خبرگزاری آریا-ایرلندیها در مقایسه با مردم سایر کشورهای اروپایی کمتر میخوابند، به طوری که فقط 66.61 درصد آنها بیش از 7 ساعت در شبانه روز به خواب میروند.
به گزارش خبرگزاری آریا به نقل از یورونیوز،یک مطالعه جدید نشان می دهد که مردم اسلواکی در مقایسه با سایر کشورهای اروپایی آسودهترند و بیشتر استراحت میکنند.
این مطالعه 8 شاخص عمده را برای ارزیابی میزان آسودگی مردم در 28 کشور اروپایی در نظر گفته است. این شاخصها شامل این موارد هستند: درصد افرادی که بیش از 7 ساعت در شبانه روز میخوابند، حداقل مرخصی استحقاقی سالانه شاغلان، روزهای تعطیلات عمومی، حداکثر ساعت کار هفتگی، حداقل زمان قانونی در نظر گرفته شده برای استراحت کارکنان در شیفتهای کاری، متوسط ساعت کار سالانه هر فرد، تعداد ساعت استراحت روزانه و هفتگی
امتیازهای نهایی حاصل شده از در نظر گرفتن 8 شاخص فوق نشان داد که مردم سه کشور یونان، ایتالیا و هلند از میزان آسودگی کمتری نسبت به 25 کشور دیگر اروپایی برخوردارند یعنی آنها بیش از سایرین کار میکنند و کمتر به مرخصی میروند و استراحت میکنند.
در مقابل، اسلواکی، فنلاند و بلغارستان رتبههای اول تا سوم را در این مطالعه کسب کردند.
در میان کشورهای اروپایی، نسبت جمعیتی که بیش از 7 ساعت در شبانه روز میخوابند (83.72 درصد) در فنلاند بیش از 27 کشور دیگر اروپایی است. فرانسویها هم از نظر حداقل روزهای مرخصی استحقاقی سالانه با 30 روز از سایرین پیش است. آنها همچنین، با 44 ساعت پایینترین ساعت کار هفتگی و با 1610 ساعت، کمترین متوسط ساعت کاری سالانه هر فرد را پس از سوئیس دارند.
اسلواکی و لیتوانی نیز با 15 روز بیشترین روزهای تعطیلات عمومی سالانه را در مقایسه با 26 کشور دیگر مورد بررسی، دارا هستند.
از نظر مجموع مرخصی استحقاقی و تعطیلات عمومی نیز اسلواکی (43 روز) و فرانسه و استونی (41 روز) بالاترین میزان را به خود اختصاص دادند.
در فنلاند و پرتغال شاغلان میتوانند 60 دقیقه در هر شیفت کاری استراحت کنند که بیش از سایر کشورهای اروپایی حاضر در این مطالعه است.
از نظر ساعت استراحت روزانه هم اسلواکی، بلغارستان و کراوسی با 12 پیشتازند و از نظر ساعت استراحت هفتگی نیز بلغارها با 48 ساعت صدرنشین هستند.
تاثیر کار زیاد بر سلامتی
کارکردن بیش از حد یعنی بیش از ظرفیت و توانایی خود و بیشتر از ساعات کاری معمول کار کنیم. این مسئله دلایل گوناگونی دارد. گاهی حجم کاری بالایی داریم، گاهی وقت کافی نداریم و باید کار را سرِ وقت تحویل دهیم و گاهی نیز صرفا میخواهیم اشتیاق و جدیبودن خود را به دیگران نشان دهیم. کار بیش از حد مشکلات جسمی فراوانی ایجاد میکند: مشکلاتی مانند بدخوابی و سکته مغزی. البته باید سلامت روان و مشکلاتی مانند افسردگی، اضطراب و حتی خودکشی را نیز در نظر داشته باشیم. در ادامه، مشکلات مربوط به کارکردن بیش از حد و علائم اصلی، جنبههای اجتماعی و چگونگی تأثیرگذاری آن بر سلامتی را شرح میدهیم و نکتههایی را درمورد کاهش استرس ناشی از کار بیش از حد بیان میکنیم.
کارتان را از زندگی شخصیتان جدا کنید.
اولویتهای خود را مشخص کرده و کارهایتان را براساس این اولویتها سازماندهی کنید؛ یعنی مهمترین کارها را در ابتدای روز انجام دهید. اگر وقت کم آوردید، نگران نشوید؛ چون میتوانید کارهای کماهمیتتر را به فردا موکول کنید.
بررسی کنید که برای انجام هر کار چقدر زمان نیاز دارید. کارهای وقتگیرتر را هنگام صبح که سرحالتر هستید و انرژی بیشتری دارید انجام دهید.
فرسودگی شغلی و پیامدهای آن
روانشناسی آلمانی ـ آمریکایی به نام هربرت فرودنبرگر ، در سال 1974، اصطلاح فرسودگی شغلی را ابداع کرد. فرسودگی شغلی بهمعنای فروپاشی جسمی یا روانیِ ناشی از کار بیش از حد یا استرس است. بهگفتهٔ سازمان بهداشت جهانی، فرسودگی شغلی یکی از دلایل بروز مشکلات سلامت روانی در محلکار است
شدیدترین حالت فرسودگی شغلی مرگ است. در ژاپن، حتی از اصطلاح «کاروشی» (مرگ براثر کار زیاد) برای این حالت استفاده میشود. نخستین مورد کاروشی در سال 1969 گزارش شد. این پدیده خیلی زود به مشکلی اجتماعی در ژاپن و کشورهای دیگری مانند چین، کره جنوبی و بنگلادش تبدیل شد.
سازمان بینالمللی کار مثالهای زیر را بهعنوان رایجترین دلایل کاروشی بیان کرده است:
1. آقای الف 110 ساعت در هفته در یک شرکت مطرح تولید تنقلات و موادخوراکی کار میکرد. علت مرگ: سکته قلبی در 34سالگی.
2. آقای ب راننده اتوبوسی بود که بیش از 3هزار ساعت در سال کار میکرد. علت مرگ: سکتهٔ مغزی در 37سالگی. لازم به ذکر است که او در 15 روز پیش از مرگش مرخصی نداشته است.
3. آقای جیم یکی از کارکنان شرکت چاپ بزرگی در توکیو بود. او 4320 ساعت در سال (شامل کار شبانه) کار میکرد. علت مرگ: سکته مغزی در 58سالگی.
4. خانم دال پرستار بود. علت مرگ: حمله قلبی. او باید 5 بار در ماه 34 ساعت بهطور مداوم و بیوقفه کار میکرد.
البته فرهنگ کار در ژاپن در حال تغییر است. وزارت بهداشت ژاپن معیار «خط کاروشی» را ارائه کرد. طبق این معیار سطح مشخصی از کار بیش از حد وجود دارد و اگر شخص از این سطح عبور کند، در معرض خطر جدی ابتلا به یک بیماری بسیار کشنده قرار میگیرد.
تأثیر کار بیش از حد بر سلامتی جسمی و روانی
در مطالعات و بررسیهای علمی، ارتباط میان کارِ زیاد با کاهش سلامت عمومی، افزایش میزان آسیبدیدگی، ابتلای بیشتر به بیماریها و افزایش مرگومیر اثبات شده است. پژوهشی روی کارمندان دولتی بریتانیا در سال 2006، رابطه میان استرس شغلی و سندروم متابولیک را نشان داد. افراد مبتلا به سندروم متابولیک یا «سندروم x» در معرض خطر بالاتری از دیابت، سکته مغزی و بیماری های قلبی قرار دارند. در کسانی که در هفته 55 ساعت یا بیشتر کار میکنند خطر بروز حمله قلبی 13 درصد بیشتر است. آنها همچنین 33 درصد بیشتر از کسانی که 35 تا 40 ساعت در هفته کار میکنند در معرض خطر سکته مغزی قرار دارند.
کار بیش از حد در بروز مشکلات سلامت روان مانند افسردگی و اضطراب نیز مؤثر است. سلامت روان تأثیر زیادی روی اقتصاد جهانی میگذارد و افسردگی و اضطراب، با کاهش بهره وری کارکنان، هرساله یک تریلیون دلار هزینه در بر دارند.
معمولترین مشکلات سلامت جسم و روانیِ ناشی از کارکردن بیش از حد که در مطالعات علمی گوناگون اثبات شدهاند عبارتاند از:
محرومیت از خواب
براساس مطالعهای که روی پیامدهای عصبشناختی محرومیت از خواب انجام شده، کمبود خواب روی انواع فراوانی از عملکردهای کاری اثر میگذارد. برای نمونه، محرومیت از خواب توانایی تمرکزکردن را کاهش میدهد و زمان واکنش را به تأخیر میاندازد.
در مطالعهای درمورد خواب و عوامل زیستی در فرسودگی شغلی، مقایسهای میان 54 شرکتکنندهٔ دچار فرسودگی شغلی و 86 شرکتکننده سالم در گروه کنترل انجام شد. یکی از زمینههای این پژوهش، کیفیت خواب شرکتکنندگان بود. در این پژوهش افراد دچار خستگی و فرسودگی درمجموع مشکلات بیخوابی بسیار بیشتری داشتند (41 نفر از 54 نفر، یعنی 75٫9٪ آنها). ولی فقط 11 نفر (12٫8٪) از 86 نفر فرد سالم در گروه کنترل دچار محرومیت از خواب بودند.
استرس در کار روی کیفیت و کمیت خواب کارکنان اثر میگذارد. میزان و کیفیت خواب کارکنان بسیار مهم است زیرا استراحت موجب کاهش خطر ابتلا به بیماریها و افزایش ایمنی بدن میشود و بر حوزههای دیگری مانند توانایی یادگیری، کاهش اشتها و خلقوخو نیز بهشدت تأثیرگذار است.
پژوهشی درمورد کار زیاد و میزان وقوع بیماری کرونری قلب نشان داد که «کار زیاد بر سلامت عروق کرونری تأثیر منفی دارد.»
این مطالعه روی 6014 کارمند دولتی میانسال بریتانیایی (4262 مرد و 1752 زن) انجام شد که به بیماری عروق کرونری (CHD) مبتلا نبودند. بیشتر شرکتکنندگان در این بررسی (54٪) اضافهکاری نمیکردند. آمار کارمندانی که بیش از ساعات کاری معمول کار میکردند عبارت است از:
افزایش خطر افسردگی در زنان با کار زیاد
کار کردن بیش از حد موجب افزایش خطر افسردگی در زنان می شود
کار بیش از حد منجر به نوعی استرس کاری میشود که میتواند محرکی برای افسردگی باشد. از علائم افسردگی میتوان به مواردی مانند غم و اندوه مداوم، احساس گناه و ناامیدی، ازدستدادن علاقه به سرگرمیها و مشکلات خواب اشاره کرد.
وقتی وظایف و کارهای خانه و مراقبت از اعضای خانواده را نیز در نظر میگیریم، متوجه میشویم که زنان بهطور میانگین بیشتر از مردان کار میکنند و معمولا حجم کاری زنان دوبرابر مردان است و این مسئله باعث پایینتر بودن سلامت جسمی آنها میشود. بنابراین کارفرمایان باید سیاستهای جدیدی را با هدف کاهش حجم کاری زنان در محلکار، البته بدون کاهش میزان مشارکت آنها در محیط کار، در نظر بگیرند.
البته عواملی نیز وجود دارد که صرفنظر از جنسیت افراد، روی سلامت روانی آنها تأثیر میگذارد. معمولا کارکنان مسنتر، کارکنان سیگاری، کسانی که کمترین دستمزدها را میگیرند و کسانی که کمترین کنترل را روی شغل خود دارند، در مقایسه با کارکنان دیگری که این شرایط ویژه را ندارند، بیشتر دچار افسردگی میشوند.