به گزارش گروه بین المل خبرگزاری دانشجو،در تحولی مهم و همزمان با تشدید تنشها در منطقه، محافل امنیتی رژیم صهیونیستی از بررسیهای مقدماتی ایجاد یک «نیروی مداخله مشترک» با مشارکت یونان و قبرس خبر میدهند. این ایده که در چارچوب ارسال پیامهای بازدارنده به دولت ترکیه در سایه اختلافات عمیق بر سر منابع گازی، نفوذ نظامی در سوریه و تحولات غزه شکل گرفته، هماکنون در مرحله «طرحریزی اولیه» در ارتش رژیم اشغالگر قرار دارد.
بر اساس گزارش وبگاه «واللا»، سطح عالی سیاسی رژیم صهیونیستی، به فرماندهی ارتش این رژیم دستور داده است تا بررسیهای اولیه درخصوص این ایده آغاز شود، هرچند اجرای هرگونه گام عملیاتی به دلیل «حساسیتهای منطقهای» به تعویق افتاده است.
این طرح، هدف تقویت همکاریهای نظامی جاری میان تلآویو، آتن و نیکوزیا را دنبال میکند و شامل رزمایشهای هوایی، زمینی و دریایی مشترک میشود. علت اصلی این محتاط بودن، مأموریت محتمل چنین «نیروی مداخله نظامی سهجانبه» است که قرار است در صورت تشکیل، در وهله اول مقابله با سیاستهای توسعهطلبانه ترکیه در حوضه شرق مدیترانه باشد.
این رویارویی شامل حفاظت از منافع اقتصادی در راستای تضمین منافع و آبهای اقتصادی یونان، قبرس و اراضی اشغالی در پروندههای استخراج گاز و نفت و همچنین مقابله با مطالبات منطقهای در راستای ایستادگی در برابر خواستههای ترکیه درخصوص خطوط لوله گاز است (مانند طرحی که رژیم صهیونیستی قصد دارد به اروپا متصل کند و آنکارا با آن مخالف است). این تحول در حالی رخ میدهد که علیرغم عضویت یونان و ترکیه در ناتو، خصومت تاریخی میان این دو کشور، که نزاع قبرس برجستهترین نمود آن است، همچنان پابرجا است.
گزارشها حاکی از آن است که ارتش ترکیه، به ویژه در بخشهای زمینی و دریایی، از نظر کمیت و بهروزرسانی، بر همتای یونانی خود برتری دارد و صنایع نظامی آنکارا نیز یک مزیت واضح در این عرصه ایجاد کرده است.
در مقابل، نیروی هوایی ترکیه نسبتاً ضعیفتر ارزیابی میشود؛ همین امر اهمیت ورود رژیم صهیونیستی به چنین ائتلافی را مشخص میسازد. اسرائیل با ارائه تجهیزات هوایی و اطلاعاتی، میتواند در برابر برتریهای زمینی ترکیه تعادل ایجاد کند و موازنه قدرت منطقهای را به سود محور مقابل به هم زند.
به گزارش «واللا»، محاسبات رژیم صهیونیستی فراتر از شرق مدیترانه است. هدف گستردهتر، ایجاد یک مهار نظامی در برابر «تلاشهای رجب طیب اردوغان برای تحکیم حضور نظامی خود در نزدیکی مرزهای اراضی اشغالی» است.
این گزارش اشاره میکند که پس از سقوط نظام سابق سوریه، آنکارا تلاشهای خود را برای گسترش نفوذ سیاسی و نظامی در سوریه، از جمله استقرار سامانههای راداری و آتشبارهای پدافند هوایی تشدید کرده است؛ اقداماتی که میتواند آزادی عمل هوایی رژیم صهیونیستی در منطقه را کاهش دهد.
از سوی دیگر، نگرانیهای امنیتی تلآویو از احتمال مشارکت ترکیه در «نیروی ثبات بینالمللی» که توسط آمریکا برای غزه پیشنهاد شده، بسیار جدی است. اسرائیل به شدت مخالف هرگونه نقشآفرینی ترکیه در این نیرو است، زیرا معتقد است این امر توانایی تلآویو برای عملیاتهای نظامی جهت جلوگیری از بازیابی توان نظامی حماس را محدود میکند. نگرانی دیگر، احتمال بهرهبرداری از حضور نیروهای ترکیهای (که بر اساس گزارشها ممکن است بالغ بر هزار نفر باشد) برای انتقال سلاح به نوار غزه، با توجه به حمایتهای علنی اردوغان از حماس، است.
منابع صهیونیستی معتقدند که فشار ترکیه بر واشنگتن برای مشارکت در «نیروی ثبات»، تلآویو را وادار به طرحریزی گزینه «نیروی مداخله مشترک» با یونان و قبرس کرده است تا به عنوان یک رویکرد بازدارنده سیاسی و نظامی عمل کند.
در نهایت، این گزارش تأکید میکند که این طرح در حال حاضر صرفاً یک «ایده» در محافل امنیتی رژیم صهیونیستی است و هیچ گام عملیاتی برداشته نشده است؛ هدف اصلی از درز این اطلاعات، احتمالاً وادار ساختن آنکارا به بازبینی محاسبات خود پیش از هرگونه رویارویی احتمالی در منطقه است.