عراق روزهای پر تنشی را سپری می‌کند که عامل آن خارجی است که برخی در داخل با تبعیت از آن بر تب داغ این کشور می‌افزایند. عراق آرام و امن، مطلوب برخی در منطقه نیست و حتی آمریکا،‌رژیم صهیونیستی،‌ انگلیس و سعودی‌ها از استقرار یک دولت مردمی کارآمد و مقتدر در عراق که بتواند وضعیت نابسامان کشور را سر و سامان دهد خشمگین می‌شوند.
گروه‌ها و جریان‌های سیاسی موجود در عراق نیز در به وجود آمدن شرایط کنونی بی تقصیر نیستند و هر یک از آنها سهمی دارند،‌اما برخی از آنها مانند جریان صدر بیشتر از سایرین مقصر وضع موجود هستند. بارها از سوی مقتدا صدر رهبر این جریان سیاسی، شاهد کارشکنی‌ها و مخالفت‌های غیر سازنده و غیر منطقی در تشکیل دولت و اداره کشور بوده‌ایم و در تازه‌ترین اقدامی که او انجام داده،‌ کناره گیری از سیاست برای همیشه است! جریان صدر دارای هوادارانی است که هم اکنون پس از کناره گیری رهبر خود، به خیابان‌ها آمده‌اند و دست به اعتراض و تظاهرات زدند و برخی از مکان‌های دولتی همچون کاخ ریاست جمهوری را اشغال کرده و در استخر آن به شنا پرداختند در حالی که کشور در تب ناآرمی،‌بی برنامگی و فتنه می‌سوزد! آنچه که مسلم است این است که در این وضعیت آشفته عراق،‌دخالت‌ها و سیاست‌های کشورها و رژیم‌هایی چون آمریکا،‌ صهیونیست‌ها،‌ عربستان سعودی و برخی دیگر نقش دارند و همه اینها به ساختار سیاسی کشور باز می‌گردد، ساختار سیاسی که آمریکایی‌ها برای عراق تعبیه کرده‌اند و قانون اساسی آن را نوشته‌اند.
روشن است که به خاطر جمعیت شیعه که اکثریت را تشکیل می‌دهد، نخست وزیر بر عهده یک فرد شیعه است و هر آنچه در دولت اتفاق بیفتد،‌ به حساب دولت شیعه نوشته می‌شود و ناکارآمدی آن بزرگنمایی می‌شود در حالی که عراق در یک شرایط آشفته سیاسی، اقتصادی و امنیتی قرار دارد و به خاطر دخالت‌های مستقیم و غیر مستقیم بدخواهان این کشور،‌ فرصت آن را پیدا نکرده که تا بتواند خود را بازسازی کند و شرایط را بهبود بخشد.
کناره گیری مقتدی صدر از سیاست با وجودی که او در عراق تأثیر گذار است و بیش از ۲ میلیون نفر هوادار دارد،‌ خود باعث تشدید بحران شده است.
مقتدی صدر اگر در اندیشه آن بود که با کناره گیری خود از سیاست به آرامش کشور کمک کند، باید در همان بیانیه کناره گیری از هواداران خود می‌خواست دست به کاری نزنند که باعث تشدید بحران شود و به آشوب و اغتشاش دامن بزند.
صدر زمانی که از هواداران خود چنین درخواستی نکرد،‌به این معنی است که به خیابان‌ها بیایید و دست به اعتراض و اغتشاش بزنید.
وجود چنین مهره‌ای در عراق معضلی برای این کشور است که حتی کناره گیری‌اش هم برای عراق دردسرساز است.
حال تصور کنید چنین فردی احتمال ترورش نیز وجود داشته باشد که قطعاً طرح ترور او نیز از سوی سعودی‌ها، آمریکایی‌ها، صهیونیست‌ها برنامه ریزی خواهد شد و چه بسا در دستور کارشان قرار داشته باشد و در زمان مناسب اجرا شود تا به اختلافات داخلی،‌ آشوب و فتنه در این کشور دامن زده شود.
نتیجه چنین اتفاقی این می‌شود که گروه‌های تروریستی درعراق همچون داعش که با نفوذ خود در ساختار اجتماعی کشور رخنه کرده و پنهان شده‌اند سر بر می‌آورند و یک جنگ داخلی را آغاز خواهند که سرنوشت عراق را تغییر خواهد داد.
آیت الله سید کاظم حائری از مراجع تقلید عراق در بیانیه‌ای از مرجعیت کناره گیری کرد اما در این بیانیه توصیه‌هایی هم داشت که یک بند آن به فرزندان آیت الله صدر است. ایشان در این بند نوشته است:
«بر فرزندان دو شهید صدر که رحمت خدا بر آن دو باد، لازم است که بدانند که دوستی آن دو شهید اگر با ایمان به روش آن دو در عمل صالح و با پیروی واقعی از اهداف آن دو همراه نباشد، کفایت نخواهد کرد و بدانند که مجرد ادعا یا نسبت خویشاوندی به آن دو شهید کفایت نمی‌کند و هر کس تلاش کند به نام آن دو شهید بین فرزندان امت و مذهب تفرقه بیندازد یا به نام آن دو رهبری را بر عهده گیرد در حالی که فاقد درجه اجتهاد و دیگر شرایط قید شده در رهبری شرعی است، در واقع صدری نخواهد بود هرچند چنین ادعایی کند یا نسبتی داشته باشد.»
اشاره آیت الله سید کاظم حائری روشن است. عراق شیعه خار چشم وهابیت و صهیونیست‌ها است و در آستانه برگزاری راهپیمایی بزرگ اربعین،‌ آشوب، اغتشاش و ناامنی که دولت را مجبور به اجرای حکومت نظامی کرده است،‌ توطئه‌ای است تا این اجتماع بزرگ سیاسی و مذهبی برگزار نشود. مردم عراق هوشیارانه تر رفتار کنند.

^{نویسنده: محمد صفری}