وی افزود: بسیاری از مردم تنگی کانال نخاعی را بیماری مجزا از بیرون زدگی دیسک میدانند اما جالب است بدانید هر عاملی که باعث کم شدن قطر کانال نخاعی بشود میتواند منجر به تنگی کانال شود.
آزاد ادامه داد: شایعترین علت تنگی کانال نخاعی آرتروز یا استئوآرتریت، ستون فقرات است که معمولاً در سنین بالای ۵۰ سال اتفاق میافتد. از علل دیگر تنگی کانال نخاعی، بیرون زدگی دیسکهای بین مهرهها و ضخیم شدن لیگامان های محافظت کننده ستون فقرات است.
وی گفت: بیرون زدگی دیسکهای بین مهرهای (هرنیاسیون دیسک) میتواند به نخاع و در پایین ستون فقرات کمری به ریشههای عصبی انتهایی فشار وارد کند و منجر به کمر درد و دردهای انتشاری به اندامهای تحتانی، پاها، کف پا و انگشتان شود. همچنین بیماران با تشخیص بیرون زدگی دیسک میتوانند علائم برق گرفتگی، سوزن سوزن و کرختی در پاها را داشته باشند.
آزاد افزود: برای کمردرد درمانهای مختلفی بر حسب حاد و مزمن بودن علائم وجود دارد. درمان اولیه در کمردردهای حاد، استراحت به مدت ۴۸ تا ۷۲ ساعت و استفاده از داروهای ضد درد ضدالتهابی مثل ژلوفن است.
این فلوشیپ فوق تخصصی درد تاکید کرد: نکته قابل توجه این است که در طول دوره حاد کمردرد انجام فیزیوتراپی و امثال آن همچون کایروپراکتیک و آب درمانی نهتنها اثر مثبتی ندارد، بلکه موجب تشدید درد خواهد شد.
وی افزود: کمردردی که بیش از سه ماه طول کشیده، مزمن نامیده میشود و از این مرحله است که اقدامات بیشتر تشخیصی از جمله ام آر آی ستون فقرات کمری و خاجی و نوار عصب و عضله لازم میشود.
آزاد گفت: حال اگر تشخیص بیرون زدگی دیسک در شرح حالی که از بیمار میگیریم و معایناتی که انجام میدهیم با ام آر آی کمر بیمار همخوانی داشته باشد، اقدامات درمانی مختلفی بسته به شدت علائم بیمار قابل انجام است. خبر خوب اینکه بیش از ۵۰ درصد دیسکهای بین مهرهای با اقدامات حمایتی همچون انجام برخی ورزشهای تقویت کننده عضلات اطراف ستون فقرات مثل ورزشهای ویلیامز و فیزیوتراپی بهبود مییابند.
وی ادامه داد: دیسکهای باقیمانده که با انجام اقدامات قبلی بهبود نیافته اند و کماکان بیمار را آزار میدهند، بر اساس نوع بیرون زدگی دیسک به دو روش جراحی باز و جراحی بسته درمان میشوند.
آزاد افزود: بسیاری از بیمارانی که با کمردرد مزمن به پزشک فوق تخصص درد مراجعه میکنند تحت اقدامات کمتر تهاجمی و جراحی بسته ستون فقرات بدون بیهوشی قرار میگیرند. از جمله این روشها امروزه استفاده از لیزر دیسک یا همان PLDD برای درمان دیسک بیرون زده است که به این صورت است که دیسک بیرون زده بیمار در اتاق عمل درد و بدون بیهوشی و با راهنمای تصویربرداری همزمان، هدف قرار میگیرد و زمانی که نوک سوزن در هسته دیسک قرار گرفت، فیبر لیزر که تا نوک سوزن هدایت شده است از طریق ایجاد گرمای کافی باعث تبخیر بخشی از مایع دیسک و کاهش فشار درون دیسک میشود که نهایتاً باعث برگشت قسمتی از دیسک بیرون زده به سمت هسته دیسک و برطرف شدن فشار بر ریشههای عصبی و بهبود علائم بیمار خواهد شد.
این فلوشیپ فوق تخصصی درد اظهار داشت: توصیه نهایی بنده به مردم، جمله مشهور «پیشگیری بهتر از درمان» است و خواهش میکنم تا جایی که میتوانند از انجام حرکات ناگهانی و چرخشی در ستون فقرات و بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنند و ورزشهایی مثل شنا که باعث تقویت عضلات ستون مهرهها میشود را جدی بگیرند تا کمتر مبتلا به بیرون زدگی دیسک بین مهرهای شوند.
∎
نظر شما