معیار سنجش بازیکنان در گذشته و امروز، تفاوت بسیار دارن.
در خط حمله مسی و کریسرونالدو تاثیر زیادی در این تحول داشتن و استاندارد ها را جابجا کردن و انتظارات رو بالا بردن.وقتی آمار گل و پاسگل مهاجمان قدیم و حال حاضر را بررسی میکنیم دچار تناقض میشیم.برای کسی که فوتبال دهه نود و دهه اول قرن بیستویک رو ندیده،این سوال مطرح میشه:چرا در حالی که آمار هالند گلزنی بهتر از رونالدو نازاریو هست،از نازاریو بت ساختن؟
جوابش اینه که در گذشته مثل الان،فقط تعداد گل و پاسگل معیار نبود.مهاجمان فقط ماشین گلزنی نبودن که پاس خوب را بگیرن و گل تحویل بدن.مهاجمان گذشته باید توانایی حمل توپ،ابتکار و خلاقیت داشتن.باید میتوانستن خودشان برای خودشان خلق موقعیت کنن و گل بزنن.عملکرد در بازیهای مهم نظیر فینال ها و دربی ها تاثیر بسزایی داشتن.و چیزی که در فوتبال مدرن امروزی کمتر میبینیم زیبا و چشمنواز بازی کردن بود.
اگر فقط گل و پاسگل را معیار قرار ندیم و این فاکتور ها را لحاظ کنیم. خواهیم دید که رونالدو نازاریو با اختلاف بسیار از هالند برتره.همه R9 رو با گلهای انفرادی،تکنیک و حمل توپ به یاد میارن.چیزی که بازی را برای بیننده لذت بخش میکنه.هالند خیلی لمس توپ بالایی نداره،اما تو هیجده قدم واقعا خطرناکه.رونالدو بازیهای بزرگ کار درآورده مثل فینال جامجهانی ۲۰۰۲، دو گل به الیور کانی زد که تا اون بازی فقط یک گل خورده بود.اما هالند در بازیهای بزرگ اکثرا گم میشه.
البته بازیکن تقصیری نداره،هالند داره خواسته مربی رو به بهترین شکل و متناسب با فوتبال امروزی بجا میاره.