3 اولویت صنعت نفت ایران در مواجهه با ترامپیستها
صاحبخبر - به گزارش خبرنگار اقتصادی نسل فردا، مدت زمان زیادی از برگزاری مراسم تحلیف دونالد ترامپ و حضور وی در منصب ریاست جمهوری آمریکا نمی گذرد. رویدادی که با بازتاب های رسانه ای و تحلیلی فراوانی مواجه شده است. در این راستا، ترامپ در همان شروع کار خود، پیگیری سیاست های جنجالیاش را در قالب هایی نظیر خارجکردن آمریکا از سازمان بهداشت جهانی و یا معاهده اقلیمی پاریس آغاز کرده است. روندی که به نظر میرسد در ادامه راه وضعیت شدیدتر و جدی تری را نیز به خود بگیرد. در این میان، یکی از سوالاتی که از زمان پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا ذهن بسیاری از ناظران و تحلیلگران را به خود جلب کرده این مساله بوده که جنس سیاست و رویکردهای کشورمان در حوزه صنعت نفت، در مواجهه با آمریکایِ ترامپ باید چگونه باشد؟ به بیان سادهتر، در فضایی که به نظر می رسد ترامپ و متحدان وی در قدرت، بار دیگر کارزار فشار حداکثری علیه ایران با محوریت تحریم و فشارهای نفتی را احیا کنند، صنعت نفت ایران با در پیش گرفتن چه سیاست هایی باید به مقابله با این رویکرد مخرب و غیرسازنده بپردازد؟ به نظر می رسد برای پاسخ به این پرسش، باید سه اولویت را برای صنعت نفت ایران و صادرات انرژی از مبدا کشورمان در طی سال های آتی مد نظر داشت. موضوعاتی که در قالب مواضع و رویکردهای دولت چهاردهم و به طور خاص وزارت نفت کشورمان در این دولت نیز به شیوه های مختلف مورد تاکید بوده اند. اول اینکه همانطور که "محسن پاک نژاد" وزیر نفت کشورمان در موضع گیری تاکید کرده، صنعت نفت ایران هم در بحث تولید و هم صادرات نفت، هیچ توجهی به حضور ترامپ و تیم وی در قدرت نخواهد داشت و سعی در محقق کردن چشم اندازهای مطلوب و تعیین شده در این حوزه در ماه ها و سال های آتی خواهد داشت. آمارهای رسمی حاکی از این هستند که ایران با تولید روزانه بیش از سه میلیون بشکه نفت، سومین تولیدکننده بزرگ نفت اوپک است. این در حالی است که بر اساس ارزیابیها و موضعگیریهای مقام های نفتی کشورمان، ایران قصد دارد میزان تولید روزانه نفت خود را به بیش از 4 میلیون بشکه افزایش دهد. از این رو، کشورمان در مسیر تحقق چشم اندازها و اهداف تعریف شده برای خود در حوزه تولید و توسعه بخش نفت، هیچ محدودیتی را لحاظ نخواهد کرد. نکته دوم اینکه ایران در طی سال ها تحریم های ظالمانه و غیرقانونی علیه صنعت نفت خود، توانسته ابتکارهای متنوعی را برای دور زدن تحریم ها بیابد و از این رهگذر، صادرات نفت به عنوان یک شریان حیاتیِ تامین منابع و درآمدهای مالی برای ایران را تقویت کند. از این رو، در دوره جدید حضور ترامپ در قدرت که او و تیمش در قدرت سعی خواهند کرد مقاصد صادراتی نفت ایران را تا جای ممکن محدود و تضعیف کنند، به نظر می سد دیپلماسی نفتی وزارت نفت در هماهنگی با دیگر نهادها و وزارتخانه های مسوول در کشورمان نظیر وزارت خارجه باید فعالتر از قبل وارد میدان شود و مانع از تحقق دستورکارهای مطلوب آمریکایی ها علیه صادرات نفت ایران شود. رویکرد و مساله ای که البته برای تحقق آن ارادهای جدی در دولت چهاردهم و وزارت نفت وجود دارد. و در نهایت سوم اینکه ایران با امضای توافقاتی نظیر توافق مشارکت راهبردی با چین و روسیه، عملا بسترهای مساعدی را برای توسعه همکاری های خود در بخش انرژی با این دسته از دولت ها ایجاد کرده است. به نظر می رسد کشورمان در طی سال های آتی و در دوره حضور ترامپ در قدرت، باقدرتتر از همیشه سعی خواهد کرد تا زمینه های لازم برای توسعه همکاری های نفتی با طیف قدرتهای نوظهور جهان را فراهم سازد. موضوعی که هم از منظر سیاسی می تواند حامل پیام های معناداری برای جبهه قدرت های غربی باشد و هژمونی ادعایی آن ها در جهان را به چالش بکشد و هم از منظر اقتصادی می تواند در ابعاد گوناگون نظیر جذب سرمایه گذاری خارجی و یا ایجاد بازارهای ثابت صادراتی، برای ایران دستاوردسازی قابل توجهی را رقم بزند. آنچه واضح است این نکته می باشد که صنعت نفت ایران و جریان حکمرانی این حوزه، با رویکردهایی فعالانه به مواجهه با تهدیدات دولت ترامپ خواهند پرداخت و البته که دستِ آن ها در قیاس با دوره پیشین حضور ترامپ در قدرت، به مراتب پُر تر هم است.∎