اعتمادآنلاین| اخیرا محمدجواد ظریف در نامهای به مقام معظم رهبری گفته است که تعهد میدهم در انتخابات نامزد نشوم اما جلوی فشارهایی که به تیم مذاکرهکننده وارد میشود، گرفته شود.
به گزارش نامهنیوز، این سخن ظریف تقریبا حجت را بر اصلاحطلبان تمام میکند که باید از او عبور کنند و به نامزد یا نامزدهای دیگری فکر کنند. اما چه کسی؟ در واقع اصلاحطلبان در شرایط کنونی که هنوز شور انتخاباتی به طور کامل شکل نگرفته، میتوانند چه نامزدی را معرفی کنند که هم بتواند تأییدصلاحیت شود و هم سبد رأی قابل قبولی داشته باشد؟
احمد مازنی، فعال سیاسی اصلاحطلب و نماینده مجلس دهم درباره دلیل نامه اخیر ظریف به مقام معظم رهبری گفت: آقای ظریف هیچوقت اعلام نامزدی در انتخابات نکرده است و هیچ بعید نیست حالا که فشارها به دلیل مذاکرات وین بر او و تیمش افزایش یافته چنین نامهای به رهبری نوشته باشد. واقعیت این است که در تاریخ جمهوری اسلامی نخستینبار است که دیپلماتهای کشور در حال مذاکره باشند و برای تأمین منافع ملی تلاش کنند و همزمان گروههایی در داخل و حتی صداوسیمای رسمی کشور آنها را مورد هتاکی قرار دهند. به یاد داریم که در ماجرای پذیرش قطعنامه 598 که به جنگ ایران و عراق پایان میداد بسیاری از خانوادههای شهدا انتقاد داشتند اما آنها راضی به تصمیمی شدند که نظام گرفته بود و حتی وقتی آقای ولایتی با بعث عراق وارد مذاکره شد، برای تیم مذاکرهکننده دها میکردند اما حالا میبینیم عدهای از همان روز اول مذاکرات در ابتدای دولت اول آقای روحانی تا امروز که برای احیای برجام و رفع تحریمها تلاش میشود، شمشیر را از رو بستهاند. متأسفانه برخی در داخل برای رسیدن به قدرت منافع ملی را زیر پا میگذارند. در چنین شرایطی اگر آقای ظریف نامهای مبنی بر عدم نامزدی در انتخابات و البته درخواست از رهبری برای جلوگیری از تخریبها علیه تیم مذاکرهکننده نوشته، حق داشته است.
او درباره اینکه اگر بتوان نامه اخیر ظریف را سندی بر عدم نامزدی او قرار دهیم، تکلیف روند انتخابات در جبهه اصلاحات چگونه میشود، بیان کرد: آقای ظریف نامزد نهایی اصلاحطلبان نبوده است که حالا دست اصلاحطلبان خالی شده باشد. اصلاحطلبان در قالب نهادی اجماعساز با نام جبهه اصلاحات ایران با احزاب عضو این نهاد و البته تحت هدایت آقای خاتمی جریان انتخابات را به صورت مستمر دنبال میکنند. راهبردهای این جبهه هم تصویب شده است و مهمترین آن ورود به انتخابات با یک نامزد خالص اصلاحطلب است.
او ادامه داد: آقای ظریف میتواند به عنوان نامزدی با گرایشهای اصلاحطلبانه مطرح شود اما هیچگاه سابقه اصلاحطلبی نداشته است. برای مثال آقای عارف معاون اول دولت اصلاحات بوده است و سابقه ریاست فراکسیون اصلاحطلبِ امید در مجلس دهم و ریاست شورای عالی سیاستگذاری را در کارنامه دارد یا آقای جهانگیری عضو یکی از احزاب اصلاحطلب است و همیشه به عنوان نیرویی اصلاحطلب شناخته شده است یا آقایان پزشکیان، مهرعلیزاده و پزشکیان به همین شکل اما آقای ظریف از نظر تشکیلاتی اصلاحطلب نبوده و نیست و هیچوقت هم نگفته که یک نیروی اصلاحطلب هستم. آقای ظریف در صورتی در جبهه اصلاحات به عنوان نامزد مورد حمایت مطرح خواهد شد که اصلاحطلبان بخواهند با سیاست ائتلافی وارد انتخابات شوند. او گزینه مناسبی برای ائتلاف است.
این نماینده مجلس دهم درخصوص تصمیم اصلاحطلبان برای اجماع بر نامزد واحد اظهار کرد: دست اصلاحطلبان خالی نیست و بر اساس برنامهای که داریم، هر ده حزب در نهاد اجماعساز باید یک نفر را پیشنهاد بدهند تا از مجموع نامزدها دعوت و برنامههای آنها شنیده شود. اصلاحطلبان میخواهند در این دوره به شدت بر برنامهها و نه لزوما اشخاص متمرکز شوند. در نهایت هر نامزدی که دوسوم آراء اعضای نهاد اجماعساز(جبهه اصلاحات ایران) را کسب کرد، به عنوان نامزد نهایی معرفی میشود. حالا ممکن است دو نفر بیش از دوسوم آراء را کسب کنند که در آن صورت انتخاب یکی از آن دو به عنوان نامزد نهایی به سنجش افکار عمومی واگذار میشود تا نظر مردم روی هر کدام مثبتتر بود، او معرفی شود.
او در پاسخ به این پرسش که آیا در شرایطی که اصلاحطلبان به سمت سیاست ائتلافی بروند، لاریجانی میتواند جایگزین ظریف باشد و مورد اجماع اصلاحطلبان قرار بگیرد، گفت: اگر زمانی قرار باشد که اصلاحطلبان به سمت ائتلاف بروند باید تجربه ائتلاف سال92 و 96 را به خاطر بیاورند و آسیبشناسی کنند و ببینند که هزینه و فایدهاش چهقدر است. بله اگر با همه این اوصاف و با یادآوری تجربهای که در ائتلاف با آقای روحانی داشتیم، نتیجه حرکت به سمت ائتلاف بود، هم آقای ظریف و هم آقای لاریجانی گزینههای خوبی میتوانند باشند و در آن شرایط این احتمال وجود دارد که از آقای لاریجانی هم حمایت شود.
مازنی در پایان دلایل شکست ائتلاف اصلاحطلبان با روحانی را اینگونه تشریح کرد: در سال92 در شرایط خاصی که بعد از ردصلاحیت آقای هاشمی و کنارهگیری آقای عارف به وجود آمده بود، اصلاحطلبان برای آنکه شرایط کشور بدتر نشود، به سمت ائتلاف با آقای روحانی رفتند اما آقای روحانی بعدها گفت که اصلا ائتلافی در کار نبوده است. با دانستن این موضوع دیگر شرایط طوری نیست که اصلاحطلبان در یک ائتلاف بیقاعده شرکت کنند و به هیچوجه اینبار دیگر عذرشان پذیرفته نیست.
نظر شما