رودخانه فصلی ریز، مثل مهمانی کوتاه‌مدت طبیعت است؛ مهمانی‌ای که با اولین باران‌های جنوب آغاز می‌شود و جان تازه‌ای به خاک تشنه می‌بخشد. آب، آرام و درخشان میان بستر خشک‌شده‌ی رودخانه جاری می‌شود و منظره‌ای می‌سازد که انگار زمین دوباره نفس می‌کشد. صدای جریان آب در سکوت دشت می‌پیچد و بوی خاک باران‌خورده، هوا را پر می‌کند. درختان کنار رودخانه، با وزش نسیم، سایه‌سار لطیفی می‌سازند و انعکاس آسمان در آب، تصویری از آرامش ناب را پیش چشم می‌گذارد. رودخانه فصلی ریز، هرچند کوتاه‌عمر است، اما زیبایی‌اش آن‌قدر عمیق است که تا مدت‌ها در ذهن می‌ماند؛ مثل خاطره‌ای که هر باران دوباره زنده‌اش می‌کند.