به گزارش ایرنا از روابط عمومی اداره کل پزشکی قانونی مازندران، علی عباسی روز دوشنبه با بیان اینکه از مجموع مصدومان، ۶۷ نفر مرد و مابقی زن بودهاند، افزود: بیشترین گروه سنی مصدومان مربوط به بازه ۴۱ تا ۵۰ سال با ۲۴ نفر و کمترین گروه سنی زیر ۱۰ سال با ۶ نفر گزارش شده است.
وی با اشاره به پراکندگی جغرافیایی این حوادث گفت: شهرستان بابل با ۱۴ مورد، بیشترین آمار گازگرفتگی سگ را در استان داشته و پس از آن شهرستانهای رامسر، تنکابن و چالوس هرکدام با ۹ مورد در رتبههای بعدی قرار دارند. کمترین آمار نیز مربوط به شهرستانهای بابلسر و جویبار هرکدام با یک مورد است.
مدیرکل پزشکی قانونی مازندران گفت: در سال گذشته (۱۴۰۳)، ۱۶۳ مصدوم ناشی از گازگرفتگی سگ به پزشکی قانونی استان مراجعه کردند که از این تعداد ۱۱۲ نفر مرد و مابقی زن بودند.
دستورالعمل کنترل جمعیت سگهای ولگرد سالهاست در ستاد مرکزی کنترل جمعیت حیوانات ناقل بیماری به انسان در سازمان شهرداریها و دهیاریهای کشور تصویب و جهت اجرا از سوی شهرداریها و دهیاریهای سراسر کشور به استانداریها ابلاغ شده و با وجود اینکه متولی اصلی این موضوع شهرداری است اما هنوز روی کاغذ باقی مانده است و بسیاری از محلات کرمانشاه از جمله محلات کم برخوردار دوچندان با این مشکل دست و پنجه نرم میکنند.
براساس دستورالعمل کنترل جمعیت سگهای ولگرد پس از جمعآوری سگهای ولگرد از سطح شهر و روستا و انتقال آنها به قفس نگهداری موقت در مرکز نگهداری، عملیات معاینه، تشخیص و تفکیک سگهای اصیل و سگهای آلوده زیر نظر دامپزشک انجام میشود و سگهای ولگرد آلوده و غیر مفید از سگهای اصیل مفید تفکیک و سگهای مفید توسط دامپزشک واکسیناسیون و قرنطینه شده، پس از طی دوره قرنطینه، نصب قلاده و شناسنامهدار کردن سگ به مراکز یا افراد متقاضی پس از دریافت تعهد از آنها در خصوص نگهداری مناسب حیوان و عدم رهاسازی، انجام دورهای معاینات و مراقبتهای بهداشتی لازم تحویل میشود و سگهایی که به عنوان سگ گله به افراد واگذار میشود قبل از واگذاری توسط دامپزشک عقیمسازی خواهند شد اما وضعیت موجود نشان میدهد این فرایند در مازندران اجرا نشده است.
بیماری هاری که بعد از سگ گزیدگی به فرد منتقل میشود، نوعی بیماری ویروسی است که از بزاق حیوان هار و محل گازگرفتگی وارد بدن شده و موجب مرگ میشود لذا مردم باید گزش و گاز گرفتگی حیوانات را اعم از اهلی و وحشی جدی بگیرند چراکه هرگونه سهل انگاری اعم از مراجعه دیرهنگام یا مراجعه نکردن به مراکز بهداشتی در این زمینه ممکن است منجر به بروز بیماری هاری و مرگ شود.