به گزارش قدس آنلاین، رضا رویگری که سالها با نقشآفرینیهای ماندگارش در قلب مخاطبان ایرانی جاودانه شده بود، بیش از پنج دهه در عرصه هنر فعالیت کرد و نقشهای متفاوت و برجستهای از خود بر جای گذاشت. زندهیاد رویگری در ۶ دی ۱۳۲۵ در تهران متولد شد و فعالیت هنریاش را از اواخر دهه ۱۳۴۰ با تئاتر آغاز کرد و بهزودی راهش را به تلویزیون و سینما باز کرد.
از بدو ورود به عرصه هنر، رویگری چهرهای چندوجهی بود: او نهتنها بازیگر بود، بلکه خواننده و نقاش نیز بهشمار میرفت. استعداد او در هنرهای مختلف باعث شد تا در طول دههها، با سبکهای متفاوت بازیگری و آوازخوانی در پروژههای متنوع هنری حضور یابد.
یکی از نقشهای بهیادماندنی او در تاریخ سریالهای تاریخی ایران، ایفای نقش «کیان ایرانی» در مجموعه تلویزیونی «مختارنامه» است. این سریال فاخر تاریخی به کارگردانی داوود میرباقری روایتگر زندگی و قیام مختار ثقفی پس از عاشورا بود و در آن رضا رویگری در نقش کیان ابوعمره (که در منابع مختلف با عنوان کیان ایرانی شناخته میشود) بهعنوان یکی از یاران نزدیک مختار ظاهر شد؛ شخصیتی که در مسیر خونخواهی امام حسین (ع) نقش مؤثر و تأثیرگذاری داشت.
نقش کیان در «مختارنامه» نهفقط بهخاطر موقعیت داستانیاش، بلکه به دلیل عمق احساسی که رویگری در بازی خود خلق کرد، در خاطره مخاطبان ماندگار شد. او با بازی در این سریال توانست مفاهیمی چون وفاداری، ایثار و رنجهای تاریخی را با زبان تئاتری و احساسیاش به تصویر بکشد، بهگونهای که این نقش تا سالها پس از پخش سریال، یادآور توان هنری او در نقشهای تاریخی است. کارنامه سینمایی و تلویزیونی او گسترده بود و شامل آثار مهم دیگری همچون «اجارهنشینها»، «عقابها»، «بوتیک»، «خوب، بد، جلف»، «یوزپلنگ»، «بلوف» و بسیاری دیگر میشد.
علاوه بر بازیگری وی همچنین، خواننده سرود «ایران ایران ایران» (الله الله) در ابتدای انقلاب ۱۳۵۷ هم بود. در بهمن ۱۴۰۰ اعلام شد که رضا رویگری به مناسبت سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی روز ۲۲ بهمن سرود «الله الله» (ایران ایران ایران) را همراه با ارکستر صبا به رهبری داوود صبا و گروه کر، در پهنه رودکی اجرا خواهد کرد. اما به دلیل بیماری وی این اجرا تنها با بدرقه او انجام شد.
همچنین از آثار او در نقاشی و نمایشگاههای هنری نیز یاد میشود، نمایشگاههایی که در ایران و خارج از کشور برگزار شده و نشاندهنده ابعاد دیگر هنر این هنرمند بود. در سالهای اخیر، رویگری با مشکلات متعدد سلامتی دستبهگریبان بود. او پیشتر سکته مغزی را نیز تجربه کرده بود و خبرهایی درباره وضعیت آسیبدیده جسمانی و نیاز به مراقبتهای ویژه منتشر شده بود. این دوره بیماری باعث شد که برخی از طرفدارانش او را کمتر در قاب تلویزیون و سینما ببینند، ولی یاد و خاطره نقشهای درخشان او همواره در خاطرها باقی ماند.
جزئیات مراسم خاکسپاری و نکوداشت رسمی وی هنوز تا این لحظه اعلام نشده اما بیشک یاد رضا رویگیری با نقشهایش در دل مردم و در یاد تاریخ هنر ایران زنده خواهد ماند؛ هنرمندی که با وجود همه دشواریها و سختیها، عاشقانه به هنر خدمت کرد و تا آخرین لحظه به یادگار گذاشت.