به گزارش صبحانه،«پای مرغ دارید؟» این جملهی سوالی را با خجلت بسیار سالهاست که از زبان مادران و سرپرستان خانوار میشنویم که در نهایت استیصال برای تامین حداقلهای پروتئینی سفرههای فرزندانشان به مغازههای فروش مرغ و گوشت مراجعه میکنند. این جمله شاید امروز دیگر خیلی تعجبانگیز نباشد چراکه کوچکتر شدن هرچه بیشتر سفرههای مردم، پدیدههای ناراحت کنندهتری را در سبد خانوارهای کم درآمد و حاشیهنشین قرار داده است: خرید پوست مرغ به قیمت چندین هزار تومان!
پوست مرغ کیلویی هشت تا نُه هزار تومان!
در اسفندماه تصویری در رسانهها منتشر شد که پروتئین فروشیهای پایین شهر، پوست مرغ را کیلویی ۶ هزار تومان به مردم میفروشند؛ این قیمت البته مربوط به اسفندماه سال قبل است و اخبار نشان میدهد که در فروردین ماه پوست مرغ در حاشیههای شهر تهران ازجمله شهریار و اسلامشهر کیلویی هشت یا حتی ۹ هزار تومان به فروش میرسد.
در شرایطی که گروههای کم درآمد و کارگران و بازنشستگان حداقلبگیر بیش از دو سال است که تقریباً گوشت قرمز را کامل از سفرههای خود حذف کردهاند تنها گزینه روی میز برای تامین نیازهای پروتئینی خانوارها، گوشت مرغ بود که آنهم به مددِ افزایش سرسامآور قیمتها و ناتوانی روزافزون کم درآمدها به نظر میرسد به طور کامل از سبد خرید دهکهای فرودست حذف شده است.
مسئولان ناتوان از کنترل قیمت مرغ هستند و صفهای دریافت مرغ دولتی هر روز طولانیتر میشود. قرارگاه ساماندهی بازار مرغ اخیراً در فرودین ماه قیمت مصوب مرغ را از ۲۰ هزار و ۴۰۰ تومان به ۲۴ هزار و ۹۰۰ تومان افزایش داد یعنی حدود ۲۵ درصد گرانی بیشتر تا تولیدکنندگان انگیزه بیشتری برای تولید و عرضه مرغ به بازار داشته باشند؛ مسئولان وعده دادند با افزایش قیمت مرغ مصوب، قیمت مرغ غیردولتی که بالای ۳۰ هزار تومان بود نیز با افزایش تولید و عرضه، کاهش پیدا کند و به قیمت مصوب نزدیک شود اما بررسیهای میدانی نشان میدهد همچنان در عمده مرغ فروشیهای سطح شهر تهران و بسیاری دیگر از شهرها قیمت مرغ بالاتر از ۳۰ هزار تومان است و برای دریافت مرغ با نرخ مصوب مردم باید ساعتها در میادین میوه و ترهبار در صف بایستند. اگر قیمت در دسترس مردم را همان ۳۰ هزار تومان در نظر بگیریم خیلی دور از انتظار نیست که دهکهای کم درآمد به ناچار خرید مرغ را کنار بگذارند. مسیر افول سطح تغذیه نگران کننده است.
متقاضیان چه کسانی هستند؟
بدون تردید متقاضیان خرید پوست مرغ فقط محدود به خانوادههای بیکار یا شاغل در بخش غیررسمی اقتصاد نیست و کارگران و بازنشستگان کم درآمد و حداقل بگیر یا زیر حداقل بگیر نیز بخشی از مشتریان این پدیده ناگوار تغذیهای را تشکیل میدهند؛ وقتی مزد و مستمری نصف خط فقر هم نباشد، چنین پدیدههایی هرگز دور از انتظار نیست!
یک مستمری بگیرِ کارافتاده کارگری در استان البرز که ماهی دو میلیون تومان دستمزد دارد؛ ضمن اینکه نمیخواهد نامش در این گزارش فاش شود، از خرید پای مرغ و چربی مرغ برای تامین نیازهای پروتئینی فرزندانش خبر میدهد و میگوید: منِ پدر که از کار افتاده هستم و خرج دوا و درمان هم دارم، چاره دیگری ندارم. چطور با این دستمزد ناچیز گوشت قرمز یا مرغ بخرم و به فرزندانم بدهم!
همه اقلام خوب کنار گذاشته شده!
آیت نیافر (فعال صنفی بازنشستگان و مستمری بگیران کارگری) اضافه میکند: سالها بود که مرغ تنها ماده پروتئینی سفرههای فرودستان و کارگران بود. گوشت قرمز بیش از دو سال است که حذف شده؛ حالا با افزایش ۲۵ درصدی قیمت مرغ، این کالا هم از سفرههای مردم پر کشیده است! وقتی یک مرغ کوچک لااقل ۵۰ هزار تومان است، یک خانواده با چند فرزند چطور هفتهای یکبار مرغ بخورد؟! همه به عینه شاهد بودهایم که مدتهاست میوه باکیفیت از سبد خرید کم درآمدها حذف شده و گروههایی از مردم به خرید ضایعات میوه و سبزیجات که گاهی گندیدگی هم دارند، روی آوردهاند؛ عصرها در میوهفروشیها ضایعات را ارزانتر عرضه میکنند و کلی خریدار دارد. بازهم در حاشیههای شهر این نوع خرید بیشتر است. گوشت منجمد بهار سال قبل ۵۲ هزار تومان بود الان ۱۱۰ هزار تومان است و گوشت گرم ۱۱۷۰ هزار تومان. پس گوشت خیلی وقت است که دیگر در سبد خانوار نیست و حالا مرغ هم با این افزایش قیمت کنار رفته و از پای مرغ به پوست مرغ رسیدهایم!/ایلنا
نظر شما