صاحب‌خبر - پژوهشگران دانشگاه بهداشت و علوم اورگان اعلام کرده‌اند که قرار گرفتن نوجوانان در معرض آلاینده‌های هوا با نازک‌شدن قشر مغز ارتباط معناداری دارد؛ پدیده‌ای که می‌تواند کارکردهایی مانند توجه، گفتار، تنظیم هیجانی و رفتار اجتماعی را دچار اختلال کند.

به گزارش مجله علمی Environmental Research، محققان داده‌های نزدیک به ۱۱ هزار شرکت‌کننده را در قالب بزرگ‌ترین مطالعه طولی ایالات متحده درباره رشد مغز کودکان، موسوم به «رشد شناختی مغز نوجوانان»، مورد تجزیه‌وتحلیل قرار داده‌اند.

در این پژوهش، میزان مواجهه کودکان با آلاینده‌هایی نظیر ذرات معلق ریز، دی‌اکسید نیتروژن و ازن با تغییرات ضخامت قشر مغز در سنین ۹ تا ۱۰ سالگی و همچنین در دوره‌های پیگیری سال‌های بعد مقایسه شده است.

یافته‌ها نشان می‌دهد حتی قرار گرفتن در معرض غلظت‌های نسبتاً پایین آلاینده‌ها (که طبق استانداردهای فعلی مجاز تلقی می‌شوند) با نازک‌شدن سریع‌تر قشر مغز، به‌ویژه در نواحی لوب‌های پیشانی و گیجگاهی، ارتباط دارد؛ نواحی‌ای که نقش کلیدی در توجه، گفتار، کنترل هیجانی و تعاملات اجتماعی ایفا می‌کنند.

پژوهشگران تأکید کرده‌اند که این اثرات در کوتاه‌مدت لزوماً با علائم آشکار همراه نیست، اما به‌صورت تدریجی و انباشتی در بلندمدت ظاهر می‌شود و می‌تواند مسیر طبیعی رشد مغز را تغییر داده و احتمال بروز مشکلات شناختی و عاطفی را در مراحل بعدی زندگی افزایش دهد.

بر اساس نتایج این مطالعه، دوره اوایل نوجوانی و بزرگسالی اولیه، که با رشد سریع و فشرده اتصالات عصبی همراه است بیشترین حساسیت را نسبت به اثرات منفی آلودگی هوا نشان می‌دهد.

در جمع‌بندی، محققان بر ضرورت بازنگری در استانداردهای کنونی کیفیت هوا و تقویت توجه به مخاطرات زیست‌محیطی در سیاست‌های سلامت عمومی مرتبط با کودکان و نوجوانان تأکید کرده‌اند؛ اقدامی که می‌تواند نقش مهمی در تضمین رشد سالم مغز و حفظ رفاه بلندمدت نسل‌های آینده ایفا کند.∎​