سهرابی، یکی از مدیران ارشد وزارت ارشاد، حرفهایی زده که کمی عجیب و البته خواندنی است:
بخشی از گفتگوی ایرنا با روحالله سهرابی(مدیرکل دفتر نظارت بر عرضه و نمایش فیلم سازمان سینمایی):
*ما چیزی حدود ۴۰ فیلم مسالهدار طی سالیان اخیر داشتیم که تلنبار شده بود و دارای مشکلات مضمونی و محتوایی، اختلافات تهیهکننده و مالک فیلم، قانونشکنی عوامل مانند بازیگر و . . . بود. با دستور ریاست سازمان سینمایی و تلاش همکارانمان، هم به لحاظ مضمونی، فیلمها را مراقبت کردیم و اصلاحاتی دادیم و هم نشستهایی با برخی عوامل درگیر در پروژهها داشتیم و نقش میانجی را ایفا کردیم که سبب شد تا آن ۴۰ فیلم، به حدود ۱۵ فیلم برسد و مشکلات تعداد قابل توجهی از آثار، مرتفع شود.
*بیشترین حلوفصل مشکلات فیلمها طی سالهای اخیر، متعلق به همین دوره یکسالونیم است
*گاهی ممکن است مخاطبی که در خانه نشسته و به تنهایی دارد فیلمی را نگاه میکند، به این نتیجه برسد که این فیلم چه چیزی داشته که جلوی اکرانش گرفته شده است. ما در این مقوله، با چند مساله مواجه هستیم: یکی میزان تعهد و التزام آن فرد یعنی تهیهکننده به پروژه ای است که مجوزش را دریافت کرده است. این آدم چقدر متعهد به فیلمنامه و وفادار به مجوز بوده؟ چراکه اگر مشخص شود مغایر و متفاوت با متن مصوب کار کرده، سازمان سینمایی عملا میتواند آن فیلم را متوقف نگه دارد و طبیعتا چیزی متوجه سازمان نیست.
* صراحتا قید شده که سازمان سینمایی میتواند فیلم دارای پروانه نمایش را به واسطه فضا و شرایط حساس فرهنگی، سیاسی و اجتماعی متوقف کند و تا زمانی که فضای اکران فیلم مهیا نشده، از نمایش آن فیلم جلوگیری کند.
*به نظرم بازیگران یا عواملی که پیش از به سرانجام رسیدن یک فیلم، قانونشکنی کنند باید دستمزدی که از آن پروژه گرفتهاند را برگردانند تا بخشی از خسارت تهیهکننده را جبران کنند. بنابراین تهیهکنندگان هر چقدر هم بگویند که نمیتوانند از بازیگرشان مراقبت کنند، به شخصه معتقد هستم با اتحاد و انسجامی که بین تهیهکنندگان است، میتوان سروسامان مشخصی به این صنف داد. البته یک تعداد بازیگر هم هستند که شاید به این تعهدات تن ندهند که در ادامه مسیر، مجبور میشوند همکاری کرده یا از عرصه خارج شوند.
انتهای پیام
∎
نظر شما