بلیغ ابو کلل، از این جریان ها با عنوان صداهای ناهنجار و ناخراشیده ای یاد کرد که الحشد الشعبی را نیرویی طایفی وصف کرده و مانع ورود آن به الانبار شده اند.

فشارها علیه الحشد الشعبی و جلوگیری از حضور این نیروها در عملیات الانبار همچنان ادامه دارد و برخی منابع در روز یکشنبه گفتند، فرماندهی کل نیروهای مسلح عراق هنوز برای این نیروها فرمان آغاز حرکت به سمت الانبار صادر نکرده است.

گزارش ها حاکی است که هنوز نیروهای الحشدالشعبی وارد الانبار نشده اند و یگان هایی از آنها که در مناطق مختلف الانبار پراکنده اند، بخشی از نیروهایی هستند که از یک سال پیش در آن مناطق مستقر بوده اند و در وضعیت دفاعی قرار دارند.

یک منبع در این خصوص به خبرنگار ایرنا گفت که نخست وزیر عراق به عنوان فرمانده کل قوا هنوز تصمیم نگرفته و رییس پارلمان هم به نظر می رسد، برای ورود این نیروها به صحنه نبرد، نظر مخالف دارد.

سلیم الجبوری طی روزهای اخیر در اظهاراتی در رسانه های منطقه ای و در دیدار با مقام های مختلف ازجمله سفیران آمریکا و آلمان در بغداد، تنها خواستار حضور نیروهای امنیتی و عشایر برای عملیات پاکسازی الانبار شد، بدون آنکه نامی از الحشد الشعبی ببرد.

منبع یاد شده گفت: الجبوری در گفت وگو با اسکای نیوز عربی صریح تر موضع خود را بیان کرده و گفته که موافق حضور این گروه در عملیات الانبار نیست. او همچنان اصرار دارد که ارتش و عشایر وارد عمل شوند، این درحالی است که تاکنون نیز ارتش و عشایر در منطقه حضور داشته اند و آنان نتوانستند مواضع خود را دربرابر حملات داعش حفظ کنند.

هنوز خیلی ها در بغداد علت اصرار برخی جریان های سیاسی را بر عدم مشارکت الحشد الشعبی درک نمی کنند. همه می دانند که طولانی شدن ماجرای الرمادی کار را پیچیده و عملیات پاکسازی آن را سخت تر خواهد کرد.

شاید صریح ترین پاسخ به این سوال را قاسم الاعرجی در روز یکشنبه داده باشد که از پشت پرده های یک نشست در منزل سلیم الجبوری رییس پارلمان خبر داد.

گویا، همین روزها، نشستی با حضور ائتلاف نیروهای عراقی، نمایندگان و سیاستمداران الانبار، نمایندگان و وزرای این جریان و نیز یک نماینده از سفارت آمریکا در منزل رییس پارلمان برگزار شد و اوضاع را بررسی کردند.

آنطور که الاعرجی گفته، الجبوری تلاش کرد حاضران را به پذیرش ورود الحشد الشعبی به معرکه انبار متقاعد کند، اما با مقاومت حاضران روبه رو شد و سرانجام یکی از آنها برای بستن بحث، می گوید'انبار سقوط کند، الحشد الشعبی وارد استان نشود!'

برخی سیاستمداران سنی در عمل نشان داده اند که از سقوط استان ها و شهرها به دست داعش چندان ناخرسند هم نیستند. آنها خوب می دانند که تنها نیرویی که بتواند در مقابل داعش بایستد و آن را مهار کند، الحشد الشعبی است. بنابراین با مخالفت خود عملا به داعش کمک می کنند و این یک برداشت عمومی در محافل سیاسی عراق است.

اسامه نجیفی معاون رییس جمهور عراق نیز تاکنون درباره حضور الحشد الشعبی و دستاوردهای آن صحبتی نکرده و همچنان نسخه نه تنها عراق، بلکه کل منطقه را یک اقدام عربی می داند. او در سفرش به کویت و دیدار با امیر کویت بر ضرورت نقش اعراب در مبارزه با تروریسم تاکید کرد؛ همانگونه که در دیدار ماه گذشته میلادی اش به همراه الجبوری و صالح مطلک معاون نخست وزیر با پادشاه اردن ، خواستار دخالت این کشور در استان الانبار شده بود. حتی گفته می شود که پیشنهاد کشاندن عملیات طوفان قاطعیت عربستان به داخل خاک عراق را او داده بود.

اینطور که در بغداد به نظر می آید، مشکل اساسی سیاستمداران این کشور این است که بر سر برخی موضوعات پایه ای مانند ریشه های تروریسم و داعش و یا خاستگاه این گروه ها اختلاف نظر جدی وجود دارد. به عنوان مثال سیاستمداران سنی هم گرایش ضد داعشی دارند، اما این نظر خیلی ها از جمله سفیر آلمان در بغداد را که 'مشکل اصلی منطقه عربستان است و این کشور زادگاه گروههای تروریستی است ' ، قبول ندارند و بر عکس تمام تلاش خود را بر کشیدن پای عربستان و برخی کشورها مانند قطر به بحران سیاسی عراق معطوف کرده اند.

به این ترتیب از همان ابتدا، مسیرهای جریان های سیاسی با فاصله زیادی بر خلاف جهت یکدیگر ترسیم شده و به همین دلیل امور به سرعت قفل می شود و دستیابی به یک اجماع حتی بر سر موضوعاتی ریز و کوچک هم دشوار می نماید.

تاکنون بحث و جدل ها میان موافقان و مخالفان الحشد الشعبی ، در لایه های میانی صحنه سیاسی عراق جریان داشت، اما حالا رفته رفته رده های بالاتر پا به صحنه می گذارند و پرده ها کنار زده می شود.

ائتلاف شهروند، از جریان های معتدل روند سیاسی عراق است که تاکنون با احتیاط وارد این بحث می شد و جریان های بدر و دولت قانون کمی تندتر. با این حال حمله روز یکشنبه سخنگوی شهروند نشان می دهد که رفته رفته پرده ها بیشتر کنار زده می شود.

حتی گروههای غیر مذهبی و شخصیت های ملی سنی که با هرگونه تجزیه عراق مخالف هستند نیز نسبت به این روند واکنش نشان داده اند، از جمله مثال آلوسی است که قبل از سقوط الرمادی مخالفان الحشد الشعبی را زیر شلاق انتقاد قرار داده بود و روز یکشنبه آمریکا را صریحا مقصر سقوط الرمادی معرفی کرد.

وی بدون نام بردن از گروه خاصی، از دیدارهای سفیر و دیپلمات های عراقی با سیاستمداران و فرماندهان نظامی انتقاد کرد و آن را در شان مقامات کشورش ندانست و از دولت خواست استوارت جونز سفیر امریکا را از عراق اخراج کند.

اکنون صداهای انتقادی از بخشی از حاکمیت عراق علیه کسانی بلند شده است که با مانع شدن ورود الحشد الشعبی به معرکه انبار سقوط این شهر را دامن زدند؛ چه آنکه بپذیریم عمدی بوده یا از سر لجبازی! و عراق در سایه این لجبازی های سیاسی همچنان هزینه می پردازد.

فعلا ابوکلل خسارات داعش به عراق را مبلغ 200 میلیارد دلار برآورد کرده، اما مخالفت با الحشد الشعبی چقدر روی دست عراق هزینه خواهد گذاشت؟

خاورم*1*1770*1586