رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور کنونی ترکیه امیدوار است فردا موفق شود، حکومت خود را وارد دهه سوم آن کند اما با سخت‌ترین آزمون تاکنون در صندوق‌های رای مواجه است. اپوزیسیون کمر همت بسته تا اردوغان را به زیر بکشد و کمال قلیچداراوغلو با حربه هزینه‌های بالای زندگی ناشی از تورم، به جنگ او آمده است.

این مرد ۶۹ ساله از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ شهردار استانبول بود و سپس به بالاترین مدارج اجرایی کشورش راه یافت. او حزب اسلامی میانه‌روی «عدالت و توسعه» را در ۲۰۰۱ تاسیس کرد و یک سال بعد با این حزب به پیروزی رسید.

اردوغان از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۴ نخست‌وزیر ترکیه بود و سپس با کناره‌گیری از مقام خود، به ریاست‌جمهوری رسید. از آن زمان او کوشیده تا دایره اختیارات خود را افزایش دهد و در ۲۰۱۷ با برگزاری رفراندوم، مجموعه‌ای از اصلاحات را در قانون اساسی ترکیه انجام داد که قدرت مقام ریاست‌جمهوری را بیش از پیش کرد.

اردوغان با مسائل و چالش‌های متعددی دست و پنجه نرم می‌کند. از بحران اقتصادی ترکیه و افزایش سرکوب حقوق بشر گرفته تا تضعیف حاکمیت قانون در سال‌های اخیر، همگی از مسائلی هستند که میدان را بر اردوغان تنگ کرده‌اند. حزب تحت امر او در حال حاضر با حزب ملی‌گرای افراطی «حرکت ملی» متحد شده و «ائتلاف مردم» را به وجود آورده است.

رقیب اصلی اردوغان، یعنی کمال قلیچداراوغلو، هرگز نخستین گزینه به عنوان رهبر اپوزیسیون ترکیه نبود، اما توانسته از دیگران پیشی بگیرد و با رهبری ائتلاف میز شش نفره یا «ائتلاف ملت»، در انتخابات ریاست‌جمهوری پیش‌رو رقیب اصلی اردوغان محسوب شود.

این مرد ۷۴ ساله را به چشم یک بروکرات ضدفساد نگاه می‌کنند، تا آنجا که یکی از اسامی مستعارش «عمو بروکرات» است. او از سال ۲۰۱۰ تا امروز رهبر حزب «مردم جمهوری‌خواه» بوده است. قلیچداراوغلو و ائتلاف اپوزیسیون ائتلاف ملت وعده داده‌اند که ترکیه را دچار تغییرات بنیادین کرده و نظام سیاسی این کشور را دوباره به یک نظام پارلمانی تغییر دهند. آن‌ها می‌خواهند تا جای ممکن اصلاحاتی را که اردوغان برای افزایش قدرت مقام ریاست‌جمهوری در قانون اساسی ایجاد کرده، باطل کنند.

قلیچداراوغلو همچنین تحت حمایت اکرم امام‌اوغلو و منصور یاواش، شهردارهای قدرتمند استانبول و آنکارا قرار دارد.

تقریبا تمامی بدنه اپوزیسیون ترکیه بر این باور هستند که باید برای شکست دادن اردوغان، تنها یک نامزد معرفی کنند، ‌زیرا در غیر اینصورت آرای اپوزیسیون بین نامزدهای مختلف تقسیم شده و احتمالا حریف اردوغان نخواهند شد. با این وجود،‌ دو چهره سیاسی ترکیه قبلا اعلام کردند که فارغ از این گروه‌بندی‌ها میان دولت مرکزی و احزاب اپوزیسیون، به صورت مستقل یا تک‌حزبی وارد رقابت‌های انتخاباتی خواهند شد. با این حال، این دو چهره از محبوبیت چندانی برخوردار نیستند، و روز پنجشنبه محرم اینجه اعلام کرد از انتخابات انصراف می‌دهد.

نامزد دیگر انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۳ ترکیه سنان اوغان است و نسبت به سه نامزد دیگر، کمترین شانس را برای تصاحب مسند ریاست‌جمهوری کشورش دارد. تنها حامی او ائتلافی از احزاب ملی‌گرای افراطی کوچک است.

او در ۲۰۱۱ با حزب ملی‌گرای افراطی «حرکت ملی» به پارلمان ترکیه راه یافت؛ این حزب که حالا با اردوغان متحد شده، در آن زمان از تشکیل‌دهندگان اپوزیسیون ترکیه محسوب می‌شد. اوغان در ۲۰۱۵ از این حزب اخراج شد، اما پس از یک پرونده دردادگاه، به حزب بازگشت. با این حال، در ۲۰۱۷ برای دومین بار از این حزب اخراج شد. حزب حرکت ملی اعلام کرد که رفتار او «آسیب شدیدی به اتحاد حزب وارد آورده است» و او را به «سرکشی شدید در برابر رئیس حزب» متهم کرد. در آن زمان انتظار می‌رفت که او یکی از گزینه‌های احتمالی حزب مردم جمهوری‌خواه باشد، اما اوغان حالا دیگر تقریبا شانسی برای پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری ندارد.

اوغان یک ملی‌گرای دوآتشه است و مواضعش در سیاست خارجه کاملا شفاف. او وعده داده تا بزرگداشت سالانه روز استقلال یونان را متوقف کند و تاکید کرده که ترکیه باید توجه ویژه‌ای به «کشورهای ترک» داشته باشد، از جمله آذربایجان، قزاقستان، قرقیزستان و ازبکستان.

قلیچداراوغلو در نظرسنجی‌های پیش از انتخابات عموماً عملکرد بهتری نسبت به اردوغان داشته و روی کاغذ، می‌تواند برنده انتخابات باشد. پس از زلزله ترکیه، محبوبیت اردوغان کاهش پیدا کرده و دولتش به صدور غیرقانونی مجوز ساخت و ساز متهم شده است.

اما بر خلاف کاهش محبوبیت اردوغان، آرای قلیچداراوغلو افزایش چندانی نیافته است. یکی از مشاوران اپوزیسیون ترکیه می‌گوید: نگران این هستم که نظر مردم درباره قلیچداراوغلو تثبیت شده و دیگر تغییر نکند.

اکثر نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که در انتخابات ریاست‌جمهوری، قلیچداراوغلو از اردوغان پیشتاز است اما مدیر موسسه متروپل می‌گوید: نتایج انتخابات نه به میزان موفقیت قلیچداراوغلو، بلکه به میزان ناکامی‌های اردوغان بستگی خواهد داشت. 

از سوی دیگر، قلیچداراوغلو در توافق‌سازی در پشت پرده مهارت خوبی از خود نشان داده، ولی وجود چنین مهارتی در او برای کسب آرای مردمی در هاله‌ای از ابهام است. از ۱۹۸۹ تا امروز، هیچ انتخاباتی نبوده که اردوغان در آن شکست بخورد، اما قلیچداراوغلو که در ۲۰۱۰ به ریاست حزب مردم جمهوری‌خواه رسید، حتی نتوانسته تعداد کرسی‌های حزبش را در پارلمان افزایش دهد. او به گفته خودش «فردی آرام» است که «در برابر سخت‌ترین انتقادات هم خونسردی» خود را حفظ می‌کند. همسرش می‌گوید که او به ندرت ساز مخالف می‌زند و داشتن یک جر و بحث ساده با کمال هم برایش به آرزو تبدیل شده است. قصه کوتاه، به نظر می‌رسد که قلیچداراوغلو مرد سخنرانی‌های آتشین کمپین‌های انتخاباتی نیست و این توانایی در جذب آرای مردمی از اهمیت بالایی برخوردار است.

ترک‌ها خوب می‌دانند که فقط چند رای ناچیز می‌تواند نتیجه یک انتخابات را به‌کلی تغییر دهد. در ۱۹۹۴ اردوغان یکی از چند نامزدی بود که برای کسب مقام شهرداری استانبول رقابت می‌کرد. چهار نامزد رقیب او از احزاب غیراسلامی به ترتیب ۲۲، ۲۰، ۱۵ و ۱۲درصد از آرا را به خود اختصاص دادند؛ پیروز انتخابات اما اردوغان بود که تنها سه درصد بیشتر از نفر دوم رای به دست آورد و با کسب اکثریتی ناچیز، شهردار استانبول شد. امسال هم این ترس بین طرفداران اپوزیسیون ترکیه وجود دارد که شاید ضعف در اتحادی که میان مخالفان اردوغان شکل گرفته، باعث شود که این بار هم او پیروز انتخابات شود. حضور یک نامزد حاشیه‌ای دیگر در این انتخابات به احتمال زیاد باعث خواهد شد تا انتخابات ریاست‌جمهوری ترکیه به دور دوم کشیده شود که در این دور، رقابت تنها میان اردوغان و قلیچداراوغلو خواهد بود.

منبع: خبرگزاری ایسنا