طرفداری | مائورو کامورانزی (Mauro Camoranesi) زاده چهار اکتبر 1976 در شهر تاندیل آرژانتین است. او در پستهای هافبک راست، وینگر راست و هافبک مرکزی بازی میکرد. خانواده مائورو نیز بسیار فوتبالی بودند زیرا پدرش، خوان کارلوس کامورانزی در سطوح آماتور و عمویش، نستور گونز در لیگ برتر آرژانتین بازی میکردند. جد پدری مائورو که لوئیجی نام داشت، ایتالیایی بود و پس از مهاجرت به آرژانتین، باعث شد تا نوادگانش همانند مائورو در این کشور رشد کنند. مائورو، فوتبالش را از باشگاه یونیورسیتاریوی تاندیل شروع کرد و در سال 1995، با ملحقشدن به آلدوسیوی در سطح دوم فوتبال آرژانتین، به فوتبال حرفهای معرفی شد. در یکی از مسابقات آلدوسیوی برابر آلوارادو بود که کامورانزی، با تکل شدید خود بر روی بازیکن حریف یعنی خاویر پیتزو، باعث پارگی مینسک و تاندون زانوی چپش شد. مصدومیت پیتزی، آنقدر جدی بود که باعث شد تا فوتبال این بازیکن به پایان خود رسیده و مائورو، 18 سال بعد از این حادثه، مجبور به پرداخت جریمهای به مبلغ 50 هزار یورو شود. 31 بازی برای آلدوسیوی، کافی بود تا مائورو در سال 1995، برای نخستین بار از کشورش خارج و با باشگاه سانتوس لاگونای مکزیک، قرارداد امضا کند.
این بازیکن در یک فصل همکاری خود با لاگونا، آمار 13 بازی و یک گل را به ثبت رساند. در ادامه گردش آمریکای جنوبی، کامورانزی در سال 1997 با باشگاه مونته ویدئو واندررز قرارداد امضا کرد اما پس از شش بازی و یک گل در ترکیب این باشگاه، درگیری شدید با داور و لگد به او باعث شد تا این بازیکن مشمول محرومیتی 10 جلسهای شده و اروگوئه را ترک کند. بانفیلد در سطح دوم آرژانتین به پناهگاهی برای کامورانزی محرومشده از بازی در اروگوئه شد. او در کشورش احیا شد و در 38 بازی برای بانفیلد، 16 گل زد. کروز آزول، باشگاه مطرح مکزیکی، پس از پیشرفت مجدد کامورانزی، او را در سال 1998 به خدمت گرفت. حضور در کروز آزول باعث شد تا عملکرد مائورو، چشمگیرتر شده و او با کنترل توپ بینقص، پاسهای دقیق و گلهای متعددش به «جادوگر تاندیل» معروف شود. 39 بازی و 11 گل در فصل 99-1998 و 36 بازی و 10 گل در فصل 00-1999، حاصل دو فصل موفق همکاری کامورانزی با مکزیکیها بود. از صحنههای به یادماندنی این بازیکن در مکزیک، اشکهایش پس از اخراج در نیمه نهایی پلیآف لیگ مکزیک برابر آمهریکا بود.
در سال 2000 میلادی، باشگاه هلاس ورونای ایتالیا، این بازیکن را با مبلغی معادل هفت میلیون یورو، خریداری کرد. نخستین بازی این بازیکن برای تیم جدیدش، دیدار هفته سوم برابر لاتزیو بود. گلزنی برابر ویچنزا، باری، لاتزیو و رم که با عملکرد درخشان در پلیاوت همراه شد، به بقای هلاس ورونا در لیگ با درخشش کامورانزی منتهی شد. او در 25 بازی فصل نخست همکاری خود با ورونا، چهار گل زد و چهار پاس گل داد. او یک فصل دیگر در سطح برتر ایتالیا، ورونا را همراهی کرد و به 30 بازی، سه گل برابر یوونتوس، کیهوو و لاتزیو، به همراه هفت پاس گل رسید. سقوط ورونا به سریب باعث شد تا راه کامورانزی و این باشگاه از یکدیگر جدا شده و جادوگر تاندیل با 8.5 میلیون یورو، خرید مهم یوونتوس در نقل و انتقالات تابستانی 2002 باشد. نخستین بازی این بازیکن برای بانوی پیر در هفته دوم سریآ برابر آتالانتا صورت گرفت. پس از تکگل پیروزیبخش هفته 15 برابر پروجا، کامورانزی موفق شد تا با پیراهن یوونتوس، دروازه کومو، اینتر و بولونیا را باز کرده و قهرمانی سریآ را تجربه کند. او در این فصل، برای نخستین بار در لیگ قهرمانان اروپا به میدان رفت و پس از یک گل و دو پاس گل در دو دیدار برابر فاینورد، برابر دینامو کیف و لاکرونیا نیز پاس گل داد. او بعد از عملکرد مناسب خود در مرحله گروهی، نقش مهمی در حذف بارسلونا و رئال مادرید در مراحل یکچهارم و نیمه نهایی این تورنمنت داشت و 46 دقیقه در فینالی که تیمش بازنده بود، برابر میلان بازی کرد. 45 بازی، پنج گل و هفت پاس گل در این فصل کامورانزی به ثبت رسید.
پس از 36 بازی، چهار گل و 9 پاس گل در فصل 04-2003، کامورانزی، عضوی مهم از دو اسکودتوی متوالی یوونتوس در فصول 05-2004 و 06-2005 بود که آمارهای 46 بازی، پنج گل و 18 پاس گل و 45 بازی، سه گل و 13 پاس گل را برایش به همراه داشت. پاس گلهای قابل توجه کامورانزی، کمک حال اسکواد قدرتمند یوونتوس کاپلو با همراهی ندود، دل پیرو و ابراهیموویچ بود. با این وجود، رسوایی کالچوپولی و سقوط یوونتوس به سریب، آنهم در اوج آمادگی کامورانزی، خبر بدی برای بازیکنان مطرح این باشگاه بود. با وجود تلاشهای اولیه برای جدایی، کامورانزی نیز یکی از بازیکنان وفادار یوونتوس بود که این باشگاه را در سطح دوم ایتالیا، یاری کرد. علاوه بر تکگل پیروزیبخش برابر تیم سابق یعنی هلاس ورونا، این بازیکن دروازه تریستینا، ناپولی و لچه را باز کرد تا با آمار 35 بازی، چهار گل و هفت پاس گل، نقش مهمی در بازگشت یوونتوس به سطح برتر داشته باشد. پس از این بازگشت همراه با وفاداری کامورانزی، این بازیکن سه فصل، بانوی پیر را در سریآ همراهی کرد و به آمارهای 23 بازی، پنج گل و 9 پاس گل در 08-2007، 26 بازی، دو گل و 9 پاس گل در فصل 09-2008 و 33 بازی، چهار گل و پنج پاس گل در فصل 10-2009 رسید. گلهای رفت و برگشت کامورانزی برابر اینتر در فصل 09-2008، از مهمترین گلهایش در این فصول بوده است. او با مصدومیتهای متوالی، نتوانست تا در بازگشت بانوی پیر، همانند دوره قبلی خود، نقشی کلیدی در تیمش داشته باشد.
در سال 2010، ماجراجویی پیشنهادی اشتوتگارت برای کامورانزی جذاب بود و این بازیکن با دو میلیون یورو، راهی بوندسلیگا شد. دوره همکاری او با اشتوتگارت، خیلی کوتاه بود و پس از چهار ماه، 14 بازی و سه پاس گل، به پایان خودش رسید. این بازیکن در نقل و انتقالات زمستانی 2011، پس از فسخ قراردادش با باشگاه آلمانی، به صورت رایگان راهی لانوس آرژانتین شد. 19 بازی و هشت پاس گل در فصل 2011 و 23 بازی، یک گل و چهار پاس گل در فصل 2012، حاصل حضور کامورانزی در لانوس بود. او صحنههای خاصی را در لانوس به ثبت رساند که از جمله آنها، درگیری همراه با مشتزنی به پابلو رودریگز در دیدار دوستانه با آل بویز و جدال با دیگو سیمئونه پس از اخراج برابر ریسینگ بوده است. او در سال 2013 راهی ریسینگ شد و در دو فصل همکاری خود با این باشگاه، آمارهای 32 بازی، سه گل و دو پاس گل در فصل 2013 و 10 بازی در فصل 2014 را به ثبت رساند. کامورانزی در سال 2014، بازنشستگی خود از میادین فوتبالی را به اطلاع عموم رساند.
کامورانزی که توسط آرژانتینیها نادیده گرفته شده بود، به لطف جد پدری خود توانست تا پاسپورت ایتالیا را دریافت و در سال 2003، نخستین بازی ملیاش را برابر تیم ملی پرتغال، تجربه کند. او اعتقاد داشت که کشور آرژانتین همواره در قلبش جای داشته و بازی برای ایتالیا، یک تصمیم فوتبالی موفق برایش بوده است. دو بازی در یورو 2004، نقطه شروع این بازیکن در تورنمنتهای ملی بود. پس از این تجربه، حضور در جام جهانی 2006، دستاورد مهمی در ماجراجویی ملی این بازیکن بود. او در ابتدا به عنوان بازیکن تعویضی برابر غنا بازی کرد و سپس در دیدار سوم مرحله گروهی برابر جمهوری چک، عملکرد بسیار موفقی را ارائه داد. او در سه بازی پایانی جام جهانی، از دیدار مرحله یکچهارم نهایی با اوکراین تا دیدار نیمه نهایی و فینال برابر آلمان میزبان و فرانسه، حضور فعالی در ترکیب تیم ملی کشورش داشت تا با قهرمانی جام جهانی، مزد عملکرد موفق خود در این تورنمنت را بگیرد. اگرچه لذت قهرمانی جهان با سقوط یوونتوس به سریب، کمی تحت تأثیر قرار گرفت اما کامورانزی، بازیکن محبوب مارچلو لیپی برای بازیهای ملی شد. او در ادامه، موفق به حضور در چهار بازی یورو 2008 و دو بازی جام کنفدراسیونهای سال 2009 شد تا بازیکن همیشگی اردوهای ایتالیا شود. جام جهانی 2010، نقطه پایانی این بازیکن در رده ملی بود و او پس از دو بازی برابر پاراگوئه و نیوزیلند، دیگر برای تیم ملی ایتالیا به میدان نرفت. 55 بازی، چهار گل و 9 پاس گل در ماجراجویی ملی کامورانزی، به دور از کشور زادگاهش، ثبت شد.
