی میکرد و اصلاً خسته نمیشد. با اینکه من اصرار میکردم که بروید استراحت کنید و این چند ساعت را بخوابید، اما پدرم ترجیح میداد که با بچهها بازی کند.
دختر شهید محرابی به رابطه صمیمانه شهید با همسرش اشاره کرد و افزود: پدرم خیلی دوست داشت در کارهای خانه به مادرم کمک کنند، اما خب هیچگاه وقت کافی پیدا نمیکردند؛ با این حال همواره و واقعاً از مادرم قدردانی میکرد. هر زمان که از جلساتی که رهبر معظم انقلاب برگزار میکرد بازمیگشت، اولین کاری که میکرد تشکر از مادرم بود.
وی عاقبتبهخیری را مهمترین موضوع در زندگی دانست و عنوان کرد: خوشحالم که بعد از این همه سال خدمت و انجام کارهایی که بسیاری از جمله من از جزئیات آن اطلاع نداریم، پدرم به آن چیزی که میخواستن رسید؛ خداوند از او قبول کرد و همانطور که لایقش بود، پذیرفته شد.
انتهای پیام/ 119
∎