شفقنا- جمهوری اسلامی در مطلبی نوشت: رمضان، پر از برکت و رحمت و آمرزش، آغوش خود را گشوده است به روي انسان اما آيا ما را توان درک اين فرصت هست؟

جوابش را بايد در کردار و گفتار و حتي پندارمان بجوييم. در حقيقت اين سوغات سه‌گانه رمضان که يقين است. ترديد‌ها را در تحقق آن بايد در رفتار خود برطرف کنيم. اين کلامِ هدايتگرِ رسول خداست که؛ “به نيازمندان و بينوايانتان صدقه بدهيد؛ به بزرگان خود احترام، و بر کوچک‌هايتان ترحّم، و به بستگانتان نيکى کنيد.” اين يک تکليف فردي نيست.

مي‌توان تفسيري مسئولانه هم داشت. بايد مسئولان را به کلام نبوي توجه داد که با تدبير امور، راه را بر ايلغارِ فقر ببندند. بايدشان گفت به بزرگانِ انقلاب، احترام کنند نه اين که تيرهاي کينه برخي‌ها بعد از مرگ هم به سوي سينه‌هاي ستبر انقلابيون کهن روانه باشد. بايدشان گفت، نسبت به جوانان با کرامت و گذشت رفتار کنند. همان‌گونه که با فرزندان خود، نگاه به بخشش دارند، فرزندان جوانِ مردم را هم همان‌گونه بنگرند نه مثل فلان شخص، که گناه نفاق رسمي فرزند خود را به حساب ديگران مي‌نوشت اما براي فرزندانِ مردم که صدايشان بالارفته بود مرگ مي‌خواست.

پيامبر اکرم(ص) در همين خطبه نوراني مي‌فرمايند: “زبانتان را نگه داريد؛چشم‌هايتان را از آنچه نگاه به آن حلال نيست، بپوشانيد؛ گوش‌هايتان را از آنچه شنيدنش حلال نيست، فرو بنديد.” اين هم فقط ما به ازاي فردي ندارد که غيبت و تهمت و حجاب و…. را فهرست کنيم. مسئولان و اصحاب قدرت به رعايت تمام ساحتي اين بايستگي اولا هستند.

اين روزها کم نمي‌بينيم افراد را که به هتک حرمت اين و آن زبان مي‌جنبانند. چشمانشان ذره‌بين مي‌شود در زندگي ديگران. دنبال سندخواني و حتي سندسازي هستند. گوش‌هاشان براي شنيدن آنچه بعد بتوانند از آن سنگ بسازند و سر بشکنند، حريص است.

بدانند اينان که بهره‌اي از برکت و رحمت و آمرزش نخواهند برد تا به اصلاحِ خويش، راهِ صلاح در پيش نگيرند. حضرتِ محمد مصطفي(ص) در همين خطبه کلامي دارند که مي‌توان در ساحتِ فردي به صله رحم تعبير کرد و در سطح ملي کنشي خواند که نه‌تنها راه بر قهر و غلبه ببندد که قهرهاي کهنه را هم بشويد: “هر که در رمضان به خويشاوند خود نيکى کند، در روز ديدار، خداوند با رحمتش به او نيکى خواهد کرد و هر کس در آن از خويشان خود ببُرد، خداوند در روز ديدار، رحمتش را از او قطع خواهد نمود.”

پس بکوشيم، رمضان را بستري براي رشد همدلي کنيم تا نوروزِ پيش رو ايراني را ببيند که به آشتي تمام ساحتي، زيبايي و شکوفايي را جلوه‌اي نو بخشيده است. قطعاً آنان که بر دوري بيفزايند فردا هم از رحمتِ خداوندي دور خواهند ماند. خدا مؤمنان را در اوج مهرباني و اخوت مي‌خواهد. در ماهِ پر رمز و رازِ رمضان به اين مهم اهتمام کنيم.