بهترین درمان برای انسداد شریانهای قلب در زنان ممکن است با مردان متفاوت باشد. مطالعه جدیدی در مجله European Heart Journal نشان میدهد که زنان مبتلا به بیماری قلبی اغلب با روش استنتگذاری (قرار دادن لوله مشبک سیمی در شریان مسدود برای باز نگه داشتن آن) درمان میشوند، اما جراحی بایپس کامل (CABG) میتواند گزینه بهتری باشد.
نتایج شگفتانگیز تحقیق:
به گزارش ایتنا و به نقل از هلثدی (HealthDay News)، زنان تحت استنتگذاری، ۳۰ درصد بیشتر از کسانی که جراحی بایپس انجام دادند، در چند سال بعد جان خود را از دست میدهند. همچنین خطر حمله قلبی و سایر اورژانسهای قلبی در آنها بالاتر است. دکتر کوین آن (Kevin An)، پژوهشگر اصلی از مرکز پزشکی نیویورک-پرسبیتری/کلمبیا، میگوید: «در حال حاضر، زنان نیمی به اندازه مردان تحت جراحی بایپس قرار میگیرند، اما این روش در بلندمدت محافظت بیشتری برای قلبشان فراهم میکند.»
نتایج شگفتانگیز تحقیق:
به گزارش ایتنا و به نقل از هلثدی (HealthDay News)، زنان تحت استنتگذاری، ۳۰ درصد بیشتر از کسانی که جراحی بایپس انجام دادند، در چند سال بعد جان خود را از دست میدهند. همچنین خطر حمله قلبی و سایر اورژانسهای قلبی در آنها بالاتر است. دکتر کوین آن (Kevin An)، پژوهشگر اصلی از مرکز پزشکی نیویورک-پرسبیتری/کلمبیا، میگوید: «در حال حاضر، زنان نیمی به اندازه مردان تحت جراحی بایپس قرار میگیرند، اما این روش در بلندمدت محافظت بیشتری برای قلبشان فراهم میکند.»
چرا دادهها ناکافی است؟
آزمایشهای بالینی بزرگ معمولاً زنان را کم شامل میشوند (تنها ۲۰ تا ۲۵ درصد شرکتکنندگان). دکتر ماریو گائودینو (Mario Gaudino)، پژوهشگر ارشد از دانشگاه وِیل کورنل، تأکید میکند: «برای مردان، درمان مبتنی بر شواهد قوی وجود دارد، اما برای زنان از دادههای مردان استفاده میکنیم. زنان مردان کوچکتر نیستند!»
در این مطالعه، بیش از ۲۰۰۰ زن کانادایی با انسداد شدید شریانها مقایسه شدند: حدود ۳۶ درصد از گروه استنتگذاری دچار رویدادهای قلبی بعدی (مانند حمله قلبی، سکته، نیاز به بازکردن مجدد شریان یا بستری قلبی) شدند، در حالی که این رقم در گروه بایپس تنها ۲۲ درصد بود. در جراحی بایپس، رگ خونی از جای دیگر بدن برداشته شده و جریان خون را دور شریان مسدود هدایت میکند.
آینده درمان:
پژوهشگران هشدار میدهند که هنوز برای تغییر راهنماهای درمانی زود است و آزمایش بالینی جدیدی در حال انجام است. دکتر آن میگوید: «تصمیمگیری باید فردی باشد؛ عواملی مانند آناتومی بدن، ریسک جراحی و ترجیحات بیمار حیاتیاند.»
این یافتهها میتواند انقلاب در درمان قلب زنان ایجاد کند و تأکید بر لزوم مطالعات جنسیتی بیشتر دارد.