خدا را شکر که یکی مثل فیفا یا ایافسی پیدا شد تا همه سکوهای ورزشگاه به اصطلاح 100 هزار نفری آزادی صندلیدار شود. نشستن روی سکوهای سیمانی در سرما و گرما سخت بود. امروز در بازی تیم ملی در ورزشگاه آزادی مقابل گوام، هواداران تنها در طبقه اول حضور دارند. آنهایی که تیم ملی را دوست دارند، مطمئنا کیروش را هم دوست دارند و بازیکنان تیم ملی را تنها نمیگذارند. 35 هزار نفر در طبقه اول هم میتواند تیم ناشناخته گوام را بترساند. روزگاری آنها 19 گل از ایران خوردند و حالا پس از تقریبا 15 سال با بازیکنانی آمریکایی به تهران آمدهاند تا به قول خودشان انتقام بگیرند. حتما میدانید که با تیم صدر جدول یعنی گوام بازی داریم. تیمی که شش امتیاز دارد، ترکمنستان و هند را برده و حالا امیدوار است بتواند ایران جوان شده و متحول شده را متوقف کند. تساوی برای آنها شیرینی سهامتیاز را دارد و کیروش هم خوب میداند که اگر گوام را نبرد، نوک پیکان انتقادات اینبار برای او تیزتر خواهد بود و صدالبته او را نشانه خواهد گرفت. حتی اگر شانس یک به 30 برای برد گوام و یک به 10 برای مساوی گوام، در نظر گرفته باشند، قاعدتا این تیم نباید حریف ایران باشد اما به قول علیرضا علیفر، گزارشگر دوستداشتنی تلویزیون، در فوتبال چیزی قابل پیشبینی نیست. بهتر است به بازیکنان تیم ملی بگوییم که گوام را دستکم نگیرند، نهتنها گوام بلکه هیچ تیمی را نباید دستکم گرفت. گروه ما گروه چندان سختی نیست، اما به یاد دارید که همین چند وقت پیش ترکمنستان چطور توانست یک مساوی از ایران بگیرد، در حالی که کسی باور نمیکرد. بردن هند و گوام در دو بازی رفت و برگشت 12 امتیاز را به حساب ایران واریز میکند. سه امتیاز بازی برگشت مقابل ترکمنستان را هم بگیریم که 15 امتیازی میشویم. تازه دو بازی رفت و برگشت با عمان را در نظر نگرفتهایم. عمان قویترین تیم گروه است و از همه خطرناکتر. داریم روی کاغذ مینویسیم و همهچیز راحت به نظر میرسد. اما اگر خدای نکرده امروز مساوی کردیم و عمان ترکمنستان را ببرد آن وقت معادلات به هم میریزد. در هر حال تیم جوانشده ایران هرچند برخی کارشناسان را نگران کرده است، باید به تغییرات کیروش خوشبین باشیم.
∎گوام را دستکم نگیرید
صاحبخبر -
نظر شما