به گزارش "ورزش سه" سالگرد بازی با آلمان در جام جهانی 98 بهانهای بود تا به سراغ یکی از بازیکنان تیم ملی در آن بازی و تورنمنت برویم. سیروس دینمحمدی که در زمان حضور ایویچ به بازیکن فیکس تیم ملی تبدیل شده بود اما با روی کار آمدن جلال طالبی نیمکتنشین شد.
با دینمحمدی از جو بازی با آلمان تا تیم ملی این روزها و وضعیت عجیب بازار نقلوانتقالات ایران صحبت کردیم که مثل همیشه با پاسخهای جالب او همراه بود. توصیه میکنیم این گفتوگو را از دست ندهید؛
* آقای دینمحمدی سالگرد بازی با آلمان بود. از این مسابقه برای ما صحبت کنید. شاید اگر بچهها بعد از برد برابر آمریکا قانع نمیشدند صعود هم میکردیم؟
اگر آن سال خودمان را باور داشتیم، مطمئنا از گروهمان صعود می کردیم. برای حرفم دلیل دارم. آن سال ضعیف ترینِ تیم ملی آلمان بود. درست است که بازیکنانی مانند یرمیس، بیرهوف، هسلر، کلینزمن و... همه بودند ولی سن تمام آنها بالا بود. آن دوندگی همیشگی را نداشتند. دیدید که پس از صعود از گروه ما، 4 گل از کرواسی دریافت کردند و از دور رقابت ها کنار رفتند.
* قبل از جام جهانی با کرواسی بازی کردیم؟
فکر می کنم بازی را دو بر یک باختیم که علی دایی از روی نقطه پنالتی گل زد. من هم در 15 دقیقه آخر بازی وارد زمین شدم. قبل از آن من بازیکن ثابت بودم. ایویچ که رفت، من بازیکن ذخیره شدم (با خنده).
* با پاشازاده که صحبت کردیم می گفت صحبت هایی مبنی بر این بوده که در بازی با آمریکا سیاست حکم می کند یک مربی ایرانی روی نیمکت بنشیند و حتی اگر بازی تدارکاتی را هم نمی باختیم، ایویچ را تغییر می دادند. حتی آقای طالبی که پستی نداشت به اردوی ایتالیا آمد.
آقای طالبی به عنوان مدیرفنی آمده بود. هر کسی نظر خودش را دارد ولی من با این فرضیه موافق نیستم. ما با نتیجه بدی به آ.اس.رم باختیم. آن شکست باعث وارد شدن فشار به فدراسیون شد. شاید اگر ایویچ را تغییر نمی دادند ما حتی از گروهمان صعود می کردیم. ولی آن نتیجه باعث شد سرمربی را تغییر دهند و به تیم شوک وارد کنند که به نظر من بد نبود. اگر ایویچ می دانست قصد دارند او را تغییر دهند، هرگز بازی را برگزار نمی کرد. چون ما قبل از بازی 20 تا 200 متر هوازی رفته بودیم. یعنی بدنمان تعطیل بود. این بازی نیز برای ایویچ مهم نبود. فقط می خواست بچه ها در شرایط بازی باشند و با تیم های بزرگ بازی کنند. بازی کردن جلوی بازیکنانی مانند توتی اعتماد به نفس را بالا می برد.
* در نیمه اول بازی با آلمان با تساوی بدون گل به رختکن رفتیم و خودتان در نیمه دوم وارد زمین شدید و موقعیت هایی هم داشتیم. درباره نیمه دوم صحبت می کنید؟
البته زمانی که بازی 2 بر صفر شده بود من وارد زمین شدم. اگر یادتان باشد یکی، دو ماه قبل از آغاز جام جهانی ما از ایران رفته بودیم. سبک زندگی ام به نوعی بود که دوست داشتیم در کنار خانواده باشیم. ما وقتی آمریکا را شکست دادیم، فکر کردیم همه چیز تمام شده است. اگر کمی خودباوری داشتیم، به آلمان نمی باختیم. صحبت های آقای طالبی در رختکن هم تأثیرگذار بود. حالا گذشته ولی اگر ایشان نیز کمی انرژی مثبت می داد فرق می کرد. آن جنگندگی و نترسیدن از بازیکنان آلمان را نتوانست به تیم تزریق کند. ما بازیکنانی مانند کلینزمن و هسلر را فقط در تلویزیون دیده بودیم. زمانی که کوهلر با دورتموند در فینال اروپا بازی می کرد، من 21 سالم بودم. اگر برای بردن وارد زمین می شدیم، می توانستیم نتیجه خوبی کسب کنیم و حتی از گروهمان صعود کنیم.
![](https://static.farakav.com/files/pictures/01451161.jpg)
* اگر بازی با یوگسلاویرا مساوی می کردیم شاید شانسمان خیلی بیشتر می شد.
ایویچ گفته بود فقط از روی ضربات ایستگاهی ممکن است از آنها گل بخوریم که همینطور هم شد.
* به نظر شما اگر عابدزاده در آن بازی درون دروازه بود، آن گل را دریافت می کرد؟
به هر حال بعضی اوقات تجربه می تواند خیلی کمک کند. بالاخره فوتبال است و اشتباهات باعث می شود تیم ها برنده یا بازنده شوند. اگر اشتباهات نبود، هیچ وقت فوتبال جذاب نمی شد. نمی خواهم بگویم اگر کس دیگری درون دروازه بود آن گل را نمی خورد. شرایط فرق می کند.
* کمی هم به شرایط کنونی فوتبال ایران بپردازیم. در بازار نقل و انتقالات صحبت هایی در مورد ارقام عجیب و غریب 20 میلیاردی می شود و حتی قیمت برخی بازیکنان ایرانی به یک میلیون دلار می رسد. بازیکنان نسل شما اگر الان بازی می کردند چه قیمتی داشتند؟
بازیکنانی مانند دایی، خداداد، باقری و مهدوی کیا قیمت نداشتند.
* الآن گفته می شود بازیکنانی که در این پنجره پرطرفدار بودند قرارداد 20 میلیاردی بستند! که حتی ملیپوش هم نبودند.
خود من از 19 سالگی به تیم ملی دعوت شدم. در دوران مربیگری پروین، ایویچ، بلاژویچ، طالبی، مرحوم پورحیدری و ... بوده ام.
* در جام جهانی 1998 فرانسه چند سال داشتید؟
فکر کنم حدود 26 سال سن داشتم. ولی قبل از آن در جام ملت های 1996 امارات حضور داشتم.
* برگردیم به بحث قبلی. می خواهم از بازیکنان نسل طلایی 98 اسم ببرم و شما بگویید اگر آنها اکنون بازی می کردند قراردادشان چه قیمتی داشت؟ اگر علی دایی سال 98 می خواست در فوتبال ایران بازی کند، باید چقدر می گرفت؟
با این شرایط اگر بخواهید حساب کنید باید قیمت علی دایی 100 میلیارد می بود. شاید هم بیشتر.
* کریم باقری چی؟
تمام بازیکنان آن دوره در همین حد بودند. همه آن نسل ستاره بودند.
* به دور از شکست نفسی و این مسائل اگر خودتان بودید چقدر ارزش داشتید؟
- نه اصلا ارزش ندارد. من از دیگران تعریف می کنم. من دوست ندارم از خودم تعریف کنم (با خنده)
* البته ما گل های زیبایی از شما را به یاد داریم. از جمله گل به جوبیلو ایواتا و گل به عربستان.
- من در فینال آسیا گل زدم که بهترین گل ماه آسیا شد. به نظرتان چقدر قرارداد من بود؟ (با خنده) حدس بزنید. حوالی سال 77 و 78 بود.
![](https://static.farakav.com/files/pictures/01680137.jpg)
* شاید 20 میلیون بوده باشد؟
- نزدیک گفتید. بین 15 تا 20 میلیون تومان بود. فکر کنم آن زمان خودرو رنو می دادند (با خنده)
* درباره تیم ملی فعلی چه نظری دارید. با اردوی اخیر و محدودیت هایی که برای برگزاری بازی های تدارکاتی وجود دارد، به نظرتان می توانیم آماده سازی خوبی برای جام جهانی داشته باشیم؟
من همیشه در وهله اول گفته ام که ابتدا نباید سرمربی را تغییر دهیم. اسکوچیچ بهترین گزینه برای حضور در جام جهانی است. در شرایط کنونی که چند ماه تا شروع جام جهانی مانده، تغییر سرمربی بدترین تصمیم ممکن است. چون تا سرمربی بیاید شکل تیم را پیدا کند و از بازیکنان شناخت پیدا کند و فیلم بازی ها را نگاه کند و سبک بازی را بفهمد، خیلی زمان می برد. بخش دوم نیز این است که باید به اسکوچیچ کمک کرد تا بازی های تدارکاتی با تیم های خیلی خوب برگزار کند. بله می دانم که در فیفا دی تمام بازی ها از قبل انتخاب شده ولی تیم ملی باید با یک تیم گردن کلفت بازی تدارکاتی برگزار کند و عیار تیم را بسنجیم. ما باید با تیم ملی انگلیس بازی کنیم. این دیدار شوخی نیست. ما با تیم ملی الجزایر بازی کردیم که راستش را بخواهید از این تیم خیلی خوشم نیامد. آنها خیلی قدرتمند نبودند. ما باید با تیمی بازی کنیم که کار دفاعی را بلد باشیم چگونه انجام دهیم. برابر انگلیس قطعا از جلو پرس نمی کنیم. باید اجازه بدهیم به یک سوم میانی بیایند و کار دفاعی انجام دهیم تا از ضدحملات استفاده کنیم. این واقعیت است و نمی توانیم از واقعیت فرار کنیم. وزارت ورزش و فدراسیون باید کمک کنند تا یکی دو بازی خوب برای تیم ملی تدارک ببینیم. دیگر این مسئله به آنها بستگی دارد که می خواهند چقدر هزینه کنند. اگر آنها خوب هزینه کنند قطعا با تیم های خوب بازی می کنیم.
نظر شما