ادامه از صفحه اول:
1- كردها بزرگ‌ترين اقليت قومي در تركيه هستند كه تا دو دهه پيش از امروز هويت وجودي آنها به عنوان يك كرد مورد انكار رسمي قرار مي‌گرفت و از آنان در قرائت رسمي كشور با نام «ترك كوهي» ياد مي‌شد و سال‌ها با سياست «آسيمولاسيون» سعي در اضمحلال تدريجي آنان را داشتند. سياستي كه بيشتر باعث واكنش كردها و حركت‌هاي مبارزه‌طلبانه آنها در سه دهه اخير شده است. چنين وضعيتي باعث افول فاحش استانداردهاي حقوق بشر در تركيه و مخدوش شدن چهره و پرستيژ بين‌المللي اين كشور مدعي الحاق به اتحاديه اروپا در طول سالياني طولاني شده بود. در نتيجه ورود رسمي يك حزب كردي به پارلمان تركيه مي‌تواند به معناي پايان رسمي دهه‌ها تبعيض و انكار در اين كشور نزد افكار عمومي جامعه جهاني تلقي شود.
2- «مساله كرد» در تركيه همچنان يك مساله حل نشده است و فرآيند صلح تدريجي در اين كشور پس از وقفه‌هاي چندي هنوز سرنوشت نامشخصي تا رسيدن به صلح عملي دارد لذا پيروزي اين حزب مي‌تواند چشم‌انداز روشن‌تري براي حل اين مساله كه دست‌كم 300ميليارد دلار هزينه و بيش از 50 هزار نفر كشته در تركيه داشته است، ترسيم كند.
3- سياست‌هاي داخلي و خارجي سال‌هاي اخير (به خصوص پس از بهار عربي) اردوغان و حزب متبوعش در تركيه باعث تقويت نوعي يكجانبه‌گرايي در اين كشور و به قول رهبران منتقد و مخالف منجر به خطر افتادن دموكراسي در اين كشور شده است در اين فضا تلاش جدي اردوغان براي تبديل نظام پارلماني به رياستي اين خطر را نزد هواداران پررنگ‌تر از قبل كرده است كه او با قدرتي بيشتر پيش خواهد رفت و در نتيجه كشور را با مخاطراتي بيشتر روبه‌رو مي‌كند لذا بسياري از ملي‌گراها كه از يك‌سو منتقد و مخالف حزب دموكراتيك خلق‌ها و نيز مذاكره با پ. ك. ك و اوجالان هستند از سوي ديگر معتقدند حزب دموكراتيك خلق‌ها مي‌تواند مانع از دستيابي حزب حاكم به اين مهم شود و به عنوان يك ناجي دموكراسي عمل كند.
پيروزي حزب دموكراتيك خلق‌ها را حتي مي‌توان به نوعي پيروزي حزب عدالت و توسعه نيز ناميد چراكه مي‌توان حيات سياسي اين حزب و دستيابي به اين اعتماد به نفس كه مي‌تواند در قامت يك حزب رسمي وارد انتخابات شود را تا حد زيادي تحت تاثير برنامه‌هاي توسعه سياسي مورد نظر حزب عدالت و توسعه طي سال‌هاي اخير دانست. هرچند اين پيروزي به معناي نوعي شكست كوتاه‌مدت براي حزب حاكم به شمار مي‌رود اما در بلندمدت معتقدان به حل مساله كرد و توسعه سياسي كشور و عبور از وضعيت بسته پيشين را پيروز كرده است. حال با تمام اين اوصاف بايد ديد آيا كردها خواهند توانست ناجي دموكراسي جوان تركيه شوند يا خير؟