به گزارش روز چهارشنبه ایرنا، تارنمای روزنامه فرانسوی «لو پاریزین» نوشت: پس از عملیات غافلگیرکننده آمریکا در ونزوئلا، حال دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا به گرینلند، قلمرویی از دانمارک، چشم دوخته است. این تهدید برای یک متحد اروپایی، عضو ناتو، بیسابقه است.
پس از حمله آمریکا به ونزوئلا و ربودن رئیس جمهور آن، ترامپ بار دیگر تأکید کرد «حدود دو ماه دیگر به گرینلند رسیدگی خواهد کرد... بیایید ۲۰ روز دیگر در مورد گرینلند صحبت کنیم».
این اظهار نظر در حالی صورت گرفته که دانمارک متحد قدیمی و سنتی آمریکا است و بیشتر تسلیحات خود را از واشنگتن تأمین میکند. نمونه آن اینکه در بحبوحه تنش میان آمریکا و دانمارک، این کشور چند روز پیش سه فروند هواپیمای گشتزنی از آمریکا خریداری کرد.
این پادشاهی که جزایر فارو و گرینلند را نیز شامل میشود، از زمان تأسیس ناتو عضو آن بوده است. ظاهرا آمریکا از همه کشورهای عضو ناتو محافظت میکند اما این برای اولین بار است که یک عضو را تهدید میکند.
لو پاریزین نظر استفان اودراند (Stéphane Audrand) مشاور مستقل ریسک بینالمللی و افسر ذخیره در نیروی دریایی فرانسه را جویا شد.
وی در پاسخ به این سوال که آیا ایالات متحده میتواند گرینلند را تصرف کند، گفت: احتمال الحاق با زور همچنان پایین است. کنگره علاقه چندانی به این موضوع نشان نخواهد داد، زیرا این قلمرو، قلمروی حاکمیتی یک کشور متحد محسوب میشود. اما دولت آمریکا سعی خواهد کرد این قلمرو را از طریق تهدید و ارعاب به دست آورد.
به اعتقاد این کارشناس، آمریکا احتمالاً معاملهای را با این مضمون در نظر دارد؛ یا شما این قلمرو را به ما واگذار میکنید، یا ما از برخی پایگاههای ناتو خارج میشویم، تحریمهای اقتصادی بیشتری اعمال میکنیم و سلاحهای اوکراین را با قیمتهای بالاتر به شما میفروشیم... ترامپ راههای زیادی برای سخت کردن زندگی ما دارد و این برای اروپاییها تکاندهنده است.
وی در برابر این سوال که «صحبتهای زیادی در مورد تهدید روسیه مطرح میشود آیا اروپا تهدید آمریکا را دست کم گرفته است»، پاسخ داد: آمریکاییها رفتار قدرتمندانه خود را به متحدان اروپایی تحمیل میکنند. آنها فشار اقتصادی وارد میکردند، اما هرگز تمامیت ارضی ما را تهدید نمیکردند. ایالات متحده همان رفتاری را در پیش گرفته است که اتحاد جماهیر شوروی نسبت به کشورهای تحت سلطه خود در پیمان ورشو داشت. امروز، دولت ترامپ مطالباتی از متحدان اروپایی خود دارد که در ۷۰ سال گذشته بی سابقه بوده است.
اودراند در پاسخ به این پرسش که «آیا شوک اظهارات ترامپ اتحادیه اروپا را از خواب بیدار خواهد کرد؟»، گفت: مشکل اصلی در اروپا نبود موضعی واحد و وجود چند دستگی است. دستگیری نیکلاس مادورو این امر را آشکار کرد؛ کشورهایی مانند لهستان و ایتالیا از ترامپ حمایت میکنند. بنابر محاسبات آنها، برای حفظ هماهنگی با واشنگتن باید به هر کاری از جمله تعظیم، کوتاه آمدن و تأیید همه طرحهای دیوانهوار او تن داد. کشورهای دیگر، مانند آلمان، بریتانیا و هلند، در حالت شوک و انکار به سر میبرند و فکر میکنند که در انتخابات میاندورهای (در ماه نوامبر) یا معجزهای رخ خواهد داد...
وی در مورد واکنش فرانسه به حمله آمریکا به ونزوئلا، موضع پاریس را ضعیف ارزیابی کرد و گفت: در حالی که از نظر بودجه فضای مانور کمی داریم، در بنبست قرار گرفته ایم. امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه استراتژی عصبانی نکردن ترامپ را دنبال میکند. به این ترتیب ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه موضع قاطعانهتری گرفت و تقسیم کاری وجود داشته است.
این کارشناس افزود: رهبران اروپایی بسیار کلافه هستند. بین متحدان، محکوم کردن صریح یکدیگر فوقالعاده دشوار است. فرانسه این کار را در سال ۲۰۰۳ (با مخالفت با مداخله نظامی در عراق) انجام داد و این به قیمت ۱۵ سال روابط بسیار دشوار با ایالات متحده تمام شد. هنوز زمان مناسبی برای تکرار آن نیست.
اودراند در مورد اینکه «از سال ۲۰۰۳ چه چیزی تغییر کرده است؟»، گفت: نگرش آمریکاییها در آن زمان بسیار متفاوت بود. آنها ما را مسخره میکردند، اما همکاری نظامی طوری ادامه یافت که گویی اتفاقی نیفتاده است. در گذشته، مواضع بسیار محترمانه بود و میتوانستیم از پس آن برآییم، چون جز کمی خشونت، هراسی از متحدمان نداشتیم اما دیگر اینطور نیست.
وی در مورد اینکه «آیا مقابله با ایالات متحده در صورت الحاق گرینلند غیرقابل تصور است؟»، گفت: هیچکس در اروپا ما را در یک درگیری مستقیم با ایالات متحده برای دفاع از گرینلند همراهی نخواهد کرد، حتی دانمارک. ما نه ابزار نظامی برای مقابله با آنها داریم... و نه ارادهای برای انجام این کار.
وی افزود: ما باید مانع ذهنی کشورهای کوچکی را که صاحب سرنوشت خود نیستند، بپذیریم. بسیاری از آنها آمادهاند تا خود را به کمترین محافظت ممکن بفروشند. به غیر از فرانسویها، ترکها و تا حد کمتری فنلاندیها، همه در حال طراحی ارتشهای خود برای جنگیدن تحت فرماندهی آمریکا هستند. ماهوارههای آنها اطلاعات ارائه میدهند، رادارهای آنها به ما میگویند کجا برویم، افسران آنها عملیات را برنامهریزی میکنند. بنابراین، ما نمیتوانیم با ارتشی که معمولاً با آن در ارتباط هستیم، بجنگیم. ما باید واکنش متفاوتی نشان دهیم و از مشکل ترامپ عبور کنیم.
این کارشناس مستقل به این سوال که «چگونه میتوان از بروز درگیری و یا تصاحب گرینلند جلوگیری کرد؟»، پاسخ داد: ترامپ میگوید چینیها و روسها در همه گرینلند حضور قابل توجهی دارند. ما باید در حرف اظهارات او را بپذیریم و پاسخ دهیم: ما آسیبپذیری جزیره را درک میکنیم، متشکریم، ما قصد داریم دفاع آن را با ناتو تقویت کنیم و تحریمهایی را اعمال کنیم. همچون فشارهای دیپلماتیک نامحسوس که بر صنایع و پنج شرکت بزرگ آمریکایی (بیگ تک/ GAFA) اعمال میشود. ۴۵۰ میلیون نفر در اروپا کاربر برنامهها هستند. ما میتوانیم به ترامپ عنوان فرمانده محافظت از دانمارک را بدهیم؛ او خوشحال خواهد شد. همه اینها چند میلیارد یورو برای ما هزینه خواهد داشت، اما مانع بروز درگیری خواهد شد.