پرسپوليس که مي‌ توانست در دفاع مياني با جلال حسيني و محسن بنگر ليگ را شروع کند بعد از 2 بازي با زوج نورمحمدي و ماريچ بازي قابل انتقادي را از خود در خط دفاع به جاي گذاشت.برانکو که در ساختن خطوط دفاعي منسجم، به طور آشکار قدرتمند بوده است حالا نشان مي‌ دهد که تحليلش در خط دفاع امسال پرسپوليس فعلا با اشتباه توام بوده است.

اصولا کروات ها، بازيکنان خط مياني را با توان بالاي بازي با توپ، دوست دارند. تجربه استفاده از گل‌محمدي، رحمان رضايي، محمد نصرتي و سهراب بختياري زاده و ترجيح آنها در دوران حضور برانکو در تيم‌ملي فوتبال نسبت به هاشمي نسب، رهبري‌فر، کريم باقري (که در سال هاي 82 تا 85 دفاع آخر پرسپوليس بود) نشان دهنده اين واقعيت است.

شايد در بين 16 سرمربي ليگ‌برتر، تنها برانکو باشد که زوج نورمحمدي، ماريچ را به زوج بنگر و جلال حسيني ترجيح دهد.

يادتان باشد که پرسپوليس در سال 93 ـ 92، در 30 بازي تنها 15 گل خورد. آماري رويايي در زماني که جلال حسيني و بنگر زوج خط دفاع پرسپوليس بودند. نشانگر اين امر بود، همين يکسال و سه ماه قبل بود که ليگ سيزدهم با چنين آمار فوق العاده اي براي پرسپوليس تمام شد. نيلسون گلر بود و بنگر و جلال حسيني دفاع مياني بودند.

برانکو مدافع با مدل ماريچ را به مدافعي با مدل جلال حسيني ترجيح مي‌ دهد، مدافعي که خوب دفاع مي‌ کرد و برخي اوقات گل هم مي‌ زد، شايد اشکال جلال حسيني اين بود که بازي هاي پرسپوليس را کم گل مي‌ کرد و از جذابيت مي‌ انداخت.

مي‌ گويند برانکو يک مربي سيستم گرا است و بازيکنان را بر حسب سيستم برمي گزيند و شايد به همين علت است که در 2 تيم آخر باشگاهي، شاهد کسب نتايج ضعيف او با الوحده امارات و ديناموزاگرب بوده ايم.برانکو در 12 بازي سرمربي پرسپوليس بوده است واين 12 بازي بدترين مقطع فعاليت حرفه اي او را در فوتبال ساخته است؛ البته با کمي انصاف بايد گفت حق تيم پرسپوليس بيشتر از اين بوده ک تنها 1 امتياز از دوبازي بگيرد.