به نقل از دیجیتالترندز، ماسک میگوید او تاسیسات جدیدی را در نظر دارد که بخشهایی از آن هنوز در دست ساخت است و سالانه ۱۰۰ فضاپیمای استارشیپ میسازد و هدف نهایی آن ساخت هزار مورد است، هر چند برای رسیدن به این هدف به امکانات تولید بیشتری نیاز است.
ماسک بینندگان را به بسیاری از بخشهای کارخانه استارفکتوری (Starfactory) میبرد، از جمله به اتاقی مملو از موتورهای قدرتمند رپتور که به پیشران سوپرهوی (Super Heavy) که فضاپیمای استارشیپ را به مدار میبرد، نیرو میبخشند.
رئیس اسپیسایکس توضیح میدهد که چگونه موتور نسل بعدی رپتور بدون سپر حرارتی پرواز میکند. ماسک میگوید: از آنجا که در معرض حرارت قرار دارد، به مدارهای خنککننده یکپارچه در تمام قطعات موتور نیاز است، بنابراین از بیرون بسیار ساده به نظر میرسد، اما در داخل پیچیده است. او همچنین در مورد قابلیت استفاده مجدد موشک که در سیستم اسپیسایکس مرکزی است، صحبت کرد. هدف او ساخت یک موشک کاملا قابل استفاده مجدد است که در آن مرحله اول و مرحله دوم را بتوان فرود آورد و دوباره به سرعت پرواز کرد، بسیار شبیه به یک هواپیمای مسافربری بزرگ. اسپیسایکس با بازگرداندن آن به زمین و فرود عمودی آن در مدت کوتاهی پس از پرتاب، به استفاده مجدد از مرحله اول موشک فالکون ۹ خود دست یافته است، اما بازگشت مرحله دوم از فضا چالش دیگری است.
برای اینکه استارشیپ قابل دوام باشد، اسپیسایکس باید بتواند مرحله اول پیشران سوپرهوی را فرود بیاورد و همچنین استارشیپ را با خیال راحت در مقصد خود فرود بیاورد خواه در ماه باشد یا مریخ یا جایی فراتر از آن. سپس باید بتواند با خیال راحت استارشیپ را به خانه بیاورد.
اسپیسایکس مبالغ هنگفتی را در استارفکتوری سرمایهگذاری میکند، زیرا به دنبال ساخت سیستم استارشیپ خود قبل از پروازهای سرنشیندار و باری به ماه است. با این حال، هنوز آزمایشهای زیادی مورد نیاز است، زیرا انتظار میرود استارشیپ پنجمین پرواز آزمایشی خود را در اوایل ماه آینده آغاز کند.
نظر شما