شناسهٔ خبر: 60116433 - سرویس سیاسی
نسخه قابل چاپ منبع: عصر ایران | لینک خبر

تذکر مهم رهبر انقلاب درباره خالص‌سازی: این طوری که دیگر کسی نمی‌ماند!

این جوری نیست که شما بیائید افراد ضعاف‌الایمان را از دائره خارج کنید، به بهانه‌ی اینکه می خواهیم خالص کنیم؛ نه، شما هرچه می توانید، دائره‌ی خلّصین را توسعه بدهید...

صاحب‌خبر -
بعد از خبرسازی درباره حضور علی لاریجانی در انتخابات مجلس و تدارک ویژه او برای مجلس دوازدهم، پاسخ کوتاه و معنادار دفتر او به این خبرسازی با عبارت "خالص‌سازی" موجی از واکنش‌ها را در فضای مجازی به همراه داشت.
 
در پاسخ لاریجانی به ادعای فعالیت انتخاباتی او برای مجلس آتی آمده بود:  خبری درباره‌ی انتخابات مجلس وجود ندارد. بدین وسیله از جریان خالص سازی رفع نگرانی می شود و بعید است به این روش های برادران بتوان رقابت تصنعی ایجاد کرد. ملک را چاره ای دیگر نیاز است.
 
به گزارش اطلاعات آنلاین، عبارت "خالص سازی" اما ۱۳ سال قبل در بیان رهبر انقلاب نیز آمده است.
 
رهبر انقلاب در دیدار رمضانی با دانشجویان در تاریخ ۳۱ مرداد ۱۳۸۹ تاکید می‌کنند: یک سؤال دیگر این است که بعضیها میگویند وحدت، بعضی‌ها می‌گویند خلوص؛ شما چه می‌گوئید؟ من می‌گویم هر دو. خلوص که شما مطرح می‌کنید - که ما بایست از فرصت استفاده کنیم و حالا که غربال شد، یک عده‌ای را که ناخالصی دارند، از دائره خارج کنیم - چیزی نیست که با دعوا و کشمکش و گریبان این و آن را گرفتن و با حرکت تند و فشارآلود به وجود بیاید؛ خلوص در یک مجموعه که اینجوری حاصل نمی‌شود؛ ما به این، مأمور هم نیستیم.
 
در صدر اسلام، خوب، با پیغمبر اکرم یک عده بودند؛ سلمان بود، اباذر بود، ابىّ‌بن‌کعب بود، عمار بود، کی بود، کی بود؛ اینها درجه‌ی اول و خالص‌ترینها بودند؛ عده‌ای دیگر از اینها یک مقداری متوسطتر بودند؛ یک عده‌ای بودند که گاهی اوقات پیغمبر حتّی به اینها تشر هم میزد. اگر فرض کنید پیغمبر در همان جامعه‌ی چند هزار نفری - که کار خالص‌سازی خیلی آسانتر بود از یک جامعه‌ی هفتاد میلیونی کشور ما - میخواست خالص‌سازی کند، چه کار می‌کرد؟ چی برایش می‌ماند؟
 
آن که یک گناهی کرده، باید می‌رفت؛ آن که یک تشری شنفته، باید میرفت؛ آن که در یک وقتی که نباید از پیغمبر اجازه‌ی مرخصی بگیرد، اجازه‌ی مرخصی گرفته، باید میرفت؛ آن که زکاتش را یک خرده دیر داده، باید میرفت؛ خوب، کسی نمی‌ماند. امروز هم همین جور است. اینجوری نیست که شما بیائید افراد ضعاف‌الایمان را از دائره خارج کنید، به بهانه‌ی اینکه میخواهیم خالص کنیم؛ نه، شما هرچه میتوانید، دائره‌ی خلّصین را توسعه بدهید؛ کاری کنید که افراد خالصی که می‌توانند جامعه‌ی شما را خالص کنند، در جامعه بیشتر شوند؛ این خوب است.
 
از خودتان شروع کنید؛ دور و بر خودتان، خانواده‌ی خودتان، دوستان خودتان، تشکل خودتان، بیرون از تشکل خودتان. هرچه می‌توانید، در حوزه‌ی نفوذ تشکل خود، برای بالا آوردن میزان خلوص‌های فردی و جمعی تلاش کنید؛ که نتیجه‌ی آن، خلوص روزافزون جامعه‌ی شما خواهد شد. راه خالص کردن این است.

نظر شما