شناسهٔ خبر: 57755682 - سرویس ورزشی
نسخه قابل چاپ منبع: روزنامه ایران‌ورزشی | لینک خبر

شروع و پایان آرژانتین در لوسیل

مسی در ورزشگاه خانگی جام گرفت

صاحب‌خبر - سعید زاهدیان روزنامه‌نگار - دوحه فینال جام‌جهانی در ورزشگاه لوسیل؛ یکی از زیباترین و مهم‌ترین ورزشگاه‌های قطر. افتتاحیه در ورزشگاه البیت برگزار شد که پذیرای بیش از 88 هزار نفر بود. البیت ورزشگاهی لوکس و بزرگ است که برای بازی‌های مهم جام‌جهانی ساخته شده اما فاصله‌اش با مرکز شهر شاید حدود 80 کیلومتر باشد. برای اینکه سرازیر شدن بیش از 80 هزار نفر به مرکز دوحه ترافیک درست نکند و ازدحام جمعیت موجب برهم خوردن نظم شهر در نخستین بازی جام‌جهانی نشود، مسابقه قطر و اکوادور در ورزشگاه البیت برگزار شد. ورزشگاهی که پیرامونش فضای گسترده‌ای وجود دارد تا هوادارانی که بلیت بازی ندارند، در جوی شبیه یک پارک بزرگ از تلویزیون-یا همان فن‌فستیوال- مسابقه نخست جام را تماشا کنند. با اینکه البیت یکی از لوکس‌ترین و مجلل‌ترین استادیوم‌ها -نه فقط در کشور قطر بلکه شاید در دنیا بی‌نظیر- است، اما مهم‌ترین ورزشگاه جام 2022 بی‌تردید لوسیل بود؛ ورزشگاهی بزرگ و مدرن با طراحی ویژه که میزبان بازی‌های مهم و حساس جام‌جهانی شد. فینال هم در این ورزشگاه برگزار شد. قطری‌ها خیلی خوب برنامه‌ریزی کردند که بازی‌های مهم و حساس جام اغلب در ورزشگاه لوسیل و البیت باشد. تحلیل میزبان تقریباً درست بود. اگر برزیل مقابل کرواسی پیروز می‌شد، لوسیل میزبان یکی از مهم‌ترین مسابقات ادوار جام‌جهانی می‌شد. تا دقایق پایانی همه منتظر تقابل برزیل و برنده آرژانتین و هلند بودند که گل دقیقه 120 کرواسی معادلات را عوض کرد تا بازی به پنالتی برود و کرواسی به جمع 4 تیم برسد تا علاقه‌مندان به فوتبال خیلی زودتر از آنچه فکرش را می‌کردند با سامبای برزیلی‌ها خداحافظی کنند. براساس جدول، تیمی که به نیمه‌نهایی صعود می‌کند، تعداد بازی‌هایش قطعاً 7 بازی می‌شود. با پایان مرحله نیمه‌نهایی، یکی از فینالیست‌ها آرژانتین بود که هواداران زیادی در قطر داشت و معمولاً در تمام بازی‌های این تیم، ورزشگاه‌ها به رنگ آبی آسمانی درمی‌آمد. آرژانتین نخستین بازی خود مقابل عربستان را در ورزشگاه لوسیل برگزار کرد. پیش‌بینی می‌شد که هم آرژانتین و هم عربستان هواداران زیادی در قطر دارند و این بازی باید در ورزشگاه بزرگی انجام شود. بازی آرژانتین و عربستان شاید تنها مسابقه‌ای بود که نیمی از هواداران با لباس سبز طرفدار عربستان بودند و نصف دیگر ورزشگاه رنگ آبی آسمانی به خود گرفته بود. به جز بازی با عربستان، آرژانتین دو مسابقه دیگر خود در مرحله گروهی یعنی بازی مقابل لهستان و مکزیک را به ترتیب در ورزشگاه‌های 974 و لوسیل برگزار کرد که پس از پیروزی برابر این دو تیم با 6 امتیاز صدرنشین شد. به عبارتی آرژانتین 2 بازی از 3 مسابقه مرحله گروهی را در لوسیل بازی کرد و به مرحله یک‌هشتم رسید. پس از صعود به یک‌هشتم، آلبی‌سلسته یک بار دیگر خارج از لوسیل در ورزشگاه «احمد بن علی» استرالیا را 2 بر یک شکست داد و حریف هلند در یک‌چهارم نهایی شد. طبق برنامه، تقابل هلند و آرژانتین هم در ورزشگاه لوسیل بود. میزبان احتمال می‌داد که هلند و آرژانتین در این مرحله با هم تقابل کنند. هلند-آرژانتین همیشه جزو بازی‌های کلاسیک جام‌جهانی است. از همین رو قطر برای این بازی برنامه ویژه داشت؛ این مسابقه را در ورزشگاه بزرگی برنامه‌ریزی کرد تا تماشاگران بیشتری شاهد رقابت جذاب و نفسگیر دو تیم بزرگ جام باشند. مسابقه‌ای دراماتیک که با کامبک هلند همراه شد و نارنجی‌های خوش‌سلیقه بازی 2 بر صفر باخته را با گلی مدرسه‌ای و تمرین شده در دقیقه 5+90 مساوی کردند تا بازی به ضربات پنالتی برود. این مسابقه بی‌شک یکی از مهم‌ترین و جذاب‌ترین بازی‌های تاریخ جام‌جهانی برای ورزشگاه لوسیل به یادگار خواهد ماند. صعود آرژانتین به نیمه‌نهایی و انتظار برای یک بازی بزرگ دیگر؛ قرار بود برزیل یک پای نیمه‌نهایی باشد به همین دلیل لوسیل، انتخاب میزبان برای بازی بزرگ پای فینال بود اما برزیل غفلت کرد و کرواسی بالا آمد تا شاهد کلاسیکوی امریکای جنوبی در قطر نباشیم. اگر این اتفاق رخ می‌داد و برزیل صعود می‌کرد، بی‌شک این ورزشگاه بهترین انتخاب بود اما کرواسی- آرژانتین هم ورزشگاهی با جمعیت بالای 80 هزار تماشاگر لازم داشت. آرژانتین در لوسیل پیروز شد و به فینال آمد. از ابتدا میزبان همین ورزشگاه را برای فینال در نظر گرفته بود. معمولاً افتتاحیه و فینال در دو ورزشگاه بزرگ میزبان برگزار می‌شود و تقدیر اینگونه رقم خورد که آرژانتین 5 بازی از 7 مسابقه خود را در لوسیل برگزار کند تا این استادیوم بزرگ مملو از تماشاگرانی با لباس آبی سفید- به قول خودشان آلبی‌سلسته- باشد. این اتفاق باعث شد تا بازیکنان آرژانتین بیش از هر تیمی در این ورزشگاه بازی کرده باشند و با زمین، جو تماشاگران و فضای این استادیوم اخت بگیرند. در نهایت هم آرژانتین در ورزشگاه به اصطلاح خانگی‌اش پس از 44 سال جام‌ جهانی را برای سومین بار در تاریخ فوتبالش بالای سر برد.