از اين به بعد از هجدهم ژوئن به عنوان روز تلخي در تاريخ کشور اسپانيا ياد خواهد شد، ابتدا خوان کارلوس پادشاه محبوب اين کشور از سمت خود پس از مدت ها کناره گيري کرد و بعد از آن پادشاهان فوتبال عصر جديد از قله افتخارات به زير کشيده شدند.

اسپانيا که به عنوان يکي از مدعيان قهرماني به برزيل سفر کرده بود، پس از گذشت کمتر از يک هفته از اين رقابت ها خيلي آرام از رقابت ها کنار رفت، در حقيقت اين تيم در باخت يک بر 5 مقابل هلند و دو بر صفر در مقابل شيلي حرفي براي گفتن نداشت.اين حذف زودهنگام به معناي وقفه اي در فوتبال است. چهارشنبه شب دوران اقتدار لاروخا بعد از سه تورنمنت متوالي به همراه مدل تيکي تاکا به انتهاي راه خود رسيد، ويسنته دل بوسکه همانطور که به موفع از مدل تيکي تاکاي بارسلونا در تيم اسپانيا به خوبي بهره برده بود به همان ميزان نيز زمان مناسب براي ايجاد تغييرات اساسي در تيم را از دست داد.

اين مربي 63 ساله مي بايست از پيامدهاي فصل ناموفق بارسلونا و تاثير آن بر تيم جلوگيري مي کرد، پس از پايان فصل 14-2013 مي توانست تکيه بيشتري به بازيکنان اتلتيکو مادريد، تيم فاتح لاليگا و همچنين لژيونرهاي موفق اسپانيايي نظير خاوي مارتينز، سانتي کازولا و خوان ماتا داشته باشد و براي آنها جايگاه ثابتي در تيم در نظر بگيرد.

به جاي آن دل بوسکه بيشتر به بازيکناني نظير کاسياس و ژاوي که دوران اوج خود را پشت سر گذاشته اند، اعتماد و بازهم اساس تيم خود را بر روي تيم موفق سال هاي 2010 و 2012 پايه ريزي کرد که از بارزترين اين تغييرات مي توان به جايگزيني مهاجم کاذب و يا با تکنيک تيم با ديگو کاستاي قدرتمند اشاره داشت.

اما براي اين مهاجم برزيلي الاصل، اتفاق خوشايندي در اين تورنمنت روي نداد که دليل آن بي ترديد عدم تشابه سيستم بازي تيم ملي اسپانيا با اتلتيکو مادريد بوده است. علاوه براين ستون هاي اصلي ماتادورها بعد از يک فصل طولاني و نفس گير، در جام جهاني چندان تاثيرگذار نبودند که براي نمونه سرجيو راموس و ژابي آلونسو در اين دو بازي بسيار ضعيف تر و دور از انتظارتر از تيم باشگاهي شان رئال مادريد ظاهر شدند.

هم اکنون فوتبال اسپانيا در معرض يک تغيير بزرگ قرار گرفته است که اين نوسازي و تغييرات جديد به احتمال زياد به يک سرمربي ديگر سپرده خواهد شد و بي ترديد دوستداران فوتبال اين کشور نبايد نگران سال هاي عدم درخشش تيم محبوب خود باشند. چون اسپانيا نه تنها در فوتبال باشگاهي، بلکه در فوتبال رده هاي سني نيز حرف هاي بسياري براي گفتن دارد و در سال هاي اخير افتخارات زيادي در اين زمينه کسب کرده است.

فوتبال اسپانيا براي تکرار موفقيت هاي اخير در سال هاي آتي، علاوه بر افکاري جديد نياز به چهره هاي جديدي نيز دارد، همانطور که در راس سيستم سياسي اين کشور نيز بعد از کناره گيري پادشاه کهنسال اين کشور، پرنس فليپه جوان عهده دار امور شده است.

اسپانيا در حقيقت چهارمين تيم در تاريخ جام جهاني است كه به عنوان قهرمان وارد رقابت ها مي شود ولي نمي تواند از مرحله گروهي صعود کند و اولين قهرماني است كه در دو بازي اول خود متحمل دو شكست مي شود. فرانسه در سال 1998 در خانه خود به عنوان قهرماني دست يافت اما اين تيم در سال 2002 از گروه خود بالا نيامد و حذف شد. در ادامه ايتاليا در سال 2006 به عنوان قهرماني رسيد ولي در سال 2010 نتوانست از گروه خود بالا بيايد. در نهايت اسپانيا در سال 2010 قهرماني را در آفريقاي جنوبي از آن خود کرد اما در سال 2014 و در مسابقات جاري جام جهاني 2014 برزيل ناباورانه با 2 شکست متوالي حذف شد. 2 شکست پيا‌پي شاگردان دل‌بوسکه در حالي رقم خورد که در طول تاريخ، سابقه نداشته مدافع عنوان قهرماني در 2 بازي متوالي پس از قهرماني در جام‌ شکست بخورد.

البته برزيل هم در سال 2002 قهرمان و دوره بعد يعني در سال 2006 حذف شد با اين تفاوت که زردپوشان سرزمين قهوه از گروه خود صعود کردند اما در مرحله يک هشتم نهايي شکست خوردند و از جام کنار رفتند.

بعضي اوقات ساده ترين جواب و توضيح بهترين است؛ نسل طلايي لاروخا به پايان دوران اوج خود رسيده بود. كاسياس در برزيل اشتباهات عجيب و باورنكردني را به خصوص در بازي مقابل هلند مرتكب شد، ژاوي مغز متفكر تيكي تاكا از آمادگي به دور بود و ديگر توانايي گرفتن نبض بازي تيم در دست را نداشت وحتي در بازي با شيلي در تركيب اصلي نيز قرار نگرفت.

حريفان نيز متوجه شدند كه ديگر اسپانياي قدرتمند سال هاي گذشته را پيش رو ندارند. هلند و شيلي از ابتداي ديدار مقابل اسپانيا شروع به حمله كردند و بازيكن صاحب توپ را مدام تحت فشار قرار مي دادند و در اين راه موفق نيز شدند. اسپانيا نه با تكيه بر تيكي تاكا و نه با قدرت هجومي تيم نتوانست به موفقيتي در اين دو ديدار بدست يابد و تنها گل آنها نيز از روي يك خطاي پنالتي مشكوك به ثمر رسيده است.

تعداد پاس هاي نامطمئن و اشتباه شاگردان دل بوسكه در اين دو بازي به طور شگفت آوري زياد بود و خيلي سريع آنها مالكيت توپ رابه حريف واگذار مي کردند. كه نمونه بارز آن در عملكرد ضعيف اينيستا قابل مشاهده بود. حتي شش دقيقه وقت اضافه بازي با شيلي نيز به عنوان آخرين دقايق، براي نجات ماتادروها كافي نبود و باعث نشد كه حذف اسپانيا، اين رويداد تلخ به زمان ديگري موكول شود.چهارشنبه شب در استاديوم ماراكاناي سائوپائولو يكي از بزرگ ترين تيم هاي تاريخ فوتبال به پايان دوران خود رسيد، وداعي تلخ كه بي ترديد نتيجه عملكرد خود تيم بود. اين نسل طلايي لاروخا لحظات خوب و ارزشمندي را براي همه دوستداران فوتبال زيبا به يادگار گذاشته اند و براي هميشه در يادها باقي خواهند ماند.اما اين شكست بي ترديد انگيزه و قدرت ساير تيم هاي مدعي جام را افزايش خواهد داد، چون از چهارشنبه شب مشخص شده است كه فوتبال از سال 2014، سرانجام پادشاهي ديگر خواهد داشت.