شناسهٔ خبر: 76036961 - سرویس استانی
نسخه قابل چاپ منبع: تسنیم | لینک خبر

فریاد خاموش موزه کودک همدان؛ اخطاری که شنیده نشد

موزه کودک و هیجان همدان - حاصل 45 سال تجربه تخصصی - به دلیل ترک‌های عمیق در دیوارها و کمبود حمایت تعطیل شد؛ درحالی که فعالان حوزه کودک این تعطیلی را "ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به سلامت روان کودکان" می‌دانند.

صاحب‌خبر -

به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، در تابستان 1400 خبر راه‌اندازی موزه‌ای با ساختار کشف و تجربه برای کودکان همدان منتشر شد. قرار بود این موزه در ساختمان سابق مدرسه ارامنه و دانشگاه علمی‌کاربردی میراث فرهنگی در تپه هگمتانه مستقر شود. از اهداف اصلی این موزه، ایجاد نخستین موزه تخصصی کودک در ایران، شناخت شش هیجان اصلی (شادی، غم، خشم، ترس، تعجب و انزجار) و حواس هشت‌گانه به عنوان ابزار شناخت هیجانات و دنیای پیرامون، پرورش هوش هیجانی کودکان و جذب گردشگر از طریق رویدادهای تخصصی آموزشی عنوان شده بود.

در سال‌های اخیر، مشاهده ترک‌هایی در دیوار ساختمان موزه کودک و هیجان همدان، نه‌تنها نشانه‌ای از ضعف زیرساخت‌ها بود، بلکه هشداری جدی به مسئولان درباره وضعیت بحرانی این فضای ارزشمند محسوب می‌شد. این ترک‌ها به‌تدریج موجب تعطیلی موقت و سپس توقف کامل فعالیت‌های موزه شد. این پرسش مطرح است که چرا اقدامی مؤثر و به‌موقع برای رفع این مشکلات صورت نگرفت؟

خانواده‌های همدان و فعالان حقوق کودکان بارها از استاندار خواسته‌اند مانع تعطیلی موزه کودک و هیجان - که سال‌ها محل آموزش و شادی کودکان بود - شود و با حمایت همه‌جانبه، این مرکز فرهنگی-آموزشی ارزشمند را احیا کند. چرا پروژه‌ای که حاصل 45 سال تلاش در حوزه آموزش کودکان است، باید به دلیل ضعف مدیریتی و کمبود امکانات به فراموشی سپرده شود؟

هشدار درباره پیامدهای تعطیلی موزه

موزه کودک و هیجان، با هدف آموزش هیجانات و احساسات شش‌گانه به کودکان، محصول تلاش‌های بی‌وقفه‌ای بود که طی چهار دهه در زمینه حمایت از کودکان انجام شد. این موزه - که با حمایت و مدیریت انجمن کودک‌همرهان شکل گرفت - نقطه عطفی در آموزش عاطفی و روانی کودکان به‌شمار می‌رفت. متأسفانه، تعطیلی آن به معنای از دست رفتن فرصتی طلایی برای رشد سالم نسل آینده است.

زهرا کاردانیان، رئیس هیئت مدیره انجمن کودک‌همرهان همدان و فعال حوزه کودک با 45 سال تجربه، در گفت‌وگو با تسنیم به شرح تاریخچه، آرمان‌ها و چالش‌های پیش‌روی این موزه پرداخت.

وی با اشاره به تلاش‌های مستمر انجمن و پشتوانه علمی و تخصصی پروژه، تأکید کرد: تعطیلی موزه کودک و هیجان به هیچ‌وجه به نفع کودکان و جامعه نیست و باید هرچه سریع‌تر زمینه بازسازی و احیای آن فراهم شود.

جزئیات مشکلات فنی موزه

کاردانیان افزود: از چالش‌های جدی موزه، ترک‌خوردگی دیوارها و ستون‌های ساختمان بود که پس از بررسی کارشناسان میراث فرهنگی، نگرانی‌های امنیتی ایجاد کرد و به محدودیت فعالیت موزه و در نهایت عدم تمدید مجوز آن انجامید. این مسئله به تعطیلی موقت موزه منجر شد و علیرغم تلاش‌ها برای انتقال به مکان جدید، مخالفت حراست شهرداری همدان مانع ادامه فعالیت آن شد.

وی با تأکید بر جمع‌آوری و نگهداری تجهیزات موزه گفت: ما اجازه نمی‌دهیم این گنجینه فرهنگی و آموزشی از همدان منتقل یا فراموش شود. حق کودکان این شهر است که از این امکانات بهره‌مند شوند.

تأکید بر نقش حامیان موزه

کاردانیان به نقش بی‌بدیل خانواده زنده‌یاد زهره افشارلر - پیشکسوت حوزه کودک و بنیان‌گذار بنیاد خیریه حامی موزه - اشاره کرد و یادآور شد: این موزه حاصل 45 سال تجربه تخصصی و پژوهش گسترده است و نباید با مشکلات ساختمانی و موانع اداری تعطیل و نابود شود.

هشدار درباره پیامدهای اجتماعی تعطیلی موزه

وی هشدار داد: تعطیلی موزه کودک و هیجان پیامدهای منفی و جبران‌ناپذیری برای سلامت روانی کودکان و رشد همه‌جانبه آنان دارد و از مسئولان استانی و ملی خواست با نگاه تخصصی، حمایت جدی و برنامه‌ریزی دقیق، مسیر بازسازی و توسعه این موزه را هموار کنند.

کاردانیان تصریح کرد: موزه کودک و هیجان همدان یک ظرفیت ملی و فرهنگی است که علاوه بر آموزش هیجانات، در پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی، کاهش خشونت و خودکشی نقش مهمی ایفا می‌کند و تعطیلی آن نه تنها ضربه‌ای به کودکان، که خیانتی به آرمان‌های نسل‌های پیشین و آینده کشور است.

درخواست از مسئولان برای احیای موزه

وی خاطرنشان کرد: مطالبه خانواده‌ها و فعالان فرهنگی، حفظ و احیای فوری موزه کودک و هیجان همدان است تا کودکان این دیار از این فضای تخصصی و ارزشمند بهره‌مند شوند و آینده‌ای روشن و سالم‌تر برای خود بسازند. این خواسته، فریاد مشترکی است که باید از سوی مسئولان شنیده و پاسخ داده شود.

کاردانیان در پایان تأکید کرد: مسئولان باید بدانند کودکان امروز، آینده‌سازان فردای کشور هستند و پرورش صحیح آنان نیازمند فراهم‌آوردن فضای سالم و مناسب است.

انتهای پیام/