به گزارش ایسنا، در حدود ۱۲۰۰ میلیون سال نوری فاصله از ما، نه دو کهکشان، بلکه سه کهکشان به تدریج در یک برخورد سهگانه غولپیکر به نام «J۱۲۱۸/۱۲۱۹+۱۰۳۵» به هم نزدیک میشوند. این رویداد به خودی خود نادر و خاص است، اما چیزهایی وجود دارد که آن را خاصتر میکند.به نقل از اسای، هر یک از این سه «ابرسیاهچاله» یا «سیاهچاله کلانجرم» که در هسته کهکشانهای مربوطه خود کمین کردهاند، به طور فعال مواد را میبلعند و در حین این کار با نور رادیویی میدرخشند.«اما شوارتزمن»(Emma Schwartzman)، اخترفیزیکدان آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحده میگوید: کهکشانهای فعال سهگانه مانند این، فوقالعاده نادر هستند و شناسایی یکی از آنها در میانه ادغام، به ما این امکان را میدهد که ببینیم چگونه کهکشانهای عظیم و سیاهچالههایشان با هم رشد میکنند.وی افزود: با مشاهده اینکه هر سه ابرسیاهچاله در این منظومه از نظر رادیویی درخشان هستند و به طور فعال فوارههایی را پرتاب میکنند، ما هستههای کهکشانی فعال رادیویی(AGN) سهگانه را از تئوری به واقعیت منتقل کردهایم و پنجره جدیدی را به چرخه زندگی ابرسیاهچالهها گشودهایم.
ادغام کهکشانها در سراسر کیهان، رویدادی غیرمعمول نیست. در واقع تصور میشود که آنها یکی از مکانیسمهای اصلی هستند که به موجب آن کهکشانها و ابرسیاهچالههای فعلی آنها رشد میکنند. برای مثال، خود کهکشان راه شیری شواهدی از حداقل سه یا چهار ادغام بزرگ در طول عمر ۱۳ میلیارد ساله خود نشان میدهد.ستارهشناسان تعداد قابل توجهی از ادغام بین جفت کهکشانها در کیهان نزدیک را فهرست کردهاند، اما سهگانههای کهکشانی بسیار نادرتر هستند. آنها نیاز دارند که هر سه کهکشان به طور همزمان ادغام شوند و یک رویداد سلسله مراتبی و متناوب نیستند.برای هر سه کهکشان، داشتن هسته فعل کهکشانی(AGN) از این هم نادرتر است. «J۱۲۱۸/۱۲۱۹+۱۰۳۵» تنها سومین کهکشان کشفشده در کیهان نزدیک است و اولین کهکشانی است که در آن هر سه AGN در طیف نور رادیویی میدرخشند.این منظومه در دادههای جمعآوریشده توسط «کاوشگر نقشهبرداری فروسرخ میدان وسیع» مشاهده و بهعنوان یک کهکشان غیرمعمول علامتگذاری شد. در ابتدا به نظر میرسید که ادغامی بین دو کهکشان باشد که در لبهها همپوشانی دارند و هر کدام AGN خود را دارند که به خودی خود به اندازه کافی جالب بود.
این یافتهها در مجله Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.